เว็บไซต์คืออะไร?

REVIEW MANG, Had Yai (2026)

30/07/2025

ภูสอยดาวหน้าฝน

( ReviewMang - Phu Soi Dao )

อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดอุตรดิตถ์

☁️🌻

ผ่าหน้าฝนไปล่าหมอก

ทริป 3 วัน 2 คืน

ทุลักทุเลขึ้นมาปะทะหมอกที่ “ลานสน”

บอกได้เลยว่า

“เละ เละ เละ”

รวมตัวคนปวดขาขึ้นพิชิต“ภูสอยดาว”

ช่วงฤดูฝน
รวมตัวอีสานใต้

🖤

**ค่าลูกหาบกิโลละ 30 บาท
ค่าเต็นท์อช. คืนละ 1,000 บาท

***หมายเหตุ
ที่ทำการอุทยาน(ด้านบน)มีซุ้มขายของเล็กๆ (พวกน้ำดื่ม ข้าวไข่เจียว กาแฟโอวัลติน) ราคาคูณ2จากปกติ
ช่วงไฮซีซั่นจะจำกัดนักท่องเที่ยวประมาณ400คน(ต้องจองล่วงหน้า)
ด้านบนมีห้องน้ำแต่ต้องขนน้ำเอง(มีก็อกน้ำบริการ)
ทางเดินไม่ถือว่าลื่นมาก

#รีวิวแม่ง #ยอดภูสอยดาว #ลานสน #น้ำตกธารสน #อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว #จังหวัดพิษณุโลก #จังหวัดอุตรดิตถ์ #พิษณุโลก #ตั้งแคมป์ #กางเต็นท์

07/03/2022

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า “ คลองยัน “

🌻💚

รีวิวแม่ง “ คลองยัน “ จ.ระนอง

เมืองฝนแปด แดดไม่มี
.

การออกเดินทางไปกับ “ คนแปลกหน้า “
เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่น่าประทับใจ
.

ความเดิมจากทริปขอแต่งงานที่เด่นช้างนอน จ.น่าน
มีโอกาสได้ไปเจอ “ พี่ตั๊ก “

หนุ่มใต้ที่ทำงานอยู่ราชบุรี ผู้คลั่งไคล้การเดินป่าเป็นชีวิตจิตใจ

ความบังเอิญทำให้เราได้ขอContactกัน ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปใช้ชีวิต
.

จุดเริ่มต้นของทริปใหม่

“ ไปเดินป่าระนองกันไหม? “

คำเชิญชวนจากพี่ตั๊กเข้าร่วมทริปใหม่ในเดือนกุมภา

5 วัน 4 คืน กับการเดินป่าลึก

พร้อมกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก เป็นเรื่องน่าสนุกและตื่นเต้นมาก
.

เรานัดเจอกันตอนเช้าวันที่ 23 กุมภา ณ ต.บ้านนา อ.กะเปอร์ จ.ระนอง
ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าแทบจะไม่มีแดดตลอดทั้งปี

พร้อมสมาชิกไม่คุ้นหน้า ผู้ร่วมชะตากรรมทั้งห้า

ภารกิจครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่อีก 4 คน

เส้นทางที่ใช้ แทบจะเป็นเส้นทางบุกเบิกใหม่ของ “ คลองยัน “
.

09.09 การเดินทางเริ่มขึ้น

พวกเราทั้ง 10 คน
นั่งรถโฟร์วิวประมาณ 20 นาที มาถึงจุดเริ่มเดินเท้า

ก่อนจะจัดแจงข้าวของเครื่องใช้ สัมภาระต่างๆขึ้นหลัง

น้ำหนักกระเป๋าของผมที่ได้คือ 24.7 กิโล
ถือว่าค่อนข้างหนักกับการเดินป่า 5 วัน
.

Day1
เป็นวันแรกที่หนักเอาการอยู่สำหรับสมาชิกทริป

การปรับสภาพร่างกาย
การเดินลุยฝน
การพยุงร่างพร้อมเป้ที่หนักอื้อขึ้นที่สูง

เรียนรู้การกำจัด “ ทาก “ ซึ่งเป็นศัตรูตัวสำคัญของพวกเราตลอดการเดินทาง

ถ้าถามว่าทากมากแค่ไหน?
ทุกๆ 5 นาที จะมีทากขึ้นเท้าหนึ่งตัว

ผมใช้ยาฉีดทากที่ “ พี่ตุลา “ ยื่นให้ตอนเริ่มทริป
หนึ่งในเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบชีวิตพวกเราทั้งหก
.

