เว็บไซต์คืออะไร?

Skit Sketch

Illustrator & Information Designer

31/10/2025

Trick or treat 👻
Boo !!!

07/12/2024

A DAY IN CHIANGMAI ☕️🎈

หนึ่งวันที่ดี อาจจะจบลง ในเย็นวันนั้น…
แต่ไม่ต้องรู้สึกเศร้าไป เพราะ “พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันที่ดี” เช่นกัน
แค่คุณ “อยู่ตรงนี้ ตอนนี้” และ “ขอบคุณวันที่ดี”
Concept : the day to be continues

Project : A DAY x SKITSKETCH
Artist : .h
Owner :
แรงบันดาลใจจาก citypop

07/10/2024

This is “Me” 🎈

แอคจั๊ด ก็ผมเท่ห์ !
ไม่กินปลาเก๋า เพราะเกาเหลามันไม่มีเส้น ฮึ?!

06/10/2024

ผมหลงทาง
หลายครั้งที่รู้สึกหลงทางกับการวาด มันรู้สึกกดดันมากในแต่ละรูปที่วาดออกมาลงเพจ จนทำให้วาดไม่ออก ผมรู้สึกชอบเส้นสเกตของตัวเองมาก รูปที่วาดออกมาจากเส้นสเกตมันสวยเสมอสำหรับผม มันอาจเป็นความรู้สึกแรกที่เราอยู่กับรูปๆนั้น สัมผัสจินตนาการ อารมณ์ และความโฟลวของการวาดในตอนนั้น แต่มันดันจบแค่ตรงนั้น…

จะจบแค่นี้จริงหรอ? คนอื่นวาดสวยจัง ลงสีตัดเส้นน่ารักจัง ความคิดต่างๆนาๆมันผุดเข้ามา เพราะผมอยากวาดให้มันสมบูรณ์แบบ ลองตัดเส้นแบบคนนั้น ลองลงสีแบบคนนี้ แต่มันไม่ใช่ผมเลย… ไม่ใช่สักนิดเดียว ความเป็นผมมันหายไป ลายเส้นของผมมันหายไปตั้งแต่เริ่มคิดที่จะลงสี ตั้งแต่คิดที่จะเหมือนคนอื่น เหมือนโดนความเป็นคนอื่นดูดตัวตนไป ผมไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าต้องลงสียังไง ตัดเส้นยังไง มันอยากจัง แต่ เส้นสเกตของผม มันเป็นแค่เส้นสเกตเทียบกับงานคนอื่นไม่ได้ ผมหลงทางกับเส้นสเกต หรือผมหลงทางกับงานคนอื่นกันแน่ ไม่รู้เลยความเป็นผมจริงๆมันคืออะไร ?

ความกดดันนี้มันทำให้ผมวาดรูปแต่ละรูปออกมาช้า และถือว่าค่อนข้างเครียดในทุกครั้งที่วาด ไม่อยากมีความรู้สึกนี้เลย อยากมีความสุขเหมือนตอนที่เรานั่งสเกตไอเดียจัง หรืออาจด้วยนิสัยส่วนตัวที่ผมไม่เคยมั่นใจในตัวเอง ไม่เคยมั่นใจกับการลงเส้น ลงสี ไม่มั่นใจกันรูปที่ออกมา แต่ก็นั่นแหละครับผมยังอ่อนประสบการณ์นัก การที่ผมไม่ยอมวาดเลยเพราะไม่อยากรู้สึกกดดันมันทำให้ผมไม่มีประสบการณ์ ผมว่าผมเจอปมปัญหาของตัวเองละ ผมต้องก้าวข้ามมันให้ได้เพราะ “ถ้าเราไม่วาด เราคงไม่เจอเส้นของตัวเอง” จริงไหมคุณ? :)

