03/01/2024
Annelik içgüdüsel, babalık öğrenilen bir şey mi sizce? Hep böyle duyduk ama araştırmalar öyle demiyor 😉
Bahçeşehir Üniversitesi Psikoloji bölümü tarafından düzenlenen ‘Yeni Anababalık Bilimi: Anne-Baba Çocuk Çalışması’ konferansında konuşan Dr. Bahar Tanyaş, anneliğin içgüdüsel bir duygu olmadığını, tıpkı babalık gibi öğrenildiğini belirterek, "Babanın ebeveyinliğinin çocuğa her anlamda pozitif etkisi var. Çocuğun gelişiminde babanın rolü daha fazla diyebiliriz" diyor.
Bağlanma hormonu olan oksitosinin de, bebeğe bakım verdikçe, ona dokundukça ve onunla oynadıkça arttığı biliniyor. Hatta biyolojik olarak bize ait olmayan, örneğin evlat edinilmiş bir bebeğe de sevgiyle bakım verdikçe, biyolojik olandan farksız olarak bağlanacağımızı tahmin etmek zor değil. Bu noktada, ebeveynliğin doğurmakla yüklenen bir meziyet olmadığını, öğrenilen, inşaa edilen bir durum olduğunu söyleyebiliriz.
Fakat babalar çoğunlukla çocuk bakımının birincil sorumlusu olarak anneyi görüyor ve kendi rollerine daha çok "anneye yardım etmek" çerçevesinde bakıyor. İşin ilginci, biz anneler de bunu kabul etmiş durumdayız ve babanın katkısını "yardım etmek" şeklinde değerlendiriyoruz. Doğrusu, çocuğun gelişiminde annenin rolü ve babanın rolü farklı çerçevelerde olsa da eşit öneme sahip.
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Çocuk bakımı çoğunlukla annenin işi mi sizce? Sizde babaların tutumları nasıl?