ฉีดยาไป แกะทากไป

ตากฝน

ลงน้ำ

ขึ้นเขา

กับระยะทาง 15 กิโลในวันที่หนึ่ง
.

16.50 น.
หลังจากผ่านพ้นไป 7 ชั่วโมงกว่าๆ

ถึงซักที “ แคมป์1 “

แคมป์ที่มีแต่ป่าทุกทิศทาง
เราเริ่มช่วยกันถางป่า ตั้งถิ่นฐานชั่วคราวไว้ริมน้ำให้ทันแสงสุดท้ายอันริบหรี่ของดวงตะวัน

จากนั้นมื้อเย็นของวันที่แสนยากลำบากก็เริ่มขึ้น

“ ตอง “ หนุ่มราชบุรีรับหน้าที่เชฟและผู้ดำเนินรายการของทริปนี้

เราแบ่งหน้าที่ตระเตรียม ช่วยกันหุงข้าว ทำอาหารท่ามกลางฝนที่ยังไม่ขาดสาย
.

18.46 น. มื้อเย็นเริ่มขึ้น

การนั่งฟังบทสนทนาของกลุ่มเพื่อนที่เราไม่รู้จัก
คุย เสวนาถึงเรื่องราวในรอบวันที่เจอกันมา พลางหัวเราะ และกินมื้อเย็นไปพร้อมๆกัน

เป็นอะไรที่ผ่อนคลายมาก ในช่วงเวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านมา

หลังจากกินข้าวเสร็จก็ผลัดกันไปอาบน้ำในลำธารเย็นๆ
ชำระล้างร่างกายก่อนจะแยกกันไปเข้าเต๊นท์

พักผ่อนรอวันใหม่ที่จะถาโถมอุปสรรคเข้ามาหาพวกเราอีกทั้งวัน
.

Day2
เริ่มต้นด้วย “ กาแฟหนึ่งแก้ว “

กับมื้อเช้าง่ายๆ พร้อมเสบียงมื้อเที่ยง

ค่อยๆช่วยกันเก็บเต็นท์และสัมภาระขึ้นหลังอีกครั้ง

โชคดีที่ทริปนี้มี “ เครื่องกรองน้ำพกพา “ ติดมาด้วย ช่วยให้เรามีน้ำสะอาดกินไปได้ตลอดทริป

ก้าวแรกของวันเริ่มขึ้น
พร้อมเสียงพูดคุยหัวเราะของเพื่อนสนิททั้งห้ากับคนแปลกหน้าหนึ่งคน

วันนี้เป็นวันที่เดินง่ายที่สุดใน 5 วัน

แต่ระยะทาง 15 กิโลก็ทำให้เราถึงแคมป์2 ตอนสี่โมงเย็น
กับสภาพเท้าซีดขาวและร่องรอยทากเต็มขา

แต่วิวตรงหน้าวันนี้ “ งดงามเหลือเกิน “
เหมือนกำลังนั่งมองภาพวาดที่ติดไว้ตรงผนังห้อง

น้ำเย็นๆที่ไหลผ่านลำธาร
เสียงธรรมชาติที่กรีดร้อง
กลิ่นไอความสดชื่นของรอบวัน

ห้องอาบน้ำของพวกเราวันนี้ดีต่อใจมาก

การทำอาหารช่วงย่ำค่ำที่ทุกคนวิ่งชุลมุนหัวชนกัน
ความสนิทสนมที่มากขึ้นทำให้การพูดคุยเริ่มออกรส

ค่ำคืนที่แสนปวดขาจบลงด้วยการนั่งจิบชากลางดึกและกินยาคลายกล้ามเนื้อ

ราตรีสวัสดิ์ครับ
.

Day3
เกือบครึ่งทางแล้วนะ

วันที่สาม วันที่โหดสุดของการเดินทาง

การเดินขึ้นเขาชันเกือบตั้งฉากกับพื้นดิน

“ โฟกัสทีละก้าว “ คงเป็นสิ่งเดียวที่ทำได้ในช่วงเวลาที่เสียงหายใจของแต่ละคนดังกว่าเสียงสัตว์ในป่าใหญ่

“ เป็นครั้งที่สองที่ใช้เส้นทางนี้เพื่อเดินเท้า “
คำบอกกล่าวของ “ พี่กุ้ง “ เจ้าหน้าที่รั้งท้ายที่คอยสังเกตอาการทุกคนจากด้านหลัง

พวกเราค่อยๆไต่ระดับขึ้นมาถึงจุดสูงสุดของภูเขา

ก่อนจะรับรู้จากพี่ๆว่า เราต้องข้ามเขาทั้งหมดสามลูกในวันนี้

แต่คงเป็นโชคดีของทริปนี้ก็ว่าได้ที่ทุกคนมีสภาพร่างกายที่แข็งแรงมาก
.

