เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/777798408755734/

In the Room of Thoughts

A quiet corner for thoughts, feelings, and gentle moments.
มุมใจ ในห้องความคิด

16/02/2026

บางครั้งความเงียบคือคำตอบ...
บางครั้งเราอาจไม่ได้ต้องการคำตอบ...เท่ากับการได้บอกอะไรสักอย่าง

03/02/2026

แดดร้อนลมแรง ความรักร่วงโรย
เนื้อร้อง แอดมิน ชิโทริ
ทำนอง SunoAi

03/02/2026

รอฝน ในฤดูร้อน

20/01/2026

ไม่ว่าช่วงเวลาหนึ่ง
จะเคยสวยงามเพียงใด
วันหนึ่งมันก็จะกลายเป็น
แค่รอยบาง ๆ ของความทรงจำ

บางคนวางมันลง
แล้วเดินจากไปได้อย่างง่ายดาย
เบาหวิว…ราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

ขณะที่บางคน
ยังคงแบกมันไว้เงียบ ๆ
เดินทางไปกับความทรงจำนั้น
ตลอดเส้นทางของชีวิต

No matter how beautiful
a moment once was,
one day it becomes
nothing more than
a faint trace of memory.

Some people set it down
and walk away with ease,
lightly…
as if it never happened.

While others
carry it quietly,
traveling with that memory
for the rest of their lives.

16/01/2026

-พระจันทร์-
คืนหนึ่ง ชิโทริกำลังนั่งเงียบ ๆ อยู่ตามลำพัง
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ

“สวัสดี”

ชิโทริลุกไปเปิดประตู
ตรงหน้าเขา คือดวงจันทร์ดวงน้อย กำลังยืนยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

“ผ่านมาแถวนี้พอดีน่ะ”
ดวงจันทร์เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ชิโทริลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า
“มานั่งด้วยกันก่อนไหม”

ดวงจันทร์ยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้า
“ฉันผ่านมาเพราะคิดว่านี่คงเป็นเวลาที่เธอควรอยู่กับความคิดของตัวเอง
ฉันคงได้แค่แวะมาทักทาย
ถ้าฉันนั่งข้างเธอ…
เธออาจจะหนาวจนกลายเป็นน้ำแข็งก็ได้นะ”

“อืม…”
ชิโทริพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ขอบคุณที่ผ่านมานะ
ดูแลตัวเองด้วย
ถ้าผ่านมาอีก ก็แวะมาทักทายกันอีกนะ”

ทั้งสองมองหน้ากันเงียบ ๆ
ก่อนที่ประตูบานนั้นจะค่อย ๆ ปิดลงอย่างแผ่วเบา

One night, Sh*tori sat quietly by himself.
A soft knock echoed at the door.

“Hello.”

Sh*tori opened it.
Standing there was a small, round moon, smiling gently at him.

“I was just passing by,”
the moon said softly.

Sh*tori hesitated for a moment, then asked,
“Would you like to come in and sit with me for a while?”

The moon smiled and gently shook its head.
“I came because I thought this might be a time
when you should be alone with your thoughts.
I can only stop by to say hello.
If I sat beside you…
you might grow so cold that you’d turn into ice.”

“I see…”
Sh*tori nodded quietly.

“Thank you for stopping by.
Take care of yourself.
And if you pass by again, please come say hello.”

They looked at each other in silence.
Then, slowly and gently, the door closed.

#ชิโทริ
#เรื่องสั้น
#ไมโครฟิคชั่น
#บทสนทนาเงียบๆ
#ความเหงา
#ความคิดถึง
#เยียวยาหัวใจ
#อยู่กับตัวเอง
#การจากลา
#อ่อนโยนกับตัวเอง

25/12/2025

-In the moment-
ในห้องที่มีแสงแดดอ่อน ความคิดถึงยังหวานขมราวกับกาแฟอุ่นในแก้ว ไม่ต้องรีบไล่ความรู้สึกใดๆออกไป ทั้งความสุข ความเศร้า ขอให้โอบกอดไว้ ราวกับเด็กน้อยกอดหมอนข้าง อ่อนโยน และ มีความหมาย

25/12/2025

-บันทึกของ ชิโทริ - วันนี้ อากาศรอบตัวไหลอย่างเอื่อยๆ เย็นๆ ช้าๆ ชิโทริ เดินอุ้ยอ้าย ผู้คนรอบๆ ต่างยิ้มแย้ม บรรยากาศของความสุข และความปรารถนาดี กระจายอยุ่ ชิโทริ เพียงรับรู้ และสัมผัสมัน ........ ถ้าเธอเหนื่อย ขอให้พักและสัมผัสบรรยากาศรอบๆก่อน เธออาจสัมผัสได้ว่า เวลานี้ ณ ตอนนี้ มีความหมาย Merry Christmas to ............นะ

12/12/2025

บันทึกจากชิโทริ

วันหนึ่ง
ชิโทริยืนอยู่ริมถนน
รถหลายคันวิ่งขวักไขว่
ราวกับไม่เห็นเขายืนอยู่ตรงนั้นเลย

