10/02/2026
Z Hubertem znamy się jeszcze z czasów BNA, a kiedy spotkamy się gdzieś w greenroomach, możemy luźno przegadać kilka godzin. w końcu udało nam się spisać jedną z rozmów o scenie i bts details from 𝑬-𝑹𝑶𝑻𝑰𝑪𝑨, fun fun!!
giga dzięki za pytania i deep dive, read it na muno.pl —
🗣️ Bardzo niewiele jest stałych cykli klubowych, które wyróżniają się charakterem, stroną wizualną i grupą stałych odbiorców – bo nie jest to łatwe – wypracowanie czegoś, co jest unikalne, niepowtarzalne i przyciągające uwagę odbiorcy – jednocześnie nie powielając oklepanych schematów.
Wiedziałem, że chcę zrealizować projekt, który od początku będzie turbo ambitny – stawiając na acty, których w Polsce nikt nie bookuje, które nie są oczywiste i łatwe, ale wyjątkowo unikalne – budujące swoje własne światy poza endless DJ set feed. Wiedziałem też, że event klubowy nie powinien kończyć się na lineupie. Musi wciągnąć odbiorcę w swój świat – od plakatu, przez sposób komunikacji i działania promo, po wizuale i potem relacje z eventu.
Pozostało ubrać to w odpowiednio wyrazisty brand, historię i spójny przekaz – co też było spełnieniem moich kreatywnych zajawek. Brzmi prosto, ale to giga effort + sporo szczęścia + trochę intuicji + spotkanie odpowiednich osób.
🗣️ Na pytanie „co E-ROTICA chce dostarczyć ludziom?” mogę odpowiedzieć kliszą „emocje”, jednak wiem, że te emocje nie są chwilowe i nie są to cheap thrills podłożone maksymalizacją intensywności. To wielowymiarowe uniwersum, którego chcesz być częścią. To serio niezwykłe historie i momenty, które kształtują świadomość. Nie zliczę ile usłyszałem historii od osób, które zaczepiają mnie na wydarzeniach, czy gdzieś w klubowych kuluarach, opowiadających o tym jak istotna jest dla nich E-ROTICA, jak czekają miesiącami, jak kreują się nowe znajomości i relacje (nawet miłosne!), jak przyjeżdżają specjalnie z całej Polski, a nawet jak E-ROTICA to ich pierwsze klubowe doświadczenie ever. To tworzy (przynajmniej w mojej głowie) dość spore oczekiwania i odpowiedzialność, ale też napawa niesamowitą radością i satysfakcją.
🗣️ To, w czym pomaga mi biznesowy background to assessment ryzyk i planowanie działań promotorskich w taki sposób, żeby ryzyka minimalizować i planować długoterminowo. Jeszcze przed nadchodzącym wydarzeniem mam już datę i większość lineupu kolejnego + backups. Każde wydarzenie ma ułożony content plan organicznych postów na kilka miesięcy + paid media. Ridery techniczne i hospitality dla klubu, briefy graficzne, briefy VJ, osoba foto, materiały z poprzedniej edycji. Promocja to około 20-30% całego budżetu wydarzenia - do tego aktywności PRowe, word of mouth, brand heroes i community.
Wielokanałowe działania to jedyna opcja - nie wystarczy event FB + kilka ig stories. Do każdego wydarzenia powstaje KILKADZIESIĄT wersji contentu video w różnych formatach: na FB, IG i TikTok. Kilka stron dokumentu tylko z gotowymi opisami do postów, stories, rolek itp.
🗣️ Nie wiem, czy jest tu jakiś secret sauce. W wielu działaniach klubów i promotorów, które obserwuje, brakuje zrozumienia, że wydarzenie nie jest jedynie lineupem. Można tutaj przytoczyć uniwersalną zasadę marketingu: WHY SHOULD I CARE? Odnosi się to do zbudowania odpowiedniej komunikacji, przekazu, wartości, tożsamości - jednym słowem MARKI - z którą odbiorca może się utożsamić. (…)
Dość powiedzieć, że wchodząc z biznesowego, pragmatycznego środowiska z ułożonymi procesami, do kultury klubowej od strony organizacyjnej, da się odczuć ogromny dysonans: często brak jakichkolwiek umów, zapomniane ustalenia, zaginione ridery, przerwy w komunikacji… jest ciekawie!
🗣️ Na polskiej scenie jest bardzo wiele eventów i cykli, na których można zobaczyć znane i przewidywalne lineupy, gdzie od razu wiadomo czego się spodziewać - i to jest jak najbardziej ok, jednak celem tego projektu jest robienie rzeczy, których na naszej scenie nie ma. Totalnie łatwiej (i taniej) byłoby budować składy wokół jednego gatunku, z przystępnymi bookingami z Berlina, uzupełnić lineup local artists i już, ale ponownie - ten projekt jest tak wyjątkowy dlatego, że tak nie robię i jak na razie intuicja nie zawodzi.