แต่ไม่ใช่สำหรับ “ แจ็ค “ ที่ปวดเอ็นข้างเขาอยู่หลายวันแล้ว
การเดินขึ้นลงที่สูงทำให้อาการปวดเริ่มกำเริบจนต้องหยุดพักอยู่บ่อยครั้ง

อย่างที่เค้าบอก “ ร่างกายไปได้ ถ้าใจมันเดิน “

ช่วงเย็นแก่ๆเราเดินเท้ามาจนถึงลานกว้างกลางป่า
ที่มีร่องรอยเท้าของช้างและสัตว์ป่ามากมาย

วันนี้เป็นวันที่เข้ามาลึกที่สุดในทริปนี้

16.30น.
การได้โยนเป้น้ำหนัก 24 กิโลบนหลังลงกับพื้นดินเป็นอะไรที่ดีที่สุดในตอนนี้

ตั้งแคมป์ สลับการทำอาหาร

อาบน้ำล้างตัว
.

18.45น.
ชนกลุ่มน้อยเริ่มตั้งวงเสวนากับมื้อเย็น
ในหัวข้อ “ ทริปนี้เกิดขึ้นได้ยังไง “

พร้อมกับแอลกอฮอล์ที่ติดกระเป๋ามา 2 แบน
ทำให้ค่ำคืนนี้วุ่นวายที่สุดในรอบหลายวัน

ความทรงจำสุดท้ายคงเป็นเสียงหัวเราะของ “เจ๊เบล” ผู้หญิงแกร่งคนเดียวของการเดินป่าครั้งนี้

ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยเสียงป่าที่เงียบสงัด ในกลางดึก
.

Day4
วันนี้วันอะไรแล้วนะ
โลกข้างนอกจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

การขาดการติดต่อ 4 วันเป็นอะไรที่ทำให้หัวโล่งมาก
เหมือนได้วางภาระหน้าที่แล้วออกมาพักความคิดสักพัก

มา!!
เดินเท้าวันที่4

วันที่เละที่สุดในทริปนี้
พร้อมกับการเดินผ่านร่องรอยสัตว์ในป่ามากมาย

รอยเท้าช้างที่ใหญ่พอที่มนุษย์อย่างเราจะลงไปยืนได้

รอยกระทิงเป็นร้อยตัว

หรือแม้กระทั้งรอยเสือป่าที่ใช้เส้นทางเดียวกับเรา
.

ช่วงบ่ายที่ฝนเริ่มหนาเม็ด
กลุ่มเราเดินผ่านเหมืองร้างที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์นานาชนิด

โคลนครึ่งตัวที่ต้องฝ่าไปให้ได้

เป็นความท้าทายมาก

ต่างคนต่างช่วยพยุงและดึงกัน
เพื่อจะให้ผ่านจุดต่างๆไปให้ได้

“ มาพี่ ผมช่วย “
เสียงจากน้องแบงค์ น้องเล็กสุดในแก๊งค์
ก่อนจะช่วยดึงผมจากดงโคลนที่ดูดผมลงไปทั้งตัว

จนในที่สุด
เราก็เดินทางมาถึงแคมป์สุดท้ายของการเดินทางครั้งนี้

แคมป์4
บ่งบอกว่าเราผ่านความทรหดมาแล้วเกินครึ่งทาง

แต่อุปสรรคจากฝนที่ตกลงมาไม่หยุด
กับการทำอาหารเย็นท่ามกลางสายฝนก็เป็นเรื่องสนุกและธรรมดาไปแล้วสำหรับพวกเรา

19.00น.
ฝนเริ่มโถมกระหน่ำ
ทำให้ทุกคนต้องขยับตัวเข้ามาชิดกันมากขึ้น

“ ราตรีสุดท้าย “ กับเสียงฝนปะทะฟลายชีท

คงเป็นคืนที่ได้ยินเสียงหัวเราะเยอะที่สุด
อาจเป็นเพราะพรุ่งนี้จะต้องแยกย้ายกลับไปใช้ชีวิตกันแล้ว

สี่ทุ่มครึ่ง
เสียงฟ้าเริ่มสงบลงบ้างแล้ว
แต่สภาพที่นอนของแต่ละคนก็เปียกไปตามๆกัน

คืนแห่งความทรงจำดีๆใน “ คลองยัน “
ป่าดิบชื้นที่บั่นทอนเรี่ยวแรงแต่เพิ่มพลังจิตใจ

“ ธรรมชาติฟื้นฟูจิตวิญญาณได้จริงๆว่ะ “

ขอบคุณ “ พี่ตั๊ก “ ที่ชวนมาหอบหิ้วเรื่องเล่าสนุกๆกลับบ้าน
.