“อืม…จะข้ามยังไงดีนะ”
รถคันนั้นก็ดูรีบ
คนโน้นก็ดูรีบ
เขาจะหยุดให้เราบ้างไหมนะ

หนูตัวน้อยที่ยืนข้าง ๆ กระซิบว่า
“ตอนนี้แหละ มีช่องแล้ว วิ่งไปเลยสิ”

ชิโทริหันมายิ้ม
“ไม่ต้องรีบหรอก
เดี๋ยวสักพัก รถก็จะหมดเอง
ตอนนั้นค่อยเดินข้าม”

หนูน้อยทำหน้างง
“แล้วแบบนี้ เมื่อไหร่จะได้ข้ามล่ะ”

ชิโทริยังคงยิ้ม
“ก็ตอนที่ได้เดินข้ามนั่นแหละ”

12/12/2025

🌧️ บันทึกจากชิโทริ

วันที่ฝนตกหนักวันหนึ่ง
ชิโทริ หมีอุ้ยอ้ายงุ่มง่าม เดินตากฝนปรอย ๆ เพื่อจะกลับบ้าน

ฝนเริ่มตกแรงขึ้น
เม็ดหนา
ฟ้าเริ่มส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ อยู่ไกล ๆ

ชิโทริชะลอฝีเท้า
คิดว่าแบบนี้คงเดินต่อไม่ไหว

ข้างหน้าเป็นห้องสมุดเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง
เขาไม่ค่อยอยากแวะที่นี่นัก
แต่ฝนไม่เปิดโอกาสให้เลือกมากนัก
ชิโทริจึงผลักประตูเข้าไป
หลบฝนอยู่ในนั้นเงียบ ๆ

เขาไม่ค่อยนึกถึงห้องสมุดแห่งนี้
เพราะหนังสือส่วนใหญ่
พูดถึงหมีเด็กตัวหนึ่ง
อ้วนกลม
มองโลกในแง่ดี
เชื่อคนง่าย
และมักตัดสินใจพลาดอยู่เสมอ

ชิโทริไม่ค่อยชอบหมีเด็กตัวนั้น
เขารู้สึกว่า
เด็กคนนี้ทำให้เรื่องเล็ก ๆ กลายเป็นเรื่องยากเสมอ

แต่วันนี้
ในห้องสมุดที่มีเพียงเสียงฝนฟ้าคะนองอยู่ข้างนอก
ชิโทริหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา
เล่มที่เขาเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว
และเปิดมันอย่างช้า ๆ

เขาอ่านไปทีละหน้า
ไม่รีบ
ไม่ข้าม

แปลกดี
ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกรำคาญหมีเด็กในหนังสือ
อย่างที่เคยเป็น

เขาหยุดอ่านอยู่หน้าหนึ่ง
หน้าที่ลายมือดูยุ่งกว่าหน้าอื่น
กระดาษตรงมุมนั้นยับนิดหน่อย
เหมือนเคยถูกจับแน่นเกินไป

ชิโทริเงียบไปนาน
ก่อนจะคิดขึ้นมาเบา ๆ ว่า

เด็กคนนี้…คงยังไม่รู้จะทำอย่างไร
กับโลกที่ใหญ่ขนาดนั้น

คงไม่มีใครบอกเขา
ว่าความลังเลไม่ได้แปลว่าอ่อนแอ
และความไว้ใจโลก
ก็ไม่ใช่ความผิด

น้ำตาค่อย ๆ ก่อตัวเล็ก ๆ ที่ขอบตา
ชิโทริไม่รีบปาดมันออก

เขานึกขึ้นได้ว่า
หมีเด็กตัวนั้น
ถูกขังอยู่ในหนังสือเล่มนี้
และถูกตัดสินซ้ำแล้วซ้ำเล่า
มานานแค่ไหนกันนะ

ทั้งที่จริง
เขาไม่ได้ทำอะไรเลวร้าย
เขาเพียงแค่เชื่อโลกมากเกินไป
ในวันที่โลกยังไม่อ่อนโยนพอ

ไม่นานนัก
เสียงฝนข้างนอกเริ่มเบาลง
ฟ้าสงบลง
เหมือนหายใจช้าลงเล็กน้อย

ชิโทริปิดหนังสือ
ปัดฝุ่นเบา ๆ
แล้ววางมันกลับเข้าที่
อย่างระมัดระวัง

ก่อนจะเปิดประตู
เดินออกไปในสายฝนพรำ
และกลับบ้าน
อย่างเงียบ ๆ

26/11/2025

ลมหนาวยามบ่าย
พัดกายให้ไหวสั่น
ใจพลันย้อนหวนถึง
cold afternoon wind—
my body trembles lightly
my heart drifts back
> บางลมหนาว…
ไม่ได้พัดแค่กาย แต่พัดใจกลับไปยังที่เดิมโดยไม่ทันตั้งตัว
#ไฮกุ #ลมหนาว #ฤดูหนาว #อนิเมะ #คิดถึง #หวนคิดถึง