The legend

20/06/2026

ตั้งแต่ข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ในครอบครัวและบรรดาผู้อยู่รอบข้างมักจะพูดจาหารือกันเรื่องการพัฒนา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินไปทั่วประเทศ เพื่อทรงงานด้านการพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาชนบทห่างไกล การพัฒนาไม่ว่าจะเป็นด้านใด ๆ ล้วนแต่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน ข้าพเจ้ามีโอกาสตามเสด็จไปเกือบทุกที่

อย่างเรา ๆ นั้นมีโอกาสที่ดีมาก มีอาหารการกินที่ดีทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ได้ และยังมีโอกาสได้รับการศึกษาเล่าเรียนอย่างเต็มที่ ซึ่งนักเรียนเหล่านั้นจะได้รับการศึกษาคงจะไปไม่ถึงระดับที่เราได้ ส่วนที่เราได้รับก็เป็นพิเศษแล้ว เพราะฉะนั้นในเมื่อเราเป็นบุคคลพิเศษได้โอกาสดีกว่าคนอื่น ก็เท่ากับประชาชนทั้งชาติสนับสนุนมาให้ทุนมา ให้ศึกษาได้ถึงระดับอุดมศึกษา ก็จะต้องมีหน้าที่ที่จะต้องทำอะไรตอบแทน เพื่อให้ผู้ร่วมชาติที่สนับสนุนเราได้มีโอกาสดีขึ้นกว่านี้

20/06/2026

20/06/2026

ตอนนี้หนูรู้แล้วว่า มันทรมานและยากลำบากแค่ไหน ที่ต้องอยู่โดยไม่มีพี่” 🤍
“พระองค์หริภา” ทรงกรรแสง (ร้องไห้) ระหว่างพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลสัตตมวารพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ

20/06/2026

ท่านผู้หญิงระกา นาคะชาต และท่านผู้หญิงจำลอง แววพานิช สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยพยาบาล สภากาชาดไทย ก่อนจะได้รับคัดเลือกให้เข้าถวายงานอภิบาล ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต
นับตั้งแต่วันที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ มีพระประสูติกาลสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทั้งสองท่านก็ได้ถวายการดูแลอย่างใกล้ชิด เปรียบเสมือนอ้อมแขนแรกที่โอบอุ้มเจ้าฟ้าน้อยตั้งแต่ลืมพระเนตรดูโลก
ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ทั้งสองท่านได้ถวายงานด้วยความจงรักภักดีและเสียสละอย่างยิ่งยวด เลือกครองตนเป็นโสด อุทิศชีวิตให้แก่หน้าที่และการดูแลพระองค์อย่างเต็มกำลัง ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นมิใช่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ถวายงานกับพระราชวงศ์ หากเป็นความรัก ความเอาใจใส่ และความห่วงใยที่สั่งสมผ่านกาลเวลายาวนานเกือบครึ่งศตวรรษ
ด้วยความวิริยะอุตสาหะและความจงรักภักดีอันเป็นที่ประจักษ์ ทั้งสองท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญรัตนาภรณ์หลายวาระ อาทิ เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ ๙ ชั้นที่ ๔ (ภ.ป.ร.๔) ในปี พ.ศ. ๒๕๔๐ และในรัชกาลที่ ๑๐ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) ฝ่ายใน พร้อมเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ ๑๐ ชั้นที่ ๓ (ว.ป.ร.๓) ในปี พ.ศ. ๒๕๖๒
สิ่งเหล่านี้มิใช่เพียงเกียรติยศ แต่เป็นเครื่องหมายแห่งความทุ่มเทที่สั่งสมมาตลอดชีวิต
และเมื่อวันเวลานำพามาสู่ช่วงเวลาอันยากลำบากที่สุดของชีวิตผู้เป็นที่รัก ภาพของท่านผู้หญิงระกาในวัยชราที่คอยเฝ้าดูแลอยู่ไม่ห่าง กลายเป็นภาพที่ตราตรึงอยู่ในใจของผู้คนจำนวนมาก
หากประชาชนทั้งประเทศยังรู้สึกโศกเศร้าและอาลัยได้ถึงเพียงนี้ ก็คงยากจะจินตนาการได้ว่า หัวใจของผู้ที่เฝ้าอุ้มชู ดูแล และเห็นการเติบโตมาตั้งแต่วันแรกของชีวิต จะรู้สึกเจ็บปวดมากเพียงใด
เพราะสำหรับบางคนแล้ว ความรักไม่ได้ถูกบอกผ่านคำพูด หากถูกถ่ายทอดผ่านการเฝ้าอยู่เคียงข้างกันในทุกช่วงเวลาของชีวิต
ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลก จนถึงวันที่ต้องเผชิญบททดสอบอันหนักหน่วงที่สุด
และนั่นอาจเป็นความหมายที่งดงามที่สุดของคำว่า “พระพี่เลี้ยง”
ผู้ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงผู้ถวายงาน แต่เป็นอีกหนึ่งหัวใจที่เฝ้ารักและภักดีต่อเจ้าฟ้าน้อยพระองค์นั้นอย่างไม่มีวันเสื่อมคลายตลอดชีวิต.

