Tax planing and I account

03/10/2019

โดยทั่วไปแล้วผลกำไรคือความแตกต่างระหว่างค่าใช้จ่ายกับรายได้ กำไรทางบัญชีและกำไรทางเศรษฐกิจอาจคล้ายคลึงกัน แต่จริงๆแล้วพวกเขามีความแตกต่างที่สำคัญในการวัดความสามารถด้านการเงินของ บริษัท กำไรทางเศรษฐกิจคำนึงถึงต้นทุนที่ชัดเจนและต้นทุนโดยนัยขณะที่กำไรทางบัญชีใช้เฉพาะค่าใช้จ่ายที่ชัดเจนเท่านั้น

กำไรทางบัญชี
กำไรทางบัญชีใช้กำไรหรือขาดทุนที่เกิดขึ้นจริงหรือเกิดขึ้นจริงและคำนวณตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป (GAAP) รายได้รวมของ บริษัท ลดลงด้วยต้นทุนที่ชัดเจนในการผลิตสินค้าหรือบริการ ค่าใช้จ่ายที่ชัดเจนเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวทางการเงินโดยตรงและรวมถึงค่าใช้จ่ายต่างๆเช่นค่าวัตถุดิบค่าแรงพนักงานค่าขนส่งค่าเช่าและดอกเบี้ยเงินทุน โดยปกติแล้วผลกำไรทางบัญชี จำกัด อยู่ที่ช่วงเวลาเช่นไตรมาสบัญชีหรือปี การคำนวณกำไรจากการบัญชีส่วนใหญ่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษีเงินได้การจัดทำงบการเงินและการสอบทานผลการดำเนินงาน

กำไรทางเศรษฐกิจ
กำไรทางเศรษฐกิจกำหนดโดยหลักการทางเศรษฐกิจไม่ใช่แบบ GAAP เช่นเดียวกับบัญชีกำไรจะหักค่าใช้จ่ายออกจากรายได้ กำไรทางเศรษฐกิจใช้ต้นทุนโดยนัยไม่ใช่เฉพาะค่าใช้จ่ายที่ชัดเจนเท่านั้น ค่าใช้จ่ายโดยนัยถือว่าเป็นต้นทุนของโอกาสและเป็นทรัพยากรของ บริษัท โดยทั่วไป ตัวอย่างค่าใช้จ่ายโดยนัย ได้แก่ อาคารอุปกรณ์และทรัพยากรการจ้างงานของ บริษัท การคำนวณกำไรทางเศรษฐกิจไม่ จำกัด อยู่ในช่วงเวลาปกติเช่นการคำนวณกำไรทางบัญชี กำไรทางเศรษฐกิจใช้มากขึ้นในการตัดสินมูลค่ารวมของ บริษัท ค่อนข้างมากเช่นค่าประสิทธิภาพทางเศรษฐศาสตร์ที่เพิ่มขึ้น (EVA) และจะเป็นประโยชน์ในการคำนวณต้นทุนการผลิตทั้งหมด

บทความโดย : https://th.talkingofmoney.com

#บัญชีโคตรง่าย #โปรแกรมบัญชีออนไลน์

09/06/2017

09/06/2017

09/06/2017

ความเคลื่อนไหวข่าวหุ้น ตลาดหุ้น การเงิน การลงทุน และบทวิเคราะห์หุ้น การเงินเพื่อการตัดสินใจ

29/05/2017

ภาษีหัก ณ ที่จ่าย คำถามนึงที่พบบ่อยมากๆ ตอนที่ผมทำงานเป็นที่ปรึกษาบัญชีภาษีให้กับผู้ประกอบการ โดยเฉพาะผู้ประกอบการที่เพิ่งเริ่มต้นทำธุรกิจก็คือเรื่อง "ภาษีหัก ณ ที่จ่าย" หลายคนอาจจะเคยได้ยินคำว่า "ภาษีหัก ณ ที่จ่าย" แล้ว "หัก ณ ที่จ่าย" นี่มันหักกันยังไงละ? ทำไมต้องหัก? แล้วหักยังไง? เท่าไหร่? วันนี…

29/05/2017

การยื่นงบ #สรรพากรปี2559 ใกล้หมดเวลาเต็มที

11/05/2017

ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 199-201) กำหนดให้การออกใบกำกับภาษีแบบเต็มรูป ใบเพิ่มหนี้และใบลดหนี้จะต้องมีรายการในเอกสารดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558 ตามที่ผมเคยเขียนไว้ตามลิ้งค์นี้ >> https://www.facebook.com/taxationdotcom/photos/pb.316976325174179.-2207520000.1428497532./333804056824739/?type=3&theater

