- The aim of education at Performance Art Studio is gaining the ability to create actions on the basis of structural and social space conditioning recognition. It is about the practical knowledge of such concepts like: space, place, distance.
-Students work with the basic action matter which is human being. Body and figure adopt the function of both object and subject.
-Another goal is to experi
ence the mechanisms of creating the performance art language. We create a sign around the performer, taking into account concepts like body, figure, silhouette, memory. One of the most basic concepts analyzed in the studio is time.
-We take actions in public space, revalue the ideas of: range, scale, language, observer. By treating performance as an intermedial fact, we seek relations (boundaries, influences, interpenetration) with disciplines like sculpture, drawing, visual text etc.
-The actions of advanced students are based on creating the language of performance arty and its modification in relation with public and private space.
- We have to be aware of crossing the boundary between inner and outer gesture. Public space treated as the alternative to the laboratory-like private space, requires a new langauge and strategy - the performer becomes the precursor of a social fact.
-We are working in groups workshops as well in personal way. The workshop is a group experience, but an important thing and value is the individual process and result- an important question asked in one’s name and at one’s own responsibility
-
Students have the opportunity to work in the workshop and individual work on festivals, in gallery in Poland and abroad (we collaborate and exchange experiences with performace art communities in Germany, Irleand, Ukraine, Romania, Sweden, Norwey)
Zajęcia mają charakter seminaryjny, uzupełniany wykładami i prezentacją ważnych dokumentów przybliżających sztukę performance. Proponowane tematy stanowią punkt wyjścia ale nie mają charakteru obligatoryjnego. Pokazy prac studentów mają charakter otwarty podobnie jak korekty, omówienia i dyskusje. Dużą wagę przywiązujemy do działań realizowanych poza uczelnią, takich jak udział w sympozjach, festiwalach etc. Istotny jest indywidualny kontakt ze studentem
Celem nauczania w Pracowni Sztuki Performance jest zdobycie umiejętności konstruowania akcji i działań w oparciu o rozpoznanie strukturalnych i społecznych uwarunkowań przestrzennych. Chodzi o praktyczną znajomość takich pojęć jak: przestrzeń, miejsce, dystans. Proces dydaktyczny uwzględnia znaczenie form trwałych i ich rolę w modelowaniu zachowań człowieka. Człowiek stanowi podstawową materię działania, ciało i figura przyjmują funkcję przedmiotu i podmiotu. Kolejnym celem jest poznanie mechanizmów tworzenia języka sztuki performance. Konstruujemy znak wokół osoby performera uwzględniając takie pojęcia jak ciało, figura, sylweta pamięć. Jednym z podstawowych pojęć analizowanych w pracowni jest czas. Podejmujemy działania w przestrzeni publicznej, przewartościowujemy takie pojęcia jak zasięg, skala, język, obserwator. Traktując performance jako fakt intermedialny, poszukujemy relacji (granice, wpływy, przenikania) z takimi dyscyplinami jak rzeźba, rysunek, tekst wizualny etc. Działania studentów zaawansowanych opieramy na tworzeniu języka sztuki performance i jego modyfikacji wobec przestrzeni prywatnej i publicznej. Musimy mieć świadomość przekroczenia granicy pomiędzy gestem wewnętrznym i zewnętrznym. Elementem strategii sztuki performance jest umiejętność tworzenia napięć związanych z kreacją stanów krytycznych. Analizujemy sensy i znaczenia przekroczeń (obyczaj, fizjologia, tabu, gatunek). W działaniach przestrzennych uwzględniamy rolę obiektu jako aktywnego partnera człowieka. Istotnym elementem konstruowania przekazu jest świadomość operowania w przestrzeni jawnej i utajnionej, możemy wówczas budować strategie oparte na takich pojęciach jak: tajemnica, fragment, selekcja, marginalia. Poszukiwanie rozwiązań alternatywnych jest jednym z elementów budowania strategii performance opartych o pojęcie ekwiwalentu. Przestrzeń publiczna, traktowana jako alternatywa dla laboratoryjnego charakteru przestrzeni prywatnej, stawia wymagania nowego języka i nowej strategii. Przewartościowujemy takie pojęcia jak zasięg, skala, język, obserwator.