20/06/2026

พระผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย “เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ” 🙏🏻🤍

19/06/2026

เมื่อทรงปฏิบัติงาน
กับพระมารดา
นับเป็นบุญวาสนา
ที่ได้เข้าเฝ้า
เจ้านาย 2 พระองค์ที่เคารพรักยิ่ง

19/06/2026

เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ” ในความทรงจำของพระสหายและบุคคลใกล้ชิด ทรงเป็นกันเองเสมอ และไม่ถือพระองค์

19/06/2026

บันทึกไว้เป็นความทรงจำ
ย้อนกลับไปเมื่อ 24ปีที่แล้ว ก่อนที่ร้านจะเป็นที่รู้จักในชื่อ “ครัวโบราณ บ้านน้ำพริก” อย่างในปัจจุบัน ร้านของเราใช้ชื่อว่า “ก๋วยเตี๋ยวไก่โบราณและครัวโบราณ” เป็นร้านอาหารเล็ก ๆ ท่ามกลางบรรยากาศร่มรื่นของบ้านสวนบริเวณหาดจอมเทียน เมืองพัทยา จำหน่ายอาหารไทย น้ำพริกโฮมเมด และก๋วยเตี๋ยวไก่โบราณสูตรไก่ฉีก ซึ่งเป็นเมนูขึ้นชื่อของทางร้าน
วันหนึ่ง เราได้รับการติดต่อจากสำนักพระราชวัง แจ้งว่า พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา (พระราชอิสริยยศในขณะนั้น) จะเสด็จมาทรงเสวยพระกระยาหารกลางวันเป็นการส่วนพระองค์ที่ร้านของเราในวันเสาร์ที่จะถึง
ทันทีที่ทราบข่าว พวกเราต่างรู้สึกตื่นเต้นและปลาบปลื้มอย่างบอกไม่ถูก เราตั้งหน้าตั้งตารอคอยด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ และถือเป็นเกียรติสูงสุดครั้งหนึ่งในชีวิตของคนทำร้านอาหารเล็ก ๆ อย่างพวกเรา
เมื่อถึงวันนั้น พระองค์ภาฯ เสด็จมาถึงร้านในช่วงเวลาประมาณเที่ยงวัน พร้อมด้วยข้าราชบริพารและพระสหาย บรรยากาศภายในร้านเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แม้แต่ลูกค้าที่กำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่หลายโต๊ะก็พลอยปลาบปลื้มและตื่นเต้นไปด้วย
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประทับใจมากที่สุด คือความเรียบง่ายและความไม่ถือพระองค์ พระองค์ทรงมีรับสั่งให้ทุกคนทำตัวตามสบาย ไม่ต้องกังวลหรือเคร่งครัดจนเกินไป พระองค์ประทับที่โต๊ะไม้ธรรมดาของร้าน โต๊ะตัวเดียวกับที่ลูกค้าทั่วไปใช้รับประทานอาหารในทุกๆวัน ไม่มีการจัดเตรียมสิ่งใดเป็นพิเศษ
เมนูที่ทรงเลือกเสวยในวันนั้น ล้วนเป็นอาหารธรรมดาของร้านที่ลูกค้าประจำต่างคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นก๋วยเตี๋ยวไก่โบราณเส้นเล็กแห้งต้มยำ ผัดไทยกุ้งสด และขนมจีนแกงเขียวหวานไก่ โดยก๋วยเตี๋ยวไก่โบราณของร้านจะรับประทานคู่กับใบโหระพาสดที่ปลูกเองภายในบ้าน ซึ่งเราได้นำมาถวายเป็นเครื่องเคียงในวันนั้นด้วย
