24/06/2026
Czy człowieka lepiej opisuje to, co płynie, czy to, co twardnieje? I dlaczego od wieków próbujemy sobie wmówić, że jedno wyklucza drugie?
Wystawa „Woda i Beton (2)” Agnieszki Laskus i Katarzyny Laskus-Stwory nie daje odpowiedzi na to pytanie, bo i po co miałaby je dawać. Zaczyna się od kontrastu, ale szybko okazuje się, że woda i beton wcale nie muszą stać po przeciwnych stronach barykady. Mogą się spotkać. Mogą się przeglądać w sobie. Mogą mówić jednym głosem, choć każdy z nich robi to inaczej. Tu miękkie nie jest słabsze, a twarde nie jest bardziej prawdziwe. Tu wszystko jest kwestią napięcia, pamięci i sposobu patrzenia.
To jedna z tych wystaw, które dyskretnie pokazują, że fotografia nie musi tylko rejestrować świata. Może go też rozcinać, zestawiać, podważać i składać na nowo — bez gwarancji, że po drugim złożeniu będzie łatwiejszy do nazwania.
Na zdjęciach kilka ujęć ekspozycji, która była częścią III edycji festiwalu „Światło obrazu. Festiwal spotkań fotograficznych” — wydarzenia, które od początku wyrasta z potrzeby rozmowy o fotografii jako o czymś więcej niż technice i ładnym obrazie.
Agnieszka Laskus i Katarzyna Laskus-Stwora pokazują, że przeciwieństwo nie musi oznaczać sporu. Czasem bywa początkiem sensu.
📍 A_Galeria, Wydział Sztuki Uniwersytetu w Siedlcach
📷 Światło obrazu. Festiwal spotkań fotograficznych — edycja III
