Ressam_hayatn_nesvesi

24/10/2021

Seni pembe gülü ya al gül gibi sevmiyorum.,
ya da karanfillerin oku ateş püskürüyor.
Bazı karanlık şeyler gibi sevilmek seni seviyorum ,
gizli olarak, gölge ve ruh arasında.
Seni hiç çiçek açmayan bir bitki olarak seviyorum.
ama kendi içinde gizli çiçeklerin ışığını taşır;
sevginin in sayesinde yeniden
topraktan doğdum, bedenimde karanlık yaşıyor.
Nasıl, ne zaman ve nereden olduğunu bilmeden seni seviyorum.
Seni dürüstçe seviyorum, karmaşıklık ya da gurur duymadan;
başka yol bilmiyorum, çünkü ben seni seviyorum
yok ben burada: daha, ne de sen,
o kadar yakın ki göğsümde ki elin benim elim,
o kadar yakın ki ben uyurken gözlerin kapanıyor.

23/04/2021

“Dünyaya boş bir tuval olarak geliyoruz sonra üzerimize bir şeyler resmediliyor. Bomboş, tertemiz geliyoruz sonra üzerimize bir şeyler yazılıyor. Dünyada bir şeye dönüşüyoruz; bir hiç olarak gelmiştik. Hiç kimse olarak gelmiştik sonradan birisi oluyoruz. Bu birisi olma durumu kazaradır. O birisi senin özün değil, asıl yüzün değil. O senin benliğin değil, sadece kişiliğin. Ve kişilik çok aldatıcıdır; seni aldatır. Bunu kendi benliğin sanmaya başlarsın. Kişilik ve benlik arasındaki farkı anımsa. Kişilik sana toplumun, seni büyütmüş olanların giydirdiği bir şeydir. Benlik ise senin dünyaya beraberinde getirdiğin şeydir. Benlik senin asıl yüzün demektir. Kişilik maskedir, boyanmış yüzdür.”

18/04/2021