11/06/2020
สิ่งที่เราทุกคนต้องผ่านพ้น ช้าหรือเร็ว เท่านั้น
"ความแก่"
เมื่อตอนยังเด็ก เราฝันอยากจะโตเป็นผู้ใหญ่ อยากเป็นตำรวจ อยากเป็นนายช่าง เป็นหมอ พยาบาล เมื่อโตขึ้น บางคนก็ได้ทำงานอย่างที่คิดไว้ บางคนก็เปลี่ยนเป้าหมายไปโดยที่ไม่รู้ตัวแต่ไม่สำคัญเท่ากับความคิดที่ว่า เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ไปสักระยะหนึ่งแล้ว เรากลับไม่อยากจะโตขึ้นกว่านี้ ไม่อยากแก่ขึ้น การที่เราอายุมากขึ้นนั่นหมายความว่าสังขารย่อมร่วงโรยตามกาลเวลาเช่นกัน ในชีวิตของมนุษย์แล้วความแก่เป็นสิ่งที่ไม่ว่าอย่างไร (ถ้าไม่ตายเสียก่อน) เราทุกคนก็ต้องได้พบเจอมันอย่างแน่นอน
"ความเจ็บป่วย"
เหมือนมันจะมาพร้อมกันกับความแก่ เมื่อเราอายุมากขึ้น โรคภัยไข้เจ็บก็จะเกิดกับเราได้ง่ายขึ้นเพราะภูมิคุ้มกันต่ำลง บางคนก็เจ็บป่วยตอนแก่ บางคนก็เจ็บป่วยตั้งแต่ยังเด็ก ยังหนุ่มสาว โรคภัยเป็นสิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้ว่ามันจะมาเมื่อไหร่ แต่เลือกที่จะป้องกันได้ เช่น ไม่กินสุรา ไม่สูบบุหรี่ กินอาหารที่เป็นประโยชน์ ดูแลร่างกายของเราที่เปรียบเสมือนบ้านที่จะต้องอาศัยอยู่ตราบจนวันตายให้ดี ความเจ็บป่วยก็จะมาหาเราได้ยากขึ้น แต่อย่างไรก็ตามเราก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อยู่ดี อยู่ที่ว่าเราจะพบเจอในรูปแบบไหน เจ็บป่วยน้อย หรือเจ็บป่วยมาก
"ความตาย"
ในขณะที่เรายังหายใจอยู่เราคิดถึงความตายอยู่บ่อยครั้งแค่ไหน ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าวันนี้ วันพรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้ที่จะเป็นวันสุดท้ายของเรา ตายเร็ว ตายช้าก็คือตายเหมือนกัน มันอาจจะทำใจได้ยากลำบากกับการสูญเสียสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปอย่างไม่มีวันกลับ แต่เวลาจะเป็นตัวช่วยเยียวยาจิตใจของเราได้และเราทุกคนก็ต้องจบลงที่การตายนี้เช่นกัน
"พลัดพรากจากสิ่งของ หรือบุคคลอันเป็นที่รัก"
มีคนมากมายที่คิดสั้นฆ่าตัวตายเพราะผิดหวังจากความรัก ถูกบอกเลิกและจากไป ความผูกพันทำให้เรารู้สึกเศร้า เสียใจ ครุ่นคิดว่าต่อไปนี้เราจะอยู่อย่างไรถ้าไม่มีเขา ความรู้สึกเหล่านี้เป็นสิ่งที่จิตใจเรานึกคิดขึ้นมาเองทั้งสิ้น มันเป็นความเคยชินที่ต้องมีอีกคนหนึ่งอยู่ข้างๆในการใช้ชีวิต เมื่อขาดเขาไปอาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวกันสักหน่อย แต่ถ้าผ่านช่วงนี้ไปเราจะคิดได้เองว่า มันก็แค่เรื่องๆหนึ่งที่เราต้องเจอ เพราะไม่ว่าจะเป็นสิ่งของสำคัญ สัตว์เลี้ยง หรือบุคคลอันเป็นที่รัก เมื่อถึงเวลาหนึ่งก็ต้องพลัดพรากจากกันด้วยกันทั้งสิ้น
"อยู่กับทุกๆวัน ด้วยรักที่จริงใจ ยึดติดสิ่งต่างๆให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้"