🗣️ W moim mniemaniu underground to wartości, nie sposób organizacji czy promocji. Organiczny wzrost, marketing, skalowanie, zdolności operacyjne i formalne nie przeczą tym wartościom, a nawet je wzmacniają.
W działaniach takich ważne jest budowanie i rozwój sceny vs exploiting. DLATEGO docierając do szerszego grona ze swoim przekazem spełniasz właśnie misję undergroundu - inkluzywności, otwartości, równego traktowania, manifestu, ale też promowania muzyki spoza głównego nurtu (jeśli taki jest cel). Oczywiście dla każdego projektu jest jakaś granica, kiedy staje się już bardziej „komercyjny” - ale prawie na pewno nie jest to skutkiem większej promocji czy świadomości odbiorców o istnieniu takiej inicjatywy.
🗣️ Argumenty, jakie często słyszę, to brak chęci „grania w grę”, czy demonizacja IG/TikTok. Ze wszystkimi swoimi wadami, platformy cyfrowe są jednak najbardziej otwartym i przystępnym medium do promocji - wydarzenia, artysty, muzyki, czy wartości. Hiperbole typu „nie będę tańczyć do swojej muzyki żeby ją wypromować” są ograniczające. Jest bardzo wiele formatów, które dobrze działają i uzupełniają przekaz artystyczny, zamiast go spłaszczać. (…) Lekcja jest w swoim założeniu prosta, ale trudna do wykonania. Artysta/wydarzenie/projekt musi działać wielowymiarowo i wielomediowo, żeby trafić do szerszej grupy odbiorców. Opowiedzieć historię w sposób bardziej imersyjny, albo bardziej osobisty, albo bardziej zabawny - wszystko zależy od projektu, jednak łączenie różnych form sztuki przynosi najpewniejszy efekt. Oczywiście wymaga to nauki i technologii i czasu, ale nie koniecznie budżetu.
🗣️ Innym problemem może być to, że inicjatywa/wydarzenie/muzyka nie ma wystarczającej liczby potencjalnych odbiorców, bo działamy w głębokiej niszy - to jednak przychodzi ze znajomością sceny, targetu i własnej intuicji. Często operujemy w bańkach, w których wydaje nam się, że dany booking jest gwarantem sukcesu. Może być - o ile zostanie odpowiednio wypromowany. Tu ponownie mogę przytoczyć moje doświadczenia - ogromna większość bookingów na E-ROTICA ma znikome pokrycie w polskich odbiorcach, jednak na wydarzenie przychodzi tak wiele osób dlatego, że udało się zbudować i wypromować przekaz, z którym odbiorcy się utożsamiają - więc częściej przychodzą dla emocji, nie konkretnego artysty.
🗣️ Wiele nowych DJs wchodzi na scenę zupełnie bez wiedzy o tym, z czym się wiąże produkcja wydarzenia, a uważam, że powinno być to przynajmniej teoretyczną częścią programu każdego kursu DJskiego.
Takie doświadczenie nie musi być oczywiście okupione trudem promotorskim, bo przychodzi też na pewno z czasem i większą samoświadomością, że jednak działania promocyjne DJa przed wydarzeniem, na którym występuje, są niezbędnym wsparciem działań klubu.
🗣️ Największym sukcesem jest na pewno to, jak bardzo E-ROTICA stała się częścią lokalnej popkultury i też odnośnikiem dla innych projektów. Sposób organizacji i promocji, ale przede wszystkim wyjątkowość lokalnego community, oraz wiele wiele osób, których sztuka wybrzmiała i widniała na każdym wydarzeniu jest tego przyczyną, więc nie biorę na siebie całej zasługi. Każda osoba, która przychodzi, wraca, reaguje, daje feedback, rozmawia i opowiada niesamowite historie - jest częścią tego projektu i moją osobistą motywacją do jego rozwoju.
---
O tym, że na scenie klubowej jest jak w biznesie – nie wyciągniesz z tego wiele, jeśli nie włożysz odpowiedniej ilości zaangażowania. O tym, że underground nie powinien być snobistyczną banieczką dla „jedynych prawdziwych”, lecz miejscem otwartym na wszystkich i chcącym docierać do każdego, kto nie może odnaleźć się nigdzie indziej. O tym, że underground to wartości, a nie sposób organizacji czy promocji, a takie kwestie jak organiczny wzrost, marketing, skalowanie, zdolności operacyjne i formalne go wzmacniają, a nie mu przeczą. O tym, co sprawiło, że 𝑬-𝑹𝑶𝑻𝑰𝑪𝑨 osiągnęła sukces i nie zamierza się zatrzymywać (kolejna edycja już w lutym w Tama/Schron). Grzegorz Ciwoniuk aka RAWMANCE w wywiadzie dla Muno. Rozmawiał Hubert Grupa. ⤵️
