Galeria Fotografii Interferencje

24/08/2026

Zapraszamy na wystawę indywidualną Beaty Mendrek pt. „Głos dla tych, którzy...”

Jak pisze sama autorka "... wystawa GŁOS DLA TYCH, KTÓRYCH.. to codzienna obserwacja młodych ludzi, z którymi mam przyjemność pracować. Fotografuję nie przerywając zajęć, nie przerywając wykładów czy konsultacji. Z uśmiechem pytam, z uśmiechem dostaję odpowiedź i fotografuję".

📌Wernisaż - 11.09.2026 (piątek) godz. 18.30
📌Miejsce - Galeria Fotografii Interferencje
📌Kurator wystawy - Antoni Kreis

📷Beata Mendrek
Urodzona w 1980 r. w Katowicach. Absolwentka Policealnego Studium Fotograficznego oraz Wydziału RTV Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Od 2008 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Aktualnie członek Zarządu oraz Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej ZPAF Okręgu Śląskiego.
Autorka/kuratorka wielu wystaw zbiorowych oraz indywidualnych.
Od roku 2009 wykładowca w szkołach fotograficznych, m.in.: w Szkole Fotografii FOTOEDUKACJA w Katowicach, Liceum Plastycznym i Technikum Fotograficznym. Organizatorka i wykładowca kursów i warsztatów fotograficznych.

📷„Głos dla tych, których…NIKT NIE SŁUCHA”

Popatrz uważnie: te fotografie to nie fotografie! Ta opowieść nie jest opowieścią, bo nie ma w niej narracji. Nie jest to zdanie, bo nie ma podmiotu, nie ma orzeczenia! Czy autorka jest autorką tego cyklu? Nie jest, pomimo tego, że pod pracami widnieje Jej podpis! Co w takim razie widzimy? Po co Autorka, która potrafiła w swej dotychczasowej pracy prowadzić nas zręcznie do celu pośród meandrów symboli, znaczeń, czasem snów, czasem niedomówień, tym razem staje z boku, oddaje inicjatywę innym? A kim są ci inni? To młodzi ludzie, których dobrze zna, w których towarzystwie przebywa codziennie w szkolnych murach przekazując im swoją wiedzę. Których rozumie! Fotografia czasem opowiada, czasem budzi w nas uczucia. Czasem skłania do refleksji, czasem wywołuje gniew. Czasem wyzwala dawno zapomniane wspomnienia. Tym razem te obrazy ożywiły myśli jakie kłębiły się w mojej głowie gdy byłem bardzo młodym człowiekiem. Wrogi, atakujący mnie wtedy nakazami i zakazami Świat, który może nie był wrogi i miał dobre intencje lecz w mojej nastoletniej głowie wydawał mi się strażnikiem zagradzającym drogę do wolności! Musisz być taki, musisz się tak zachowywać, musisz tak myśleć! Wszechobecna kontrola i jak mi się wówczas wydawało wręcz indokrynacja mojego „ja” nie pozwalały mi na oddychanie pełną piersią, korzystanie ze swobód świata! Szkoła, rodzice, dorośli! „Wokół ściany, zamknięte w krąg”: pamiętasz tekst wielkiego orędownika wolności z pokolenia rodziców tych dzisiejszych młodych ludzi? Już wiem! To nie fotografia jest ważna – to na głosy młodych ludzi, którzy chcą być Potrzebni, Ważni, Kochani zwróciła uwagę Autorka. To Oni stworzyli ten poetycko-artystyczny bunt! Beata im to umożliwia, a Jej życiowa mądrość i twórcze doświadczenie tym razem pozwala stanąć z boku i oddać inicjatywę „głosom”. Sama będąc Mamą nastoletniej córki jest bardzo blisko tego, o czym mówią wspomniane „głosy”. Przeżywa więc czasem te same rozterki, jest blisko radości nastolatków, którzy już niedługo jak ptaki wzbiją się wysoko w niebo nie myśląc o możliwym upadku. A upadek zawsze bywa bolesny! Czy tłumaczyć, ostrzegać młodych ludzi przed czekającą ich niejedną w życiu katastrofą? Czy ignorować niedojrzałe, młodzieńcze przeżycia, przemyślenia? Czy pozwolić im na wzloty i upadki, których dorośli potrafią łatwo uniknąć? Czy może lepiej pozwolić im marzyć?
✒Antoni Kreis

11/08/2026

06/08/2026

Przypominamy, że to już dzisiaj!
( tak, tak - w czwartek!!!)

