23/08/2026
หมูปากน้ำ จากลังน้ำอัดลม
สู่สังเวียนครูซิเบิล
อาจารย์ให้โอกาสฟรี
ผมให้ใจตอบแทนทั้งชีวิต
ความจนสอนให้ผมอดทน
แต่ความกตัญญูสอนให้ผมไปไกล
วันนี้หลายคนรู้จักผมในชื่อ "หมู ปากน้ำ"
แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า...จุดเริ่มต้นของชื่อนี้ คือเด็กคนหนึ่งที่นอนใต้โต๊ะสนุ๊ก
ผมย้อนกลับไปมองทีไรน้ำตาไหลทุกที จากเด็กต่างจังหวัด บ้านเรามี 6 ชีวิต รายได้ทั้งบ้านมาจากโต๊ะสนุ๊กเดือนละหมื่นกว่าบาท มีมอเตอร์ไซค์เก่าๆ แค่คันเดียว พ่อแม่ยอมเหนื่อยทุกอย่างเพื่อให้ลูกไม่ลำบาก
จุดเปลี่ยนคือวันที่ผมได้เจอ "อาจารย์หยิก สำโรง" ครูคนแรกในชีวิต ผมอยากเรียนแทบขาดใจ แต่พอรู้ว่าคอร์ส 5,000-6,000 บาท ผมพูดตรงๆเลยว่า "อาจารย์ครับ ผมอยากเรียน แต่บ้านผมจนจริงๆ ไม่มีปัญญาจ่ายครับ"
ผมคิดว่าจบแล้ว... แต่เช้าวันต่อมา อาจารย์โทรกลับมา คำเดียวสั้นๆที่เปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล
"มึงมาซ้อมเลย ไม่ต้องจ่ายสักบาท แค่มาช่วยดูแลโต๊ะก็พอ"
วันนั้นพ่อขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งผมที่ศรีราชา ชีวิตใหม่ผมเริ่มตรงนั้น ปูกระดาษ ปูเสื่อ กางมุ้ง นอนข้างลังน้ำอัดลม บางคืนก็นอนใต้โต๊ะสนุ๊กเลย ไม่เคยอาย ไม่เคยกลัวลำบาก ในหัวมีคำเดียวว่า "อยากเก่ง"
พ่อแม่ผมสอนไว้คำเดียว "ต้องซื่อสัตย์ ตั้งใจ อย่าทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง"
วันนี้ผมพอมีแล้ว สิ่งที่ทำตอบแทนอาจารย์หยิก ผมไม่เคยต้องถ่ายรูปโชว์ใคร ผมทำจากใจจริงๆ แค่ได้ดูแลแกในวันที่เรามี เท่านี้ก็สุขใจที่สุดแล้ว
