Dorota Bielska

20/08/2026

Gdańskie Stypendium Kulturalne 2026 – "Potłuczone" 💙

Z ogromną wdzięcznością dzielę się wiadomością, że otrzymałam Gdańskie Stypendium Kulturalne na pracę nad autorskim scenariuszem teatralnym "Potłuczone".
Scenariusz rodzi się z prawdziwych historii, rozmów i doświadczeń kobiet, które przeżywają doświadczenia graniczne, ale starają się żyć normalnie mimo codziennych, małych katastrof.

Pani Prezydent Aleksandra Dulkiewicz i Miasto Gdańsk dziękuję za zaufanie i wsparcie, dzięki którym ten materiał znajdzie swoją formę sceniczną. Osobom, które dzielą się ze mną swoimi historiami, dziękuję najmocniej – od Waszej odwagi, żeby mówić prawdę, wszystko się zaczyna.

Proces pracy nad "Potłuczonymi" będę pokazywać tutaj w najbliższych miesiącach.

12/07/2026

Szukalski był artystą niezwykłym, bezkompromisowym i wciąż zdecydowanie zbyt mało znanym w Polsce. Bogactwo jego prac robi piorunujące wrażenie. Chodząc po malutkim a wypełnionym po brzegi muzeum, myślałam sobie, że ja zawsze mam problem z pisaniem CV, bo robiłam w życiu dużo różnych rzeczy i wydaje mi się, że za dużo 😉 Ale patrząc na dorobek Szukalskiego; rzeźby, rysunki, malarstwo, projekty, niezliczone idee – myślę: wow! Zwłaszcza, że wiele jego prac zaginęło podczas wojny. Jest w nim coś z Witkacego i Dalego zarazem, a obu wielbię. Najmocniej jednak w wielkich artystach porusza mnie to, że za prawdziwą sztuką zawsze stoi gigantyczna, realna praca. Setki i tysiące roboczogodzin, z których zapewne ogromna część ostatecznie trafia do kosza, bo dzieło musi być finalnie idealne…

Jeśli spacerujesz po gdyńskich pięknych klifach i pijesz kawę w Domku Żeromskiego, koniecznie zrób jeszcze pięciominutowy spacer i zajrzyj do tego niewielkiego a ciekawego muzeum. Bardzo ładnie zrobione pod kątem wystawienniczym – świetna praca światłem. Jedna rzecz zaskoczyła mnie niestety zdecydowanie negatywnie: muzeum pobiera dodatkową opłatę za robienie zdjęć (!) a pilnuje tego mocno (niestety) niesympatyczna obsługa. Żeby przygotować tę rolkę, musiałam dopłacić 20 zł do i tak już nietanich biletów. Nie podoba mi się to hmm. Samo miejsce jednak gorąco polecam.

05/07/2026

🎭 LETNIE WARSZTATY SCENARIUSZOPISARSKIE
„Od pomysłu do struktury – scenariusz teatralny w pracy z grupą”

Przez 5 dni prowadziłam warsztaty w Mikorzynie na zaproszenie CKiS w Koninie. ✍️ Było dużo wprawek i ćwiczeń pisarskich. Pracowaliśmy nad analizą struktury opowieści, konfliktem, antagonistą i wspólnie budowaliśmy przykładowe fabuły. Była też analiza Campbella na przykładzie „Matrixa”, praca z uważnością i tańce w kręgu. 🎬 Dziękuję za zaproszenie i za intensywne, twórcze spotkanie. 🌿

Jeśli chcecie zaprosić mnie na podobne warsztaty, zapraszam do kontaktu😊
✉️[email protected]

📷 Zdjęcia: Aleksandra Kopras

24/06/2026

Japońska technika Kamishibai jest prostą, ale bardzo skuteczną metodą pracy z opowieścią i obrazem. Polega na prowadzeniu historii przez kolejne ilustracje i głos osoby opowiadającej.

W lipcu 2024, podczas V Letniej Szkoły Arteterapii SAP KAJROS, do którego należę, prowadziłam z Jarkiem Rebelińskim warsztaty „Podróż po siebie”, oparte na moim opowiadaniu „Ugasić pragnienie” oraz jego ilustracjach. Kamishibai było narzędziem arteterapeutycznym, otwierającym warsztat.

Na nagraniu historia z książki "Podróż po siebie" - Ugasić pragnienie.

