16/03/2026
DÜN GİBİ
1- Zeynep Mahmutoğlu
Küçük bir kız çocuğu merdivenlerin ilk basamağında. Son basamağa çıkmakuzun sürecek. Büyümek için henüz çok zaman var. Çocuk durmuş, pozveriyor. Zamanın ruhunu ele veren terzi elinden çıkma özel bir elbise giyiyor.Güneşin sıcacık yüzünü saklamadığı yaz günlerinde biri. Arka planda ufukçizgisini kapatan belli belirsiz görünen korkuluklar tıpkı onu koruyup kollayacakaile ve çevre gibi güvenli bir ortamda büyümenin sınırlarını çiziyor.
-
2- Eda Yardım
Bir köy evinde kıvrılarak uyuyan genç kız figürü, iki zamanın ve iki varoluşhalinin eşiğinde duran özneyi temsil ediyor. Babaannenin evindeki huzurluçocukluk uykusunun hatırası ile yetişkinlikte deneyimlenen uykusuzlukarasında asılı kalmış gibi. İç mekandaki sıcak kırmızılar ve bedene yakınkapanan yüzeyler, hatıranın koruyucu ve sarmalayıcı doğasını simgeliyor.Pencereden görülen dış dünya bugünün gerçekliğini, yani toplumsal hayatınsürekliliğini ve bireyin ona yeniden katılma zorunluluğunu ima ediyor. Kişi heruyuduğunda çocukluğun güvenli dünyasına yaklaşırken uyandığında bugününbilincine geri döner. Resim, âdeta geçmişin huzuru ile şimdinin kırılganlığıarasında bir eşik.
-
3- Ece Işık
Bu çalışmada kadın bedeni bir nesne olmaktan çıkıyor, kırılgan, ağır, gerçek vedüşünsel bir varlık alanı olarak ele alınıyor. Figürün yatay konumu, yukarıyönelen bakışı ve sıkıca kavranmış elleri; içsel bir sorgulama ya da düşünceanını sembolize ediyor. Mekandaki çiçek, pencere ve yatak unsurları, gündelikyaşama ait gibi görünse de, stilize edilmiş yapılarıyla hatırlamanın seçicidoğasını açığa çıkarıyor. Beden burada yalnızca fiziksel bir varlık değil,kimliğin duyusal ve tarihsel katmanlarını taşıyan sembolik bir yüzey.*Cristina BanBan’a ait çalışmanın yeniden yorumu.
-
-
-