O godz. 18.30 w Galeria Fotografii Interferencje odbędzie się otwarcie wystawy zbiorowej pt. GŁĘBIA 📷

Wystawa stanowi refleksję nad wielowymiarowym znaczeniem tego pojęcia; odwołując się do kategorii przestrzeni, percepcji oraz doświadczenia. Projekt podejmuje próbę uchwycenia tego, co ukryte i wymykające się bezpośredniemu poznaniu.

Wszystkie prezentowane prace powstały w technice cyjanotypii, a charakterystyczny pruski błękit pełni tu nie tylko funkcję formalną, lecz także znaczeniową.

📌Wernisaż - 06.08.2026 (czwartek) godz. 18.30
📌Miejsce - Galeria Fotografii Interferencje
📌Kuratorki wystawy: Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba i Alicja Przybyszowska
📌Organizatorzy: Galeria Fotografii Interferencje, Miejski Ośrodek Kultury w Olkuszu i Fotoklub Rzeczpospolitej Polskiej

📌Uczestnicy wystawy:

Sylwia Ejsymont
Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba
Monika Malkowska
Jolanta Mazurkiewicz
Marcin Ochoński
Tomasz Pisarski
Alicja Przybyszowska
Jerzy Skiba
Tomasz Sobczak
Marta Szyzdek
Katarzyna Warańska

21/07/2026

Spotkanie z Jackiem Boguckim na finiszu jego wystawy "33"

Jeśli ktoś nie mógł być na wernisażu, a chciałby nie tylko zobaczyć ekspozycję ale też poznać autora, porozmawiać i dowiedzieć się więcej o jego twórczości – zapraszamy serdecznie do GFI w piątek, 24 lipca 2026 r., w godzinach 16.00–18.00. Jacek będzie w tym czasie pełnił "dyżur". Będzie to ostatnia okazja, aby osobiście porozmawiać z nim o pracach, procesie twórczym oraz o znaczeniu tytułowej liczby „33”.

20/07/2026

Zapraszamy na wystawę zbiorową członków rzeczywistych Fotoklubu Rzeczpospolitej Polskiej pt. „Głębia”

Wystawa stanowi refleksję nad wielowymiarowym znaczeniem tego pojęcia; odwołując się do kategorii przestrzeni, percepcji oraz doświadczenia. Projekt podejmuje próbę uchwycenia tego, co ukryte i wymykające się bezpośredniemu poznaniu.
Wszystkie prezentowane prace powstały w technice cyjanotypii, a charakterystyczny pruski błękit pełni tu nie tylko funkcję formalną, lecz także znaczeniową.

📌Wernisaż - 06.08.2026 (czwartek) godz. 18.30
📌Miejsce - Galeria Fotografii Interferencje
📌Kuratorki wystawy: Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba i Alicja Przybyszowska
📌Organizatorzy: Galeria Fotografii Interferencje, Miejski Ośrodek Kultury w Olkuszu i Fotoklub Rzeczpospolitej Polskiej

📌Uczestnicy wystawy:

Sylwia Ejsymont
Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba
Monika Malkowska
Jolanta Mazurkiewicz
Marcin Ochoński
Tomasz Pisarski
Alicja Przybyszowska
Jerzy Skiba
Tomasz Sobczak
Marta Szyzdek
Katarzyna Warańska

Tekst do wystawy:

Błękit, który pochłania. O wystawie cyjanotypii pt. „Głębia”

Z definicji „głębia” oznacza fizyczny wymiar przestrzeni – dużą odległość od powierzchni lub obszar oddalony od brzegu. W języku obrazu pojęcie to funkcjonuje również jako kategoria techniczna. W kontekście obrazu cyfrowego i malarskiego wiąże się z intensywnością i nasyceniem barw, natomiast w fotografii odnosi się do głębi ostrości – parametru określającego zakres wyraźności, poza którym formy ulegają rozmyciu. Jest to zarazem istotny środek wyrazu, pozwalający akcentować i wydobywać wybrane elementy. W sensie przenośnym „głębia” oznacza także bogactwo treści oraz dojrzałość i trafność myśli.
Prezentowana wystawa operuje na styku tych znaczeń, świadomie je splatając i przekraczając. Tytułowa głębia nie jest tu ani mierzalną odległością, ani wyłącznie metaforą bezkresu. Staje się jednocześnie