16/06/2024

ความรู้สึกอันตรายหมายเลข 1

จะเป็นอย่างไรเมื่อ…ความรักที่มีให้ตัวเองไม่มั่นคงและแข็งแรงพอ จนไม่มั่นคงในความรู้สึก เรามักจะคาดหวังความรักจากผู้อื่นมาเติมเต็ม และเมื่อมันพังทลายคุณจะแตกสลาย กว่าจะประกอบร่างขึ้นมาใหม่คงใช้เวลา “มันจะแตกสลายทุกครั้งหรือป่าว?” เป็นคำถามที่มีความเสี่ยงและไม่อาจคาดเดาคำตอบได้หรอก คุณอาจะพังทลายอีกหลายหน หรืออาจเจอรักที่มั่นคง คำตอบนี้คงจะเป็นคำถามที่ย้อนกลับไปว่า “ทำไมคุณต้องทำให้ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกตัวคุณ” ตัวคุณสามารถสร้างรากฐานความรักที่มีความมั่นคงต่อตัวเองได้ และนี่เป็นปัจจัยภายในที่เราสามารถควบคุมได้

การที่เราเริ่มความสัมพันธ์ครั้งใหม่ทั้งที่ใจเรายังอ่อนแอนั้น ลองย้อนถามตัวเองว่ากำลังคาดหวังให้ผู้อื่นเข้ามาเติมเต็มช่องโหว่ในใจรึป่าว ถ้าคำตอบของคุณคือใช่เริ่มเป็นคำตอนที่น่ากลัวละนะ เพราะเราจะไม่เรียนรู้การสร้างความรักด้วยตนเอง อีกทั้งยังเป็นการผลักภาระให้คนอื่นมารับผิดชอบความรู้สึกไม่มั่นคงของตนเอง อย่าเริ่มความสัมพันธ์เมื่อใจเราอ่อนแอควรพักใจ ชาร์จมันด้วยตัวเองก่อน เพราะมันง่ายมากที่จะตกหลุมรักใครก็ไม่รู้ และมันเสี่ยงที่จะวนลูปแตกสลายอีกครั้ง พูดแล้วดูเป็นความเสี่ยงที่เกินจะรับได้ ส่วนตัวคิดว่าเมื่อเราเริ่มความคาดหวังกับบุคคลอื่นที่นอกเหนือจากตนเองแล้ว จงถอยออกมาทบทวนตนเองก่อน ยอมรับตัวเอง ทำหัวใจตัวเองให้มันดี เติมหัวใจให้เต็มด้วยตนเอง จากนี้การได้รับความรักจากบุคคลอื่นก็เท่ากับเป็นกำไร ไม่ใช่ขาดทุนแล้ว

การให้ความรักกับผู้อื่นก็เป็นสิ่งที่ดีและควรทำ แต่เราก็ต้องมีต้นทุนความรักที่ไม่รู้สึกขาดก่อนก่อนที่จะเริ่มแบ่งปันมันให้ผู้อื่น คล้ายกับการลงทุนรึป่าวนะ? เสียน้อยเสียมากขึ้นอยู่กับว่าคุณควักเนื้อตัวเองออกมามากแค่ไหน ต้องยอมรับว่าความรักเป็นสิ่งมัวเมา คุณอาจเรียนรู้และหลงลืมที่จะรักตัวเองอีกเพราะเป็นเรื่องง่ายมากที่เราจะไม่มีสติเพราะความรัก ไม่ว่าจะเป็นความรักในรูปแบบใดเรามักจะคาดหวังปริมาณมากกว่าที่ควรจะเป็น พูดง่ายๆคือเราต่างโลภมาก ต้องการและมีความหวังมากขึ้นเมื่อได้รับมันมา การมีสติอยู่กับตัวเป็นภูมิคุ้มกันที่ดีเยี่ยมสำหรับเรื่องนี้

พื้นที่ฐานของความรักคือการรักตัวเองให้เต็ม

ขอบคุณที่อ่านจนจบหวังว่าจะมีประโยชน์และเตือนสติผู้อ่านได้ไม่มากก็น้อย
ปล.บทความจากเพื่อนผู้แสนดีอันมีนามว่า “ตัวฉันเอง“