08/09/2021
ZAŁOŻENIA IDEOWE DO RAMOWEGO PROGRAM MALARSTWA BĘDĄCEGO PODSTAWĄ DO FORMUŁOWANIA INDYWIDUALNYCH PROGRAMÓW DLA STUDENTÓW STARSZYCH LAT STUDIÓW
W drugiej połowie XIX wieku sztuka Zachodu zaczęła się emancypować od przemożnego wpływu wielkich mecenasów: klasowych, państwowych czy ideologicznych. W XX wieku definitywnie zerwała z oficjalnymi stylami akademickimi, które wcześniej bezwzględnie obowiązywały artystów profesjonalnych. Odtąd twórcy zaczęli na własną rękę poszukiwać formy artystycznej wypowiedzi, konwencji i stylu, które z jednej strony prowokowałyby odbiorcę do poszukiwania odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące egzystencji, a z drugiej strony, pozwoliły na nowo konstruować obraz świata, który nas otacza.
Aby te warunki spełnić, studia artystyczne powinny być czymś więcej niż realizacją kierunkowych specjalistycznych programów kształcenia. Powinno się przede wszystkim kłaść nacisk na uniwersalne kształcenie podstawowe. Nie ma doskonalszych narzędzi od rysunku i malarstwa, które oprócz biegłości warsztatowej uczą abstrakcyjnego myślenia. Współczesna pracownia malarstwa w uczelni artystycznej o statusie uniwersyteckim powinna być swoistym poligonem doświadczalnym, miejscem do swobodnego eksperymentowania na zasadzie wolnej amerykanki.
„Gdy w latach 90. rząd brytyjski zadał Akademii Królewskiej pytanie: czy na wyższych uczelniach należy kształcić w zawodzie, czy może uczyć przedmiotów abstrakcyjnych, odpowiedź była jednoznaczna – abstrakcyjnych. O możliwie najwyższym poziomie abstrakcji, którą dany student może przyswoić, bo celem studiów jest uczenie myślenia, a nie przygotowanie do mechanicznego wykonywania pewnych czynności, które postęp techniczny i tak zmieni. Należy uczyć myśleć, bo myślenie zawsze przyda się w życiu.”(Polityka, 31.19.2009 r., Andrzej Wróblewski, Rozmowa z prof. Krzysztofem Dołowym)
Dlatego też, aby w procesie artystycznym uniknąć skostnienia, podstawowym zadaniem pracowni malarstwa jest wyzwolenie u studentów skłonności do stałego eksperymentowania i utrzymywanie wyobraźni w dobrej kondycji artystycznej, pozwalających na efektywne poszukiwanie własnego oryginalnego języka artystycznego, za pomocą którego student będzie mógł w przyszłości wyrażać w formie artystycznej swoje emocje i przemyślenia swobodnie, samodzielnie i niekonwencjonalnie oraz świadomie formułować własne artystyczne strategie.
W procesie dydaktycznym, zwłaszcza w odniesieniu do studentów studiujących inne niż malarstwo dyscypliny sztuki ważne jest myślenie interdyscyplinarne, umiejętnie łączące ustawiczne kształcenie podstawowe w zakresie malarstwa i rysunku z kształceniem specjalistycznym. Pracownia malarska powinna poszerzać artystyczne horyzonty i kształtować niezależną oryginalną artystyczną osobowość.
Wszystkie zadania malarskie realizowane ze studentami starszych lat studiów zmierzają do wykrystalizowania własnej indywidualnej drogi artystycznej studenta, w oparciu o jego osobiste zainteresowania i predyspozycje. W związku z tym jest niezmiernie ważne aby student był nie tylko dobrze zorientowany w aktualnych tendencjach występujących w sztuce współczesnej, ale miał na ich temat własne zdanie i potrafił je artykułować.
Nie ulega wątpliwości, że sztuka współczesna w swoich najbardziej wartościowych przejawach daleko wykracza poza zaspokojenie podstawowych estetycznych potrzeb odbiorcy. Umiejętne poruszanie się w świecie sztuki zależy, w większym niż kiedykolwiek stopniu, od osobistego zaangażowania, biegłości warsztatowej i szczerości wypowiedzi artysty. Dlatego też szanujemy wszystkie postawy artystyczne studentów zmierzające do tego celu.
–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