Day5
การเดินทางก้าวสุดท้ายในป่านี้จบลง

แต่อาจจะนำไปสู่การเริ่มต้นของ ” การเดินทางครั้งใหม่ “
.

หวังว่าจะได้พบกันอีก

#ทีมสำรองคลองยัน🌻

💚

รวมระยะทางเดินเท้า 50 กิโลเมตร ( 5วัน )

ปล.สามคำ “ ทาก น้ำ หนาม “

#รีวิวแม่ง #คลองยัน #เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยัน #หน่วยพิทักษ์ป่าวังน้ำเย็น #ตำบลบ้านนา #อำเภอกะเปอร์ #จังหวัดระนอง #กะเปอร์ #ระนอง #ริมน้ำ #ตั้งแคมป์ #กางเต็นท์

31/12/2021

เด่นช้างนอน 💍

( ReviewMang - Den chang non )

เด่นช้างนอน อำเภอปัว จังหวัดน่าน

🌦🌳

ทริป3วัน2คืน กลางป่าใหญ่ “ เพื่อขอแต่งงาน “

🖤

#รีวิวแม่ง #เด่นช้างนอน #อำเภอปัว #จังหวัดน่าน #คนไต่เด่นช้างนอน #ปัว #น่าน #ขอแต่งงาน #ยอดดอย #ตั้งแคมป์ #กางเต็นท์

29/09/2021

“ เมื่อเล็ก จากบ้าน เติบใหญ่ คืนรัง
สีผม เปลี่ยน สำเนียง ไม่เปลี่ยน ”

“ พี่จู “ สุรศักดิ์ เย็นทั่ว อดีตคุณครูวัย53ปี ผู้สร้างแรงบันดาลใจ

🍃🌻

“ บ้านต้นไม้ร้อยหวัน “ อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง
.

เมื่อพ้นวัยเยาว์ การค้นหาตัวตนและวิถี คงเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้
.

ผมมีโอกาสได้ดูรายการ “ มนุษย์ต่างวัย ” โดยบังเอิญ

เนื้อหาที่เล่าถึงโฮมสเตย์ในป่าใหญ่แสนขจี
จุดเด่นคงอยู่ที่บ้านต้นไม้ริมคลองที่ได้ยินเสียงน้ำไหลตลอดทั้งคืน

รายการยังเล่าไปถึงผู้ริเริ่มที่พักแห่งนี้

“ พี่จู “ กับการแต่งตัวที่เป็นเอกลักษณ์
และทัศนคติที่ถ่ายทอดผ่านมาถึงคนฟังแบบผม

จุดประกายให้ผมอยากมีโอกาสได้นั่งคุยกับนักคิดคนนี้ซักครั้ง
.

ผมจึงติดต่อไปยังบ้านต้นไม้ร้อยหวัน

และเริ่มวางแผนการเดินทาง
.

10กันยายน64
เวลา09.30น.

การเดินทางเริ่มต้นขึ้นจากจังหวัดสงขลา
.

ณ สถานีรถไฟเล็กๆแห่งหนึ่ง

พร้อมด้วยสมาชิกทริปเจ้าเก่า

“น้องต้น โก๋แก่”
.

พวกเราตกลงกันว่าจะใช้รถไฟเป็นตัวเลือกในการเดินทางสู่จังหวัดพัทลุง

ไม่ว่าโลกจะปรับเปลี่ยนไปมากแค่ไหน

แต่เสน่ห์ของการเดินทางโดยใช้รถไฟยังเต็มเปี่ยมเสมอ

ผ่านไป2ชั่วโมงกว่า ตามกำหนดการ

รถไฟมีปัญหาและจอดแน่นิ่งอยู่ที่สถานีรถไฟควนเนียง
.

พาหนะทางเลือกของเราหยุดอยู่กับที่เกือบ2ชั่วโมง

ก่อนจะรับการแก้ไขให้สามารถทำหน้าที่ต่อไปได้
.

15.45น.
ในที่สุดรถไฟก็เคลื่อนขบวนเข้าเทียบสถานีพัทลุง
ถึงแม้จะช้ากว่ากำหนดถึง2ชั่วโมง

“ มอส “ หนุ่มพัทลุง เพื่อนสมัยมหาลัยของผม อาสามารับที่สถานีเพื่อประกอบทริปนี้ให้สมบูรณ์

เราเดินทางกันต่อด้วยรถเก๋งจากเมืองพัทลุงสู่ป่าพะยอมตามที่ได้นัดหมายกับพี่จูไว้
.