28/05/2026

✨Niedawno wystąpiłam na I Międzynarodowym Kongresie Arteterapii w Katowicach z wykładem „Twórcze pisanie w arteterapii i pracy teatralnej”. Kongres odbył się na Uniwersytecie Śląskim i zgromadził osoby zajmujące się arteterapią, edukacją, terapią i sztuką. Nie ze wszyskimi prelegentami się zgadzałam, ale to właśnie najfajniejsze, że możemy się pięknie różnić ;) 🌿🕊️

26/05/2026

Siedem lat temu Jarek Rebeliński zaprosił mnie do współpracy z Teatr Razem. Od tamtej pory wyreżyserowałam z zespołem film i trzy premiery teatralne. Jesteśmy stałymi rezydentami Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, a teraz rozszerzamy zespół i robimy ogólnopolski projekt.

Zapisy tu: https://forms.gle/RnmitDCVko1ePuc59

20/05/2026

Teatr lalek bywa w Polsce źle rozumiany: sprowadzany tylko do teatru dla dzieci i traktowany niżej niż tzw. teatr dramatyczny, choć w Japonii, Indonezji i w wielu innych kulturach lalka ma zupełnie inną rangę, bo teatry przez stulecia rozwijały się tam jako część praktyk duchowych i kulturowych. Tam lalka nie jest wizualnym dodatkiem do spektaklu, tylko nośnikiem znaczenia. W polskiej tradycji ślady teatru lalek są bardzo rozproszone. Pojawiają się informacje o lalkarzach jarmarcznych, przedstawieniach ulicznych i działaniach na dworach a najbardziej rozpoznawalną formą jest szopka, zwłaszcza szopka krakowska. Trudno jednak mówić o ciągłej, silnej tradycji lalkarskiej o wysokiej randze społecznej. Jeśli istniały wcześniejsze formy związane z kulturą słowiańską, na przykład lalki obrzędowe, ich obecność na ziemiach polskich pozostaje słabo udokumentowana. Prawdziwy rozwój teatru lalek nastąpił dopiero po II Wojnie i wówczas teatr ten powstał przede wszystkim dla dzieci. Z czasem jednak środowisko lalkarskie chciało odejść od grania wyłącznie dla dzieci i wyłącznie w animacji ukrytej, dlatego dziś w polskich teatrach lalek często samych lalek właściwie brakuje...

A ja np. kocham lalki! 😉

08/05/2026

Ponieważ ostatnio nauczam kultury w Starogardzie, to również doświadczam kultury w Starogardzie ;) Dziś trafiłam na bardzo ciekawy wernisaż wystawy artysty Pawła Wyborskiego „Nieikony. Między pamięcią a nieobecnością”. Bardzo interesujące prace. Uwielbiam same ikony, ale też wszelkie ich przetworzenia i dialogi z tą formą. Wystawa była bardzo interesująca wizualnie i niezwykle klimatyczna. Szkoda tylko, że trafiłam akurat na wernisaż ;) W innych okolicznościach miałabym więcej przestrzeni na spokojne przyjrzenie się pracom i ich przeżycie. Chyba jeszcze tam wrócę.

Pojawił mi się też temat do rozważań: na ile atmosfera wydarzenia wpływa na odbiór samego dzieła. I czy działa to również w teatrze?

08/05/2026

Podczas 1st International Art Therapy Congress w Katowicach miałam przyjemność poprowadzić wykład „Twórcze pisanie w arteterapii i pracy teatralnej”.

Mówiłam o twórczym pisaniu, jako narzędziu pracy arteterapeutycznej i artystycznej, o jego wpływie na regulację emocji, porządkowanie doświadczenia i budowanie narracji, ale także o wykorzystaniu pisania w procesie tworzenia scenariusza i pracy teatralnej z grupą.

Wykład dotyczył również granicy pomiędzy pracą arteterapeutyczną a artystyczną oraz tego, w jaki sposób osobiste doświadczenia mogą zostać przetworzone w autonomiczną formę sceniczną.

Kto ma ochotę posłuchać, zapraszam :)

Podczas 1st International Art Therapy Congress w Katowicach miałam przyjemność poprowadzić wykład „Twórcze pisanie w arteterapii i pracy teatralnej”.Opowiada...

03/05/2026

Majówkę spędziłam, prowadząc nieoczekiwane warsztaty teatralne dla trójki bardzo ciekawych i fajnych ludzi, którzy planują razem zrobić spektakl. Było to zaskakująco interesujące zarówno dla mnie, jak i — tak sądzę, mam nadzieję — dla nich 😉 spotkanie. I zawsze mnie wzrusza i zadziwia, że można chcieć w ten sposób spędzać czas wolny, kiedy większość ludzi korzysta z pogody, która akurat się pojawiła, bo specjalnie na majówkę zaświeciło 30° słońca. Życzę szczęścia całej grupie i projektowi Verbena i trzymam kciuki! ☀️