Paulina Rasińska ST

Paulina Rasińska ST MultiVisual Lab

Illustration/Character Design/Graphic Design/VJing/Animation/Art Paja ST to Studio artystki Pauliny Rasińskiej. Maluje i rysuje od dziecka.

Paulina Rasińska to urodzona w Warszawie w 1984 roku artystka multi-wizualna. Zajmuje się wieloma dziedzinami sztuki, które nieustannie się przenikają. W 1994 roku zostaje uhonorowana nagrodą dla młodych talentów plastycznych z rąk Edwarda Lutczyna. W 2005 roku rozpoczyna naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale Grafiki na kierunku Fotografii. W tym czasie interesuję ją głównie mal

arstwo oraz długie godziny spędzane w ciemni fotograficznej. W 2006 roku prezentuje swoje fotografie na Warszawskim Festiwalu Fotografii Artystycznej, zdobywając wyróżnienie kuratorskie. W 2008 roku broni tytułu Licencjata w pracowni Fotografii Reklamowej prof. Rosława Szaybo. W trakcie studiów zaczyna interesować się animacją i dyplom magistra postanawia bronić w pracowni animacji prof. Hieronima Neumana. Dyplom broni z wyróżnieniem w 2010 roku. Jej film dyplomowy pt,, Co przyniosła mi woda” jest inspirowany obrazem Fridy Kahlo o tym samym tytule. Kwalifikuje się również na kilka festiwali animacji krótkometrażowych. Prace fotograficzne, malarskie oraz graficzne z czasów studenckich są prezentowane na wystawach min. w Galerii Prezydenckiej, Galerii Łazienkowskiej, W Starej Papierni, w Teatrze Wytwórnia, w Galerii Spokojna, w Galeriach ZPAFu i ZPAPu. Po ukończeniu Akademii, zawodowo związała się z grafiką użytkową oraz animacją. Kolejne lata przynoszą indywidualną wystawę malarstwa w Föreningen
Fylkingen w Sztokholmie w 2011 roku oraz wystawę ilustracji w Galerii Kuratorium
w Warszawie w 2014 roku. Po 2012 roku mocno angażuje się w szlifowanie swojego warsztatu rysunkowego oraz zaczyna ilustrować książki dla dzieci. W 2014 roku na stałe przenosi się do Antwerpii gdzie głównie rysuje, maluje oraz
chłonie kulturę Flandrii. W 2016 roku zostaje zakwalifikowana do Akademii
Pictoplazmy w Berlinie, tam też rzeźbi oraz wystawia w Urban Spree swoją pierwszą rzeźbę w 2017 roku. W 2018 roku powraca do Berlina by wystawić swoje malarstwo. Rok 2018 jest też czasem powrotu do Polski, gdzie zaczyna budować swoje instalacje w Parkach miejskich oraz angażuje się w działalność Mareckiego Domu Kultury. Tam też w 2019 oraz 2021 roku bierze udział w Przeglądzie Plastyki Mareckiej, podczas której prezentuje swoje ilustracje, malarstwo, rzeźbę oraz instalacje w przestrzeni publicznej. W 2020 roku jako jeden z trzech artystów malarzy, zostaje poproszona o udział w wykonaniu repliki Kurtyny Curlionisa,
która ostatecznie zawisa nad sceną Mareckiego Ośrodka Kultury i staje się częścią stałego wyposażenia. Projekt jest realizowany w ramach programu ,,Kultura - Interwencje 2020” i finansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury. Rok 2020 jest też czasem zmian w życiu zawodowym. Paulina po 13
latach, postanawia porzucić kreację oraz projektowanie graficzne na rzecz sztuki tatuażu i od tego momentu w tym kierunku rozwija swoją karierę zawodową. W swojej twórczości inspiruje się przede wszystkim naturą. Tematem jej prac najczęściej są zwierzęta, głównie owady, pajęczaki czy pierścienice. Interesują ją ich formy, kolory ale też zwyczaje i życie społeczne. Fascynują ją również świat roślin oraz grzybów. W swoich pracach często nawiązuje do motywu kosmosu, gdyż zarówno fauna jak flora ziemska są jego częścią. Lubi ona zacierać granicę pomiędzy tym co ziemskie a tym co kosmiczne, gdyż granica taka nie istnieje. Motyw oczu również często pojawia się w jej twórczość. Oko dla niej jest też symbolem boskiego kosmicznego widzenia wszechrzeczy. Wszystko co nas otacza, cały świat natury, kosmos cały czas patrzy. Jeśli chodzi o formę wyrazu, najbliższa zdaje się być dla niej kultura i sztuka Japonii. Japońska ilustracja, stare drzeworyty, sposób w jaki kreują swoje postacie wciąż ma bardzo duży wpływ na jej sztukę. Bardzo wiele wyniosła też ze swojego kilkuletniego pobytu we Flandrii. Malarstwo flamandzkie jak i współczesna sztuka Flandrii odcisnęła piętno na jej sposobie pracy, napięciu i gęstości ornamentów w jej pracach. W jej sztuce widać zachwyt stylem Flamandów. Liczne podróże po Europie Zachodniej, jak i krótsze pobyty w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie czy Afryce Północnej rozwinęły ją jak i jej sztukę w wielu kierunkach. Otwartość umysłu, poczucie humoru oraz odwaga to cnoty niewieście, którymi kieruje się w swoich działaniach. Chcieć to móc...

10/10/2025

,,Resurrection I", Paulina Rasińska, 2025.
Olej na surowym płótnie lnianym.
100x100cm

Na sprzedaż.

Obraz stworzony w ramach obchodów 150. ROCZNICY URODZIN
MIKOŁAJA KONSTANTEGO ČIURLIONISA.

