45'lik / Tuğçe Tuna

01/03/2019

45'LİK
28 Şubat gecesi.
Fotoğraflar; Murat Dürüm...

45’LİK
'Hikayelerin ses olduğu, yansımaların farklı alanlarda oluştuğu, ama özün hep beden olduğu 45'lik.
Ağaçlara yaslanmak istiyorum. Ağlamaktan sararmış eski yastıkları hatırlamayı. Derim gibi içinden ağaç çıkan duvarlara dokunmayı. Sessizlik olsun istiyorum, uyanmadan önceki anın sessizliğini. Hareket; bireysel ve derin ve biricik ve samimi ve açık ve gerçek olsun. Genleşmek sihri yanında taşıyacak bunu biliyorum. Ön yüzümde ne biriktirdiysem hafiflesin istiyorum.' Tuğçe Tuna_İstanbul 2018

2004'den bu yana yere özel eserlerini, farklı mekanlarda, farklı seyirci yerleştirmeleri gerçekleştiren ve sanatsal tavrını sürdüren sanatçı Tuğçe Tuna, 45'LİK eserinde bedenin biricikliğinden yola çıktığını ve sanrıları bedenleştirme peşine düştüğünü, kinestetik anı belleği aracılığıyla koreografinin katmanlarını oluşturduğunu, birbirinden özel ve öznel 11 kadın dans sanatçısıyla süreci paylaşmanın, yan yana gelebilmenin büyük bir ayrıcalık olduğunu belirtiyor. Sanatçı '45 sayısı numeroloji bağlamında kuşkulu sayılardan biri ve kozmik dayanışmayı ifade ediyor, pragmatikliği ve insanların hayatını iyileştirmeyi simgeliyor. Kendi döngüsünü oluşturuyor. Öte yandan tıpkı 'beden' gibi, her tarafına kayıt yapabildiğimiz, ses depolama birimidir 45’lik.' diyor.

45'LİK eserinin koreografisinin yanı sıra metin, videografi ve mekan tasarımını gerçekleştiren Tuğçe Tuna' ya, ses tasarımında Vahit Tuna ve ışık tasarımının da da Utku Kara eşlik ediyor. Eserde yer alan dans sanatçıları ise; Pınar Akyüz, Olcay Karahan, Ezgi Yaren Karademir, Aybike İpekçi, Canan Yücel Pekiçten, Hilal Sibel Pekel, Leyla Postalcıoğlu, Gizem Seçkin, Filiz Sızanlı, Tuğçe Tuna, Bahar Vidinlioğlu. Anı Odası'nda ise farklı medyalar aracılığı ile; Zeynep Arkök, Aslı Bülbül, Duygu Güngör, Lal Tuna, Leman Yılmaz, Zeynep Günsur Yüceil seyirciyi karşılıyor.
Teknik Asistanlar: Ekin Önce, Diren Ezgi Yıldızkan.
Yücel Kültür Vakfı mekan desteği ile.
https://youtu.be/pt7hIJaGRpY

45'LİK
28 Şubat gecesi.
Fotoğraflar; Murat Dürüm

45’LİK
'Hikayelerin ses olduğu, yansımaların farklı alanlarda oluştuğu, ama özün hep beden olduğu 45'lik.
Ağaçlara yaslanmak istiyorum. Ağlamaktan sararmış eski yastıkları hatırlamayı. Derim gibi içinden ağaç çıkan duvarlara dokunmayı. Sessizlik olsun istiyorum, uyanmadan önceki anın sessizliğini. Hareket; bireysel ve derin ve biricik ve samimi ve açık ve gerçek olsun. Genleşmek sihri yanında taşıyacak bunu biliyorum. Ön yüzümde ne biriktirdiysem hafiflesin istiyorum.' Tuğçe Tuna_İstanbul 2018

2004'den bu yana yere özel eserlerini, farklı mekanlarda, farklı seyirci yerleştirmeleri gerçekleştiren ve sanatsal tavrını sürdüren sanatçı Tuğçe Tuna, 45'LİK eserinde bedenin biricikliğinden yola çıktığını ve sanrıları bedenleştirme peşine düştüğünü, kinestetik anı belleği aracılığıyla koreografinin katmanlarını oluşturduğunu, birbirinden özel ve öznel 11 kadın dans sanatçısıyla süreci paylaşmanın, yan yana gelebilmenin büyük bir ayrıcalık olduğunu belirtiyor. Sanatçı '45 sayısı numeroloji bağlamında kuşkulu sayılardan biri ve kozmik dayanışmayı ifade ediyor, pragmatikliği ve insanların hayatını iyileştirmeyi simgeliyor. Kendi döngüsünü oluşturuyor. Öte yandan tıpkı 'beden' gibi, her tarafına kayıt yapabildiğimiz, ses depolama birimidir 45’lik.' diyor.

