24/03/2026
‼ Przed nami wybory patrona szkoły w Różynach, trudno wymarzyć sobie lepszego kandydata niż osobę związaną z naszą wsią.Takową jest Dr Stefan Mirau.
ℹ Więcej informacji poniżej.👇
✋ W imieniu Sołtysa i Rady Sołeckiej Różyn oficjalne popieramy tą kandydaturę i gorąco zachęcamy do oddania głosu,
⚠Na szczególną uwagę zasługują pozytywne rekomendacje Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku, Muzeum Stutthof/Stutthof Museum Muzeum Poczty Polskiej - Muzeum Gdańska Chorągiew Gdańska ZHP 👇
👌 Stowarzyszenie Traugutt.org dziękujemy za inicjatywę i tak wartościową kandydaturę.
🗳 Do urn zatem kto może niech się udaje, pamiętajcie że patrona szkoły wybiera się raz co do zasady.
Katarzyna Pawlak
Wieś Różyny
Dzieje się w Gminie Pszczółki
Dziś na ręce Dyrekcji Szkoły Podstawowej w Różynach złożyliśmy oficjalne pismo – zgłoszenie kandydata na Patrona Szkoły.
Naszym kandydatem jest 𝗱𝗿 𝗦𝘁𝗲𝗳𝗮𝗻 𝗠𝗶𝗿𝗮𝘂 – postać związana z Różynami, miejscem swojego urodzenia. Jego życie to przykład najwyższych wartości: służby drugiemu człowiekowi, działalności społecznej, zaangażowania w wychowanie młodzieży oraz postawy patriotycznej. To właśnie te cechy czynią go wyjątkowym autorytetem i wzorem dla uczniów.
Wierzymy, że wybór dr Stefana Miraua na patrona szkoły przyczyni się do budowania tożsamości lokalnej, wzmacniania więzi społecznych oraz kształtowania postaw opartych na odpowiedzialności, empatii i patriotyzmie.
❗ Inicjatywa nadania imienia szkole została poparta opiniami i rekomendacjami następujących instytucji:
• Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku
• Muzeum Poczty Polskiej - Muzeum Gdańska
• Muzeum Stutthof/Stutthof Museum
• Chorągiew Gdańska ZHP
Dziękujemy za okazane wsparcie!
🇵🇱
𝗱𝗿 𝗦𝘁𝗲𝗳𝗮𝗻 𝗠𝗶𝗿𝗮𝘂 (ur. 2 sierpnia 1901 r. w Różynach, zm. 24 kwietnia 1942 r. w KL Stutthof) był polskim lekarzem, działaczem społecznym, harcerskim oraz aktywnym przedstawicielem Polonii gdańskiej. Już w młodości angażował się w działalność niepodległościową i wychowawczą – w 1917 r. współtworzył tajne Towarzystwo Filaretów, a w 1920 r. był współorganizatorem pierwszej polskiej drużyny harcerskiej w Gdańsku, której został pierwszym drużynowym. Studiował medycynę w Niemczech, uzyskując doktorat w 1928 r., po czym pracował jako lekarz specjalista. Mimo możliwości kariery za granicą wrócił do Gdańska, gdzie poświęcił się pracy na rzecz polskiej społeczności. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Niemców i osadzony w obozie Stutthof. Tam jako lekarz niósł pomoc współwięźniom, ratując wielu z nich kosztem własnego zdrowia i życia. Zmarł na tyfus plamisty w 1942 r.