ครั้งนั้น เราได้สอบถามนางสนองพระโอษฐ์ว่า ควรนำภาชนะชุดพิเศษที่เตรียมไว้สำหรับพระองค์มาใช้หรือไม่ แต่ได้รับคำตอบว่า พระองค์ทรงมีพระประสงค์ให้ใช้ถ้วย ชาม และจานแบบเดียวกับที่ใช้บริการลูกค้าทั่วไปได้เลย ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นชุดพิเศษแต่อย่างใด
คำตอบสั้น ๆ ในวันนั้น กลับสร้างความประทับใจให้กับครอบครัวของเราอย่างมาก เพราะสะท้อนถึงความเรียบง่าย พระอัธยาศัยอันงดงาม และความไม่ถือพระองค์เลย
พระองค์ประทับอยู่ที่ร้านประมาณหนึ่งชั่วโมงเศษ ตลอดเวลาที่ประทับอยู่ที่ร้าน พระองค์ทรงมีพระอัธยาศัยที่อบอุ่นและเป็นกันเอง จนทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสบายใจ
ก่อนเสด็จกลับ พระองค์ยังทรงเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ของร้านกลับไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นน้ำว่านหางจระเข้ต้มใบเตย น้ำมะตูม น้ำลำไย และน้ำพริกทุกชนิดที่ร้านทำเอง โดยเฉพาะน้ำว่านหางจระเข้ พระองค์ทรงมีรับสั่งชื่นชมว่าอร่อยมาก ซึ่งนับเป็นความปลาบปลื้มและกำลังใจอันล้ำค่าสำหรับคนทำอาหารและเครื่องดื่มอย่างพวกเรา
อีกเหตุการณ์หนึ่งที่ครอบครัวยังคงจดจำได้ไม่เคยลืม คือหลังจากทรงเสวยพระกระยาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเราได้กราบขอพระราชทานพระอนุญาตถวายอาหารมื้อนั้นโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เพราะถือเป็นเกียรติสูงสุดที่ร้านเล็ก ๆ ของเราได้รับเสด็จ
แต่พระองค์ไม่ทรงรับข้อเสนอนั้น และทรงมีพระประสงค์ที่จะชำระค่าอาหารตามปกติเช่นเดียวกับลูกค้าทั่วไป นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงซื้ออาหารและผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เพิ่มเติม เพื่อนำไปพระราชทานแก่ข้าราชบริพารที่ติดตามมาด้วย
สำหรับครอบครัวของเรา เหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้เป็นเพียงความภาคภูมิใจ หากแต่เป็นความทรงจำอันอบอุ่นและทรงคุณค่าที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต
สิ่งที่ยังคงอยู่ในใจจนถึงวันนี้ คือพระเมตตา ความอ่อนโยน และความไม่ถือพระองค์ จนทำให้คนธรรมดาอย่างพวกเรารู้สึกสบายใจ ไม่ต้องหวาดกลัวหรือเกร็งเมื่อได้อยู่ใกล้ชิด
แม้เวลาจะผ่านมากว่าสองทศวรรษแล้ว แต่เมื่อย้อนนึกถึงวันนั้น ความรู้สึกปลาบปลื้มและซาบซึ้งยังคงไม่เคยจางหาย ราวกับเหตุการณ์ทั้งหมดเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง
พระเมตตา ความเรียบง่าย และพระอัธยาศัยอันงดงามของพระองค์ ยังคงอยู่ในความทรงจำของพวกเราเสมอ และจะเป็นเรื่องราวที่ถูกเล่าขานจากรุ่นสู่รุ่น