45'LİK eserinin koreografisinin yanı sıra metin, videografi ve mekan tasarımını gerçekleştiren Tuğçe Tuna' ya, ses tasarımında Vahit Tuna ve ışık tasarımının da da Utku Kara eşlik ediyor. Eserde yer alan dans sanatçıları ise; Pınar Akyüz, Olcay Karahan, Ezgi Yaren Karademir, Aybike İpekçi, Canan Yücel Pekiçten, Hilal Sibel Pekel, Leyla Postalcıoğlu, Gizem Seçkin, Filiz Sızanlı, Tuğçe Tuna, Bahar Vidinlioğlu. Anı Odası'nda ise farklı medyalar aracılığı ile; Zeynep Arkök, Aslı Bülbül, Duygu Güngör, Lal Tuna, Leman Yılmaz, Zeynep Günsur Yüceil seyirciyi karşılıyor.
Teknik Asistanlar: Ekin Önce, Diren Ezgi Yıldızkan.
Yücel Kültür Vakfı mekan desteği ile.
https://youtu.be/pt7hIJaGRpY

18/02/2019

http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/kultur-sanat/1252912/_45_Lik__ve_11_kadin_dansci....html #

Bilet: https://tiyatrolar.com.tr/m/tiyatro/45lik

Koreograf, dans sanatçısı ve akademisyen Tuğçe Tuna’nın “45’LİK” adlı çağdaş dans gösterisi 28 Şubat ve 1 Mart’ta saat 20.30’da Yücel Kültür Vakfı’na ait olan Abud Efendi Konağı’nda sahnelenecek.

06/02/2019

Bekleriz...

28 ŞUBAT ve 1 MART 2019
Saat: 20.30'da...
https://www.youtube.com/watch?v=pt7hIJaGRpY&t=2s

Biletler:
https://tiyatrolar.com.tr/tiyatro/45lik

Tiyatro biletleri, Tiyatro oyunları, resitaller, toplulukları ve sahnelerine, sergiler ve galerilere İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Eskişehir, Antalya ve ülkenin her noktasından tek tıkla ulaşabilirsiniz. 45'lik

05/02/2019

45'LİK
28 ŞUBAT ve 1 MART'ta, Abud Efendi Konağı'nda...

Biletler ise:

Tiyatro biletleri, Tiyatro oyunları, resitaller, toplulukları ve sahnelerine, sergiler ve galerilere İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Eskişehir, Antalya ve ülkenin her noktasından tek tıkla ulaşabilirsiniz. 45'lik

17/12/2018

Nick Hobbs düşüncelerini yazmış, paylaşmak istedik...Teşekkür ederiz.

45’s - a review
I’ve seen around half a dozen works by Tuğçe Tuna; 45’s is to my taste the best one since the first one which was a site-specific work in a disused prison. 45’s is also site-specific - we’re in a large, long-deserted hall attached to an empty Ottoman mansion in Sultanahmet. The hall’s last use seems to have been a basketball court. The walls are mouldering and rough. The audience’s chairs are arranged in a square facing out towards the walls, which means we can only comfortably see a bit more than a ¼ of what’s going on at any one time - though we can hear everything. Sometimes nothing’s happening in our quarter, most times something is happening though often not very much.

The 11 all-female dancers are dressed in what looks like their own rehearsal clothes (everyone different though tending to similar). There’s quite a wide range of ages and movement styles.
There’s some choreographic interaction between the performers though mostly everyone’s on their own. At one point, the recorded music gets loud and dissonant, while (if I remember the timing right) 2 of the performers move along a ledge 2m above the floor. I assume that the exact positioning, timing, tempo and direction of each (presumably, largely self-dervied) dancer’s choreography has an improvised aspect. It feels like the performers are only partially in control, that they’re moving on thin ice, and that uncertainty keeps performers and audience alike on the edge. It doesn't feel precisely rehearsed; the performers are in the now, dealing with their choreographies and whatever else is going on around them, as best they can.

I don’t read any particular narrative (and all the better for that), rather a depiction of entrapment, but not too oppressive a version of entrapment. One where the entrapped women respond with violence, humour and solidarity. And one where the women retain and celebrate their individuality. Individual and collective at the same time. And that’s beautiful. Well worth seeing. The strongest performance I saw at this year’s Festival.
Nick Hobbs