Some poem maybe makes you cry

02/06/2025

02/12/2024

หยาดน้ำตากับชาแก้วสุดท้าย

หยด หยด หยด
หยดลงไป อย่าได้หยุด
หยดลงไป
หยดลงไปอีก
เศษเสี้ยวของความหวัง ความฝัน ความเป็น และความตาย
ลึกลงไปในถ้วยใบหนึ่ง
เค็ม หวาน ขม รสชาติที่อมไปด้วยน้ำตา
ชีวิตที่เคยฝันดับลงไปในทันตา
ความมืด มิด และจิตที่ไม่กลับมา

อย่า อย่า อย่า
อย่าทำแบบนี้อีกเลย
ทุกความเศร้าและความเหงา
ไม่ได้ทำให้ฝันนั้นดับลงเสมอไป
โปรดคิดให้ถ้วนถี่
ชีวิตนี้ไม่ใช่แค่ฝัน
อย่านับวันรอจบอีกต่อไป

04/04/2024

อ้อนวอนแก่ดารา อยากให้ทุกสิ่งนี้หายไปไกลจนลับตา

17/03/2024

หากถึงเวลา คงไม่มีคำแม้จะร่ำลา
แม้หากมี คงมีเพียงแต่น้ำตา

16/03/2024

some mourning dove i heard
from old day
that you look different
i tell them why should i care
but I listening intently
describe every detail
while in my heart I was dying

17/01/2024

หนังสือที่เคยได้อ่าน บางบทกวีและข้อความ
คอยตอกและย้ำว่า การมีและใช้ชีวิตไม่เคยง่าย

ฉันพยายามทุกอย่าง ให้ได้มีชีวิตอยู่ ไม่หายไป
แต่เหมือนทุกเส้นทาง กำลังผลักฉันลงน้ำ
โดยที่รู้ว่าว่ายน้ำไม่เป็น

11/01/2024

หากใครบอกว่าไม่มีใครก็อยู่คนเดียวได้
แต่หากปราศจากซึ่งความรักใด
ฉันขอยอมไม่มีชีวิตเสียดีกว่า

06/01/2024

ตอนที่คุณอยู่ แม้ยามหลับตาคงเป็นคุณ
ตอนคุณจากไป หลับตาก็ยังเป็นคุณอยู่ดี
แม้แต่ตอนนี้ผมก็ยังได้ยินเสียงคุณ
ที่เจ๋งคือเราเห็นท่าทางของคุณ
ในชีวิตประจำวันด้วยล่ะ
เราเก่งสุดๆเลยใช่ไหม
เพราะว่าเราเก่งขึ้นหรือเปล่า
ชีวิตในตอนนี้จึงไม่มีเธอ
ไม่มีแม้แต่ใครเลย

06/01/2024

คนหนึ่งคน แมวบางตัว
ที่เรารัก ทำให้เรามีชีวิต
หากแต่สูญเสียไป
เราไม่รู้ว่าในทุกวัน
เขาเหลืออะไรให้แก่กัน
ขณะที่ส่งข้อความออกไป
ไม่มีแม้ใคร หันมาดู
ถ้าบางทียังเห็นใจกันบ้าง
แต่หากนี่เป็นข้อความ
อยากให้ใครสนใจ ฉันก็จะขอพอ
แค่สิ่งเดียวที่ต้องการบอก
ฉันอยากจบแล้วจึงเกิด
เป็นต้นไม้ ที่ไกลผู้คน

03/01/2024

I’ve been taking all kinds of pills
To keep you still in my mind, even for a while

03/01/2024

สักวัน วันที่ดี วันที่ไม่อาจมีอยู่
นึกแล้วสงสัย ว่าเหตุใดจึงเป็นฉัน
แม้ว่าทรมานเพียงไหน ไม่ได้มีใครเหลียวแล
บางทีการมีชีวิต โดยไร้จิตใจ มีแต่ท้อแท้
ฉันไม่อาจเรียกชีวิตได้
พอเสียที พอเสียที
ฉันไม่ต้องการอยู่แบบนี้ตลอด
หยุดที ฉันหายใจไม่ค่อยออก

02/01/2024

ผิดหวัง สิ้นหวัง ท้อแท้ เศร้าเสียใจ
ยอมรับความจริงไม่ได้
อยากอยู่ในความฝันตลอดไป
ผมอยู่ไม่สามารถอยู่ไหวเลยจริงๆ
แม้ว่าจะเอ่ยคำนี้มาหลายครั้ง
แต่ทุกครั้งที่เอ่ยสภาพของผมแย่ลงกว่าเดิม
ผมอยากทานข้าวธรรมดา
อยากอยู่ในโลกความจริงโดยไม่พึ่งยา
ผมทรมานกับการสำรอกออกมา
ความเป็นจริง ทรมานเกินรับไหว
แต่มองย้อนกลับไป
ก็เพราะผมที่ทำตัวผมเอง