19/06/2026

พระราชกรณียกิจ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ข้าพเจ้านั้นภูมิใจเสมอว่า คนไทยมีสายเลือดของช่างฝีมืออยู่ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นชาวไร่ ชาวนา หรืออาชีพใดอยู่สารทิศใด คนไทยมีความละเอียดอ่อนและฉับไวต่อการรับศิลปะทุกชนิด ขอเพียงแต่ให้เขามีโอกาสได้เรียนรู้และฝึกฝนเขาก็จะแสดงความสามารถออกมาให้เห็นได้

19/06/2026

ไม่ว่าจะทุกข์จะสุขเราก็ไปด้วยกัน เพื่อนไม่ทอดทิ้งกัน”
เรื่องราวสุดประทับใจจาก ผู้ถวายงานใกล้ชิด “พระองค์ภา” กับความเรียบง่ายและเป็นกันเองของพระองค์ 🖤
จากผู้ใช้เฟซบุ๊ก Chetjinda Benz ซึ่งเป็นผู้ถวายงานใกล้ชิดกับ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ ได้โพสต์เผยเรื่องราวความประทับใจ ระหว่างที่ได้ถวายงานให้กับพระองค์ ระบุว่า 
”14 Feb 2022 🧡🙏 14 กุมภา 2565
This was Princess PA 's last Valentine's Day, and it was the best Valentine's Day of my life.
พระองค์ท่านพระราชทานชื่องานว่า "เพื่อน กูรักมึงหวะ"
ทรงรับสั่งให้ทหารมหาดเล็กอัดคลิปวีดีโอที่ทรงเล่าที่มาของงานในวันนี้ เพื่อบันทึกความเป็นมาของงานไว้ด้วย ปรกติก็ไม่เคยรับสั่งให้บันทึกเหตุการณ์แบบครั้งนี้ ไม่อยากคิดว่านี่จะเป็น วาเลนไทน์ครั้งสุดท้ายของพระองค์
ทรงให้ความหมายของงานไว้ว่าไม่ว่าจะทุกข์จะสุขเราก็ไปด้วยกัน เพื่อนไม่ทอดทิ้งกัน
ท่านเล่าว่าเริ่มต้นมาจากพี่เอก ที่ชอบสรรหาของแปลกๆทาน ระหว่างอยู่ลพบุรีพวกเรานั่งคุยเรื่องนี้กัน ตัว เบ็นซ์ เองไม่เคยได้ลองทานเลยกราบทูลว่าหูยอยากลอง
ท่านจึงรับสั่งชวนว่าวันแห่งความรักปีนี้เรามาร่วมกันทานอาหารเอทิโอเปียดีกว่า อาหารรสชาติจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ เราก็ช่วยกันทานให้หมด กราบขอบพระทัยที่ทรงใส่ใจคำพูดเล็กๆน้อยๆของพวกเรา
ไม่ใช่ว่าอาหารรสชาติไม่อร่อยแต่อาจจะไม่ถูกปากคนไทยเท่าไหร่ แต่เมื่อพิจารณาอาหารให้ดีแล้วมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด แค่คนเอทิเปียชอบทานดินมากกว่าข้าวเอง (ข้อมูลนี้ได้ยินเล่าต่อกันมาอีกที) แป้งรสชาติอาจจะเปรี้ยวไปบ้าง เท่านั้น นอกจากรสชาติอาหารมันมีอะไรมากกว่านั้นคือวัฒนธรรมการกินที่ดูมีเอกลักษณะไม่เหมือนที่ไหน ต้องทานหลายๆคนถึงจะอร่อย เป็นวัฒนธรรมของชาวเอทิโอเปียร่วมรับประทานอาหารเพื่อเป็นกาวใจเชื่อมความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว
พระองค์ท่านให้พวกเราช่วยกันคิดว่าจะใส่เครื่องเคียงกับอะไรดีพี่พูนซึ่งประจำอยู่ภาคใต้ในขณะนั้น ออกไอเดียว่าทานกับนมข้นหวานดูดีมั้ยพระองค์ท่านเลยพระราชทานอาหารส่งไปภาคใต้ด้วยอีกsetใหญ่ เพื่อให้ทดลองทานกับนมข้นหวาน(ถึงแม้จะม่ายได้อยู่ในงานแต่ก็รับสั่งให้โทรออนไลน์มาร่วมโต้ะเสวยด้วย)
ในงานมีแต่อาหารเอทิโอเปีย ที่มีเพียงร้านเดียวในประเทศไทย ท่านโปรดให้อุดหนุนเพื่อให้ร้านยังคงอยู่ได้และทรงรับสั่งให้ซื้อมาเผื่อข้าราชบริพารด้วยทั้งตำหนัก
ระหว่างร่วมโต้ะเสวย เจ้าของร้านถึงกลับโทรมาด้วยความตื่นเต้นว่าพวกเราสั่งอาหารที่ร้านเยอะมาก
เจ้าของร้านถามและได้คุยกับเจ้านาย (ซึ่งเจ้าของร้านยังคงไม่ทราบจนกระทั่งบัดนี้ว่าปลายสายที่ชมว่าอาหารดีมากนั้นคือ พระสุรเสียงของพระองค์ภา)
อยากนำคลิปพระจริวัตรมาลงมาก ขอตรวจสอบดูคลิปอีกนิดว่าจะสามารถตัดคลิปสั้นๆเท่าที่เผยแพร่ได้ จะเห็นถึงความไม่ถือองค์ ติดดิน และเรียบง่ายกว่าคนธรรมดาอย่างพวกเราซะอีก
เมื่อ move on จากตรงนี้ไม่ได้ ก็ค่อยๆเก็บบันทึกเรื่องราวที่ผ่านมาไปวันละนิดแทนละกัน