ใช้เวลาไม่นานนัก
อาจไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

รถมาจอดหน้าประตูบ้านต้นไม้ร้อยหวัน

กับความสงบของป่าและเสียงธรรมชาติริมน้ำ
.

พี่จู เจ้าของสถานที่ ออกมาต้อนรับอย่างอบอุ่น
พร้อมเกริ่นเรื่องราวของที่พักให้ฟังสั้นๆ

ก่อนจะส่งเราเข้าห้องพักให้ได้พักผ่อนตามอัธยาศัย
.

หลังจากนั่งรถไฟมาทั้งวัน
การกระโดดลงน้ำคลองคงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

ชายหนุ่มผู้ตามหาตัวตนทั้งสามกำลังเล่นน้ำคลองอย่างสนุกสนาน

ระหว่างที่ดวงตะวันค่อยๆลับขอบภูเขาไป
.

เวลาอาหารเย็น
.

18.30น.
“ พี่นง “ ภรรยาที่น่ารักของพี่จู

ตะโกนเรียกพวกเราให้มาทานมื้อเย็นที่เตรียมไว้เสร็จสรรพแล้ว
.

หลังจากล้างเนื้อล้างตัวเรียบร้อย

อาหารมื้อแรกของวันก็เริ่มขึ้นตอนพระอาทิตย์ตก

ความวุ่นวายของวันนี้ ทำให้ผมลืมกินข้าวไปเลย
.

ข้าวสวยร้อนๆ ผนวกอาหารใต้จัดๆ
เครื่องแกงเป็ด
ผักเหลียงผัดไข่

และสุดท้าย “ ยำร้อยหวัน “ ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสชาติอร่อยมาก

การทานมื้อเย็นกับการพูดคุยเรื่องในรอบวันดำเนินไปเรื่อยๆ
.

หลังจากรับประทานเรียบร้อย

ก็เป็นไปตามข้อตกลงของที่พักแห่งนี้ ที่ไม่เหมือนกับที่อื่น

การที่ผู้มาเยือนต้องเก็บเศษอาหารและล้างจานล้างแก้วด้วยตัวเอง เหมือนอยู่บ้าน

มันทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย และเหมือนเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ด้วย

ระหว่างทำความสะอาดภาชนะ จานชาม
มอสสังเกตเห็นการถนอมอาหารแบบดั้งเดิม

“ การก่อฝืน “ ใช้ประโยชน์จากควันให้ช่วยไล่แมลง และยังใช้เป็นที่หมกหัวมันเป็นอาหารได้ด้วย
.

ช่วงท้ายของวันนี้
.

จบลงด้วยการตั้งวงสนทนาของ3ชายหนุ่ม
นั่งถกปรัชญาชีวิตกันอย่างเรียบง่ายบนเรือนไม้
ข้างลำธารกลางดึก
.

ก่อนที่ความเหนื่อยล้าจะแยกย้ายให้เราไปพักผ่อนกัน

23.45น.

การนอนฟังเสียงน้ำไหล
เป็นเสน่ห์ที่สำคัญที่สุดของที่พักแห่งนี้
.

ราตรีสวัสดิ์ครับ
.

06.20น.

ผมคงทนรอการได้พูดคุยกับพี่จูไม่ไหว

รีบเร่งตื่นมานั่งเล่นที่ชายระเบียงตั้งแต่ไก่โห่
.

ช่วงเช้าที่เริ่มด้วยการทานข้าวต้มร้อนๆของบ้านร้อยหวัน

กับการ “ เสวนา “ กับคุณสุรศักดิ์ เย็นทั่ว
ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิต

สู่การปรับเปลี่ยนตัวเองกลับคืนให้แก่ธรรมชาติ

นี่คงเป็นเหตุผลให้ผมมานั่งอยู่ตรงนี้
.

เป็นอีกทริปที่ทรงพลังด้านจิตวิญญาณมากครับ

💚

ไม่ได้มาเพื่อเช่าพัก
แต่มาค้นหาตัวตน

ปล.อากาศดี 25องศาตลอดทั้งปี

#รีวิวแม่ง #บ้านต้นไม้ร้อยหวัน #นอนฟังสายน้ำ #อำเภอป่าพะยอม #จังหวัดพัทลุง #ป่าพะยอม #พัทลุง #ริมน้ำ #ตั้งแคมป์ #กางเต็นท์

ที่อยู่

Had Yai