ZPAP Okręg Wrocławski mieści się przy uliczce Jatki 1-2 w pięknej kamieniczce, pierwszej od strony ulicy Kiełbaśniczej. Uliczka Jatki w godzinach nocnych jest zamknięta z obu stron. Od ulicy Odrzańskiej strzeże ją stadko zwierząt, które jest jednocześnie pomnikiem o nazwie Ku Czci Zwierząt Rzeźnych. Jatki to malownicza, 63-metrowej długości, ujęta w dwa rzędy zabytkowych kamienic uliczka, mieszczą
ca się nieopodal Rynku. Niegdyś pełniła ona jedynie funkcję użytkową - mieszkańcy Wrocławia udawali się na Stare Jatki, aby zrobić zakupy w tamtejszych kramach mięsnych. Obecnie Jatki są miejscem o dużych walorach estetycznych i historycznych, odwiedzanym przez tłumy turystów. W galeriach odbywają się wystawy sztuki. Tu przeszłość spotyka się z teraźniejszością, bowiem uliczka ta stanowi doskonały przykład swoistego życia po życiu, jakie historycznemu dziedzictwu rzeźniczemu ofiarowała adaptacja do nowych celów. W dawnych kramach mięsnych mieszczą się obecnie galerie sztuki i sklepy z artykułami dla artystów. Swoją drugą młodość uliczka ta wraz z ulokowanymi przy niej kamienicami, w których przyziemiach znajdowały się w przeszłości kramy mięsne, zawdzięcza Związkowi Polskich Artystów Plastyków. Decyzją władz Wrocławia z 1998 roku dostali oni w zarządzanie tę część Starego Miasta, zamieniając ją w enklawę sztuki, małe wrocławskie Montmartr. Maria Ostrowska
"Kilkadziesiąt metrów na północ od największej wrocławskiej świątyni, miejskiej fary pod wezwaniem św. Elżbiety, położony jest jedyny - obok uliczek bloku śródrynkowego - zachowany do dziś średniowieczny obiekt handlowy, tak zwane Stare Jatki. Dawniej było to miejsce handlu mięsem, dziś jest to uliczka galerii malarstwa, rzeźby i sztuki użytkowej. Miejsce to odwiedzane jest chętnie przez Wrocławian i turystów, jednak niewielu z nich wie, jak znaczącą rolę odgrywało w przeszłości. Dzisiaj malownicza uliczka zapełniona wąskimi kamieniczkami wyróżnia się mniejszą od sąsiednich budowli skalą architektoniczną, choć niegdyś kramy mięsne były jedną z podstaw dobrobytu miasta, ważnym źródłem książęcych dochodów i miejscem, gdzie rodziły się fortuny mieszczan (...)". Tadeusz Kuranda
Wykorzystano fragmenty tekstów: Marii Ostrowskiej i Tadeusza Kurandy
Zdjęcia i opracowanie © kkuzborska
