Myśli Mazurki M

29/08/2026

05/07/2026

Odchodzą w dal złe wspomnienia.
Droga raz stroma raz płaska, zatacza życiowe kręgi zła lub dobra.
Wibracja, imaginacja dnia i nocy znika w głąb wszechświata.
Żar wylewa się w splocie namiętnego uniesienia.
W wodospadzie spraw zatraca się czas.
Ucieczka w obłoki marzeń uświadamia chęć chcenia czegoś.
Ważne by ruszyć dalej drogą sprawczości naszych pragnień.
Zmiana rzeczywistości stanie się realna.

27/06/2026

Dzień leniwie toczy się w gorące lato.
Tafla jeziora staje się lustrem dla pobliskich drzew.
Jak okiem sięgnąć przyroda tworzy scenografię każdego dnia.
Oczy chłoną pejzaże.
Słupki, pręciki mogą się nasycić paletą barw do woli.
Ważki zdobią brzegi wodorostrów.
Kaczki, łezki zataczają różne tory lub dają nura wystawiając ku niebu swoje kuperki.
Letnicy pływają ochoczo .
to na desce, rowerze, kajaku czy wpław.
Radości przy tym ogrom.
Drzewa użyczą nam cienia kiedy trzeba.
Letni cud istnienia.

15/06/2026

Mazurzanka
Ach i ech i och.
Co za powab.
Co za czar.
Rezolutna i zabawna.
Mądra, przenikliwa.
Niezmiennie urokliwa.
Kochająca Mazury
wielce.
Dla nich oddała by serce.
Roztańczona w letnią gwieździstą noc.
Wiruje w tańcu jak baletnica po jeziorach, łąkach, lasach.
Szczęśliwie jej czas płynie.
Na nikogo się nie boczy i przez życie dumnie kroczy.

14/06/2026

Rozkłada ręce .
Na placu nie ma już walki.
Szara rzeczywistość śmieje się w twarz.
Eminencja panoszy się po pustkowiu jak imperialista z krwawym spojrzeniem po zabiciu swojej ofiary.
Pusto, tak pusto.
Samotna żaglówka dryfuje po nicości .
Fale obijają burtę śmiejąc się szyderczo.
Błazen tego świata figlarnie podskakuje bo nie wie gdzie jest granica jego śmieszności, a głupkowatości.
W śnie marzenia wychodzą z umysłowej projetorii.
Pobudka urealnia byt dogłębnie prawdziwie .
Zamknąć oczy i być.
Autor: Maja Kutryb