19/09/2024
Poonpin to BKK!
🚩 Coming up next in October 2024!
(For English please scroll down.)
✦ นิทรรศการ : Real Rhythm of Rivulet
ศิลปิน : Possathorn Watcharapanit
FB : Punmore Studio, Mai Possathorn
IG : punmorestudio, mmmposss
▸ จัดแสดงวันที่ 5 – 26 ตุลาคม 2567
▸ สถานที่ 6060 Arts Space (ตึกขาว)
▸ เวลา 12.00 - 20.00 น. จันทร์ - เสาร์ (หยุดวันอาทิตย์)
อาจกล่าวได้ว่าในโลกดิจิทัลผ่าน Twiiter, Instagram, Tiktok และอื่นๆ ชีวิตและประสบการณ์ของมนุษย์ สลายตัวแตกกระจายไม่มีที่สิ้นสุด เวลาที่แตกตัวนั้นเป็นจุดของเวลาที่ไร้ช่วงเวลา เรื่องเล่าก็แตกตัวเป็นเศษเสี้ยว เช่น คลิปจากภาพยนตร์ ซีรีส์ใน Tiktok ที่ปรากฎขึ้นแบบ Random ไร้ซึ่งความต่อเนื่องและตัดขาดตัวเองออกไป จากบริบทของมัน ดังนั้นตัวตนของมนุษย์ที่ยึดโยงกับเวลาและเรื่องเล่าก็คงหนีไม่พ้นสภาวะของการแตกตัวไป พร้อมๆ กันกับโลกดิจิทัล
Industrialization หรือ การทำให้เป็นอุตสาหกรรม นำพาชีวิตของมนุษย์ให้สะดวกสบายมากยิ่งขึ้น แต่ก็นำพาชีวิตของมนุษย์เข้าสอดคล้องกับการทำงานของเครื่องจักร ชีวิตของมนุษย์ถูกครอบงำด้วยชีวิต แห่งการกระทำและก็ตัดขาดจากชีวิตแห่งการใคร่ครวญ ซึ่งแม้แต่เวลาพักผ่อนหย่อนใจก็คือส่วนหนึ่งของงาน นั่นคือ การพักเพื่อที่จะได้กลับไปทำงานใหม่อย่างมีประสิทธิภาพ
กลายเป็นว่า มนุษย์ในปัจจุบันแทบจะไม่มีเวลาว่างอย่างแท้จริงเลย ทุกเวลาคือ การทำงานทั้งทางตรง และทางอ้อม Byung-Chul Han กล่าวว่า การที่เราไม่สามารถมีเวลาว่างจากงานเป็นสัญญาณของความเฉื่อยชา การว่างจากงานไม่ใช่ความเกียจคร้าน แต่เป็นการเอื้อให้เราก่อตัวเองขึ้นจากการสลายแตกกระจายในโลกปัจจุบัน Byung-Chul Han เสนออีกว่า การที่มนุษย์จะก่อตัวเองขึ้นมาได้ต้องหวนกลับไปรื้อฟื้นชีวิตแห่งการใคร่ครวญและ ความงามของศิลปะ คือ สิ่งหนึ่งที่เรียกร้อง การอ้อยอิ่ง (Lingering) ซึ่งขัดกับความเร่งของการบริโภคภายใต้ ลัทธิเสรีนิยมใหม่ที่ได้รับการส่งเสริมจากเทคโนโลยีดิจิทัล ศิลปะจึงเป็นสิ่งที่มาทัดทานความรุงแรงแตกสลายของ เวลาในโลกดิจิทัล ศิลปะเป็นวิถีที่มนุษย์อาจใช้ดึงประสบการณ์เกี่ยวกับเวลาให้หวนกลับมา เพื่อก่อตัวตนขึ้นมา อีกครั้งท่ามกลางซากปรักหักพังของเวลาและเรื่องเล่าในโลกดิจิทัลที่เร่งรีบและเร่งเร้าการบริโภคไม่มีที่สิ้นสุด
ภาพยนตร์เรื่อง “มันดาลา Rivulet of Universe” ของพสธร คล้ายเป็นเครื่องมือค้นคว้าใคร่ครวญถึงความ จริงแท้ของตัวตนที่พสธรตั้งคำถามถึงในช่วงเขียนบทภาพยนตร์ การบันทึกช่วงจังหวะเวลาแห่งการใคร่ครวญผ่าน ภาพถ่ายผิวน้ำรอบเมืองพิมายกลับสะท้อนถึงความจริงและเครื่องมือตัดแต่งความจริงโดยที่พสธรไม่ได้ตั้งใจจะ แสวงหามันด้วยวิธีเหล่านี้ “Real Rhythm of Rivulet” จึงคล้ายการเชิญชวนให้ทุกคนไปร่วมตามหาใคร่ครวญซึ่ง ความเป็นจริงที่เปิดกว้างในห้วงเวลาแห่งการอ้อยอิ่ง เพื่อใคราครวญความจริงในแบบของตนเองผ่านภาพถ่าย วิดีโอ และศิลปะการจัดวาง
________________________________
✦ Exhibition : Real Rhythm of Rivulet
Artist : Possathorn Watcharapanit
FB : Punmore Studio, Mai Possathorn
IG : punmorestudio, mmmposss
▸ Date : 5 – 26 October 2024
▸ Venue : 6060 Arts Space (White Space)
▸ Time 12 - 8 pm. Mon - Sat (Closed every Sunday)
It probably mentions that we are in a period of the digital world, through Twitter, Instagram, Tiktok, etc. Human lives and experiences are shattered and fall apart endlessly. That broken times become to the point of timeless. The stories are also falling apart such as some short parts from the movies or series on Tiktok are represented randomly, without continuous, and separate themselves from the context. Thus, the identities of humans, who are always tied to times and stories, cannot escape from the state of broken times in the digital world.
Nowadays, lives have been more comfortable since industrialization changed the world to the modern era. On the other hand, it forces humans to live like machines. Lives are dominated by action and cut off the lives from contemplation. Even when it's time to relax, it has become a part of working because humans are relaxing to go back to work more efficiently.
Currently, People don’t truly have spare time, work is part of life, directly and indirectly, every time. Byung-Chul Han said, The way we don’t have some spare time for work, it’s a sign of Lingering. The spare time from work, it’s not idle but it allows us to form ourselves from the broken world nowadays. Byung-Chul Han proposed that The way humans can form themselves might go back to revive the cogitation and the aesthetic of art. The Lingering contrasts the acceleration of consumption under neoliberalism, which is supported by technology-digital. Art is the one thing that can stop the mental broken from time in the digital world. Art is the way that humans use to pull the experiences of time back in their lives for forming themselves among the ruins of times and stories in the digital world, which is hustle and bustle in the endless digital world.
The film “Mandala Rivulet of Universe” directed by Possathorn, similar to a tool which he contemplates to the authentic truth, and questioning during his screenwriting time. The recording in timing of the cogitation through the photographs of the water surface around Phimai which reflect the truth and the edited tool of authentic, which Possathorn is unintentional. Thus, “Real Rhythm of Rivulet” tends to invite people to find the cogitation together, which opens the authentic truth on its own through the photographs, videos, and Installation art.
“Real Rhythm of Rivulet” is both a contemplation and nudity of filmmaking for Possathorn, Showing the tools of filmmaking to trim the real world and the dreamy world in the film “มันดาลา Rivulet of Universe" by Possathorn. The film's nudity represents the emptiness that has been added to the filmmaking, to push and pull emotions and influence people with narrative.
Bangkok Art City
