12/12/2024
Muzeum Teatralne objęło patronatem honorowym bardzo interesujący projekt teatralny zatytułowany „Marzyciel”, którego autorami są Marcin Bartnikowski, Daniel Salman i Łukasz Lewandowski . Projekt poświęcony jest Juliuszowi Osterwie, jednej z najważniejszych postaci w naszej tradycji teatralnej. Zainteresowania Osterwą pojawiały się w teatrze polskim dość często, zwłaszcza od czasu powstania Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego. Ożywione zostały w 2019 r. w związku z 100. rocznicą powstania Teatru Reduta, który w pierwszym okresie swojej działalności pracował w Salach Redutowych Teatru Wielkiego w Warszawie. Fenomenowi Reduty, tego pierwszego eksperymentalnego studia teatralnego o szerokich ambicjach społeczno - kulturowych poświęcono już z okazji jubileuszu wiele nowych interesujących opracowań, artykułów prasowych i książek naukowych. Muzeum Teatralne zrealizowało wówczas cykl wydarzeń artystyczno-badawczych p.t. „Odtwarzanie Reduty”. Wzięli w nim udział wybitni aktorzy, reżyserzy, teatrolodzy i muzycy. Obecna inicjatywa „lubelska” jest równie wartym zauważenia wydarzeniem. Scenariusz spektaklu „Marzyciel” przygotował Marcin Bartnikowski, znany twórca teatru „Kompania Doomsday” i teatru „Malabar Hotel” we współpracy z aktorem Teatru im. Osterwy w Lublinie Danielem Salmanem i reżyserem Łukaszem Lewandowskim. Premiera spektaklu odbyła się w Lublinie w Teatrze NN Brama Grodzka 17 listopada 2024 r. Znakomicie odebrany przez publiczność spektakl jest szczególnego rodzaju połączeniem monodramu powołującego na scenę znaną postać historyczną (Osterwa zmarł w 1947 r.) z energetycznym stand up – em aktora Salmana/Osterwy, który właśnie teraz podejmuje swoją własną trudną rozmowę o człowieku – aktorze serio traktującym swój los, zmagającym się z własnym czasem, ludźmi i obojętnym światem. Daniel Salman jest poruszający i wtedy gdy w fantasmagorycznym śnie rozmawia z Chochołem zapraszającym Polaków do chocholego tańca, gdy rozmawia ze Stanisławem Wyspiańskim, gdy pisze list do córki Elżuni, ale zwłaszcza wtedy gdy rozmawia sam ze sobą w przedziwnej autowiwisekcji. Spektakl zastanawia i porusza. Widz silnie odczuwa autentyczność aktora tak w grze jak w poruszającej zawodowej „spowiedzi”. W Teatrze Brama Grodzka obejrzało spektakl zaledwie kilkadziesiąt osób, może sto, ale nie więcej. Bez wątpienia warto byłoby pokaząć ten niezwykły spektakl -performans znacznie szerszej publiczności i nie tylko lubelskiej. Tekst Andrzeja Kruczyńskiego, Fot. Malwina Majer, „Marzyciel" prace nad monodramem poświęconym Juliuszowi Osterwie
