12/05/2026
Bugün “medeniyet” adı altında normalleştirilmeye çalışılan huzurevine bırakma anlayışı, aslında insanı kendi köklerinden uzaklaştıran en acı şeylerden biri.
Bir dedenin torununa anlattığı hikâyeler, tuttuğu eli, verdiği nasihat… bunlar hiçbir yerde bulunmaz. Onların sevgisiyle büyüyen bir torunun, zamanı geldiğinde onları yalnız bırakması değil; aynı sevgiyle yanlarında olması gerekir.
Nasıl ki onların şefkatli kolları bir zamanlar bize güven verdiyse, bizim de evimizin sıcaklığı ve sevgimiz onların son yıllarındaki en huzurlu sığınağı olmalı.
Çünkü büyüklerimiz yük değil; geçmişimiz, dualarımız ve en kıymetli emanetlerimizdir.
