21/08/2026
KAVGAYA SON VERELİM YETER ARTIK, DAHA KAÇ OCAK SÖNECEK?
Büyük heyderi federasyonu AKUBİ AŞİRETİ mir Mahmuthan ALİAĞAOĞLU yazıyor Ağrı ve ilçelerinde son dönemlerde artan kavga, şiddet ve husumet haberleri hepimizi derinden yaralıyor.
Bir kavga çıkıyor ardından bir anne ağlıyor, bir eş eşini kaybediyor, çocuklar babasız kalıyor, kardeşler birbirine düşüyor, akrabalar birbirine düşman oluyor.
Allah aşkına, daha ne kadar acı yaşayacağız?
Amca çocukları, kuzenler, yeğenler, dayı çocukları… Bazen aynı sofrada oturan, aynı sokakta büyüyen insanlar birkaç dakikalık öfke yüzünden birbirinin canına kıyıyor.
Sonuç ne?
Bir ölüm… Bir cinayet… Bir ailede ömür boyu dinmeyecek gözyaşı… Ve yıllarca sürecek husumet.
Biz bu acıları yeterince yaşamadık mı?
Bu coğrafya yıllardır şiddetin, çatışmanın ve gözyaşının acısını taşıyor. Şimdi kendi aramızda kavga ederek, birbirimizi kırarak yeni acılar üretmenin zamanı mı?
Değer mi?
Bir anlık öfke için bir ömür hapiste kalmaya, bir annenin evladını toprağa vermesine, çocukların yetim kalmasına, ailelerin parçalanmasına değer mi?
Hemşerilerimiz bizim canımızdır.
Sosyal medyada kavga görüntülerini gördüğümüzde içimiz yanıyor. Çünkü kavga eden de bizim insanımız, ağlayan da bizim insanımız.
Bu nedenle buradan bütün hemşerilerimize çağrımızdır:
Lütfen kavgaya son verelim.
Lütfen silaha, şiddete, husumete son verelim.
Öfkemize yenilmeyelim.
Birbirimizi öldürmek yerine birbirimizi yaşatalım.
Bu mücadelede devletimizin güvenlik güçlerine, milletvekillerimize, yerel yöneticilerimize, sivil toplum kuruluşlarımıza, kanaat önderlerimize, din görevlilerimize ve özellikle cami imamlarımız ile müftülüklerimize büyük görev düşüyor.
Her cuma hutbesinde, her vaazda, her toplantıda bu konu daha güçlü bir şekilde anlatılmalı.
Çünkü bir canın kurtarılması, bir ailenin dağılmasının önlenmesi, bir çocuğun yetim kalmaması hepimizin ortak sorumluluğudur.
Unutmayalım:
Bu dünya fanidir. Hepimiz bir gün göçüp gideceğiz.
Geride bırakacağımız şey kin ve husumet mi olacak, yoksa kardeşlik ve insanlık mı?
Ben bir hemşeriniz olarak değil, bir insan olarak sesleniyorum:
YETER ARTIK!
Anneler ağlamasın.
Çocuklar yetim kalmasın.
Aileler dağılmasın.
Kardeş kardeşe düşman olmasın.
Kürt coğrafyası daha fazla acıyı değil, huzuru, kardeşliği ve barışı hak ediyor.
Gelin birbirimizi öldürmeyelim.
Gelin birbirimizi yaşatalım.
KAVGAYA SON VERELİM.
HUSUMETE SON VERELİM.
ŞİDDETE SON VERELİM.
Çünkü bir can, bir aile, bir çocuk, bir anne ve bir hayat; hiçbir kavgaya değmez.