Bezpośrednią inspiracją do mojego obrazu pt: Resurrection (Zmartwychwstanie/odrodzenie] był obraz Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa, „Sonata piramid” („Sonata nr 7”), Allegro z 1909 roku.

Obraz ten wywarł na mnie ogromne wrażenie. Jego temat, kolory oraz iście muzyczna kompozycja, całkowicie mnie zafascynowały.
Čiurlionis był zafascynowany Egiptem, do którego nigdy nie trafił w ciągu swojego życia. Wiedze na jego temat czerpał m.in. z twórczości Juliusza Słowackiego.

,,Wrażenie, jakiego doznał malarz, czytając Słowackiego, mogło być
impulsem do namalowania cyklu obrazów „Sonata piramid” („Sonata nr 7”),
które można interpretować jako swego rodzaju ilustrację do poematu
,,Ojciec zadżumionych’’. Najważniejszym tematycznym motywem kompozycji
w części Allegro jest sylwetka Araba w pozycji modlitwy, klęczącego
i kłaniającego się Allahowi z prośbą, aby go wysłuchał. (…)
Samotny ojciec opłakujący utraconą rodzinę. (…)
W górnej części obrazu na schodkowych terasach
leżą mumie (może to ciała bliskich Araba?)”
Cytat z pracy: ,,Starożytny Egipt w życiu i twórczości M.K. Čiurlionisa” Aldona Snitkuvienė,
Nacionalinis Mikalojaus Konstantino Čiurlionio dailės muziejus/
M.K. Čiurlionis National Art Museum, Kaunas

Jak widzimy, tematyka tego cyklu prac jest tragiczna i smutna. Mimo iż w ostatniej nieskończonej cześci cyklu ,,Skerco’’, tli się nadzieja w postaci słońca, jako prasiły twórczej, zwiastującej nowy dzień i zalewającej cały obraz w myśl: życie trwa dalej.
Ja jako urodzona optymistka, chciałam kontynuować tą narrację. Historię odrodzenia i zmartwychwstania. Stąd pomysł na tytuł mojego obrazu, który pojawił się od razu.

Piramidy w moim obrazie, kształtem i proporcjami nawiązują do piramid w Meroe – starożytnego miasto w Nubii, znajdujące się pomiędzy VI a V kataraktą na Nilu, będącego stolicą Królestwa Kusz.
Królestwo Kusz w historii starożytnej zawsze było dla mnie tą mityczną, tajemniczą i fascynującą krainą.
To stamtąd pochodziły najpiękniejsze, pożądane na Egipskim dworze księżniczki jak chociażby Nefertiti, żona faraona Echnatona z XVIII dynastii.
Nubijskie piramidy za sprawą swoich proporcji, też zawsze wydawały mi się bardziej atrakcyjne wizualnie i lepiej wpisujące się w kompozycje.

W głównej części mojego obrazu widzimy tzw. ślepe wrota na tle piramidy. Łączyły one świat żywych, ze światem zmarłych. Wierzono, że przez nie przechodzi Ka.
Ka - siła życiowa, postrzegana jako nieśmiertelny sobowtór.

Obraz przedstawia scenę, w której córki araba z ,,Ojca zadżumionych’’ zmartwychwstają w geście tańca. Użyłam klasycznego przedstawienia tańca z malowidła grobowego z Teb dla wzmocnienia radości tej chwili oraz dla złożenia osobistego hołdu dla artystów tamtej epoki.
W obrazie Čiurlionisa szczególnie zafrapowała mnie obecność mumii członków rodziny araba. Być może z powodu, że dostrzegłam je dopiero głębiej analizując ten obraz. Pragnienie przedstawienia ich w klasycznej Tebańskiej scenie tańca było moją główną siłą napędową podczas tworzenia.

Całości towarzyszą i przyglądają się dwa Anubisy, strażnicy mumifikacji i ochrony zmarłych w ich podróży do zaświatów. Charakterystyczna czerń, w jakiej wyobrażano to bóstwo, nie miała nic wspólnego z szakalem, lecz z barwą rozkładającego się ciała i czarną glebą doliny Nilu, która symbolizowała odrodzenie. Samą formę przedstawienia zaczerpnęłam z posągu Anubisa z grobowca Tutenchamona, którą niejednokrotnie mogłam podziwiać w Muzeum Egipskim w Kairze.

Z obrazu Čiurlionisa zaczerpnęłam również motyw nimbów słonecznych, symbolizujących blask złotych piramidonów, wieńczących piramidy. Jest to po prostu piękne i genialne w mojej ocenie. Wykorzystałam schody jako rytm całości.
W mojej pracy użyłam kompozycji centralnej. Inspiracje dla schodów zaczerpnęłam z Chand Baori - głębokiej studni schodkowej w Radżastanie w Indiach. Natomiast w tle pejzażu widzimy motyw z obrazu ,,Ołtarz” Čiurlionisa z 1909 roku, który to przedstawia piramidę Snofru w Medum. Unoszący się z niej dym jest bardzo charakterystyczny dla malarstwa Čiurlionisa i stanowi niezwykle romantyczny element jego prac, który również chciałam wykorzystać dla podbicia romantyzmu i mistycyzmu mojej pracy.

10/10/2025

,,Las" Paulina Rasińska, 2023.r.
Olej na surowym płótnie lnianym.
120x100cm

Na sprzedaż.

Adres

Warsaw
2018

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 12:00 - 17:00
Wtorek 12:00 - 17:00
Środa 12:00 - 17:00
Czwartek 12:00 - 17:00
Piątek 12:00 - 17:00

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Paulina Rasińska ST umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Paulina Rasińska ST:

Udostępnij