หากออกเอกสารโดยไม่มีการระบุรายการดังกล่าว จะต้องเสียเบี้ยปรับสองเท่าตามมาตรา 89(5) และปรับไม่เกินสองพันบาทตามมาตรา 90(12) แห่งประมวลรัษฎากร แต่หากผู้มีหน้าที่ออกใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปไม่ระบุเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการซึ่งเป็นผู้ประกอบการที่จดทะเบียนมูลค่าเพิ่มเนื่องจากผู้ซื้อหรือผู้รับบริการไม่ได้แจ้งให้ทราบว่าเป็นผู้ประกอบที่จดทะเบียนมูลค่าเพิ่มถือได้ว่าผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการไม่มีเจตนาที่จะออกใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปที่มีรายการไม่ครบถ้วนไม่ต้องรับผิดตามกฎหมาย หากดำเนินการดังต่อไปนี้

► โดยการปิดเป็นประกาศหรือแจ้งให้ลูกค้าทราบเป็นการทั่วไป เช่น มีข้อความให้ผู้ซื้อหรือผู้รับบริการที่เป็นผู้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มให้แจ้งเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ให้บริการโดยปิดประกาศในสถานประกอบการ หรือ

► แจ้งให้ลูกค้าทราบเป็นรายบุคคล โดยทำหนังสือถึงผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ให้บริการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าให้แจ้งเลขประจำตัวของผู้เสียภาษีซึ่งเป็นผู้ซื้อสินค้าหรือผู้ให้บริการ นอกจากนี้ อาจมีข้อความประชาสัมพันธ์บนเว็บไซต์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่นก็ได้

ส่วนผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการซึ่งเป็นผู้ประกอบการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มมิได้แจ้งรายการดังกล่าวและได้รับใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปซึ่งไม่มีรายการดังกล่าว ภาษีซื้อตามกำกับภาษีนั้นเป็นภาษีซื้อต้องห้าม ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการไม่สามารถนำไปใช้ในการคำนวณมูลค่าเพิ่มได้ตามมาตรา 82/5 (2) แห่งประมวลรัษฎากรถือว่ามีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีซึ่งอาจต้องรับผิดตามมาตรา 90/4(6) แห่งประมวลรัษฎากร และหากนำใบกำกับภาษีซื้อดังกล่าวไปหักจากภาษีขายจะต้องเสียเบี้ยปรับ 1 เท่าตามมาตรา 89(3)(4) แห่งประมวลรัษฎากร และหากมีภาษีที่ต้องชำระเพิ่มเติมจะต้องเสียเงินเพิ่มในอัตราร้อยละ 1.5 ต่อเดือนตามมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากร

(ตามคำชี้แจงกรมสรรพากร ลงวันที่ 24 มีนาคม 2558)

11/05/2017

พระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 585) ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับรายรับจากการให้บริการหนังสือพิมพ์ นิตยสารหรือตำราเรียน ที่อยู่ในรูปของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ต (e-book) มีผลตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม 2558

เงื่อนไขการได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มดังกล่าวเช่นเดียวกับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับการขายหนังสือพิมพ์ นิตยสารหรือตำราเรียน แต่จะต่างกันในประเด็นการขายหนังสือพิมพ์ นิตยสารหรือตำราเรียนมีสิทธิแจ้งต่ออธิบดีกรมสรรพากรเพื่อจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและเสียภาษีมูลค่าเพิ่มแต่การให้บริการหนังสือพิมพ์ นิตยสารหรือตำราเรียน ที่อยู่ในรูปของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ต (e-book) ในปัจจุบันยังไม่มีกฎหมายขอใช้สิทธิแจ้งต่ออธิบดีกรมสรรพากรเพื่อจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและเสียภาษีมูลค่าเพิ่มได้

นอกจากนี้ การขายหนังสือพิมพ์ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มไม่ได้การโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ในขณะที่การให้บริการหนังสือพิมพ์และโฆษณาหนังสือพิมพ์ในรูปของข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบอินเทอร์เน็ต (e-book) อาจจะได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มก็ได้แต่ต้องให้กรมสรรพากรตีความต่อไป