15/12/2025
Ne yaptığın hizmetlerden, ne gülen yüzünden ne de siyaset sahnesindeki başarılardan bahsedeceğim.
Hatta kadın olmandan bile..
İnsandın benim için ve ne yazık ki hasta. ( amansız diyemiyorum demem de zira peşinen kabulleniş anlamına geliyor en başından)
Gidişinin haberini aldığım ilk dakikadan itibaren ilginç bir sahne dolaşıyor zihnimde.
Caminin avlusunda saf tutmuş insanlara imam soruyor
"Haklarınızı helal ediyor musunuz?"
Hep bir ağızdan "helal ediyoruz" diyenlere " durun beni ve ailemi çok üzdü bazıları" der misin acaba?Kırgın ya da kızgın mısın bazılarına?
Acımasız insanoğlu , vahşi ve yaradılanların da en bencili.
Tedavi gördüğün zamanlarda bir süre ortalarda gözükmeyince fısıltılar dedikoduya dönüşmüş ve seni çok ağır şeylerle itham etmişlerdi.
Malûm en kolay ve etkili yöntemdir bel altı vurmak.
"Ömür törpüsü" dedim ben o korkaklara.
Bir sıçan gibi kemirdiler ömrünün kalan günlerini.
Dünkü yazımda " Dur bayım"
demiştim .
Durun artık ,
her yerde olduğu gibi egemen olduğunuz siyasette de en kolay kirletebileceğiniz kadınlar değil.
Namus değil.
Şeref de değil.
Tuhaf olansa kadınların buna seyirci kalması, kanıksamaması, sessiz kalması.
Seni bilmem ama ben kırgınım bu şehrin insanlarına.
Yol boyunca dizilen göz yaşı dökenlerden ziyade yollar, kaldırımlar, taştan binalar kıymetini bilerek uğurlayacak bugün seni.
Huzurla uyu abicim Ferdi kardeşime de selam söyle.
Hadi bakalim ilk taşı aranızdaki günahsız atsın.
İnşallah günahı olanların kafasına, vicdanına isabet eder.
Haberini alınca yazmıştım
“Kaldırım!
Taşı"
diye emretti
cenazesinde saf tutan evler.
Bilmezdi oysa kimse,
yorgundu yol zaten;
üzerinden geçen ayaklardan,
yarım kalmış vedalardan,
bir de
suskunluğa alışmış ölülükten.
Girdi mahalle hizaya,
aynı ağızda yoğruldu
dua ile dedikodu.
Bir çocuk saydı tabutu,
bir kadın eksiltti kendini,
erkekler ceplerinde
sessizliği buruşturdu.
Adrese dayalı nüfuz sitemi bu
Aldı taşın biri ikametgahını,
geldi göğsümde oturdu.
Bilmiyorum, yerinde mi
ama;
ağır geldi ölüm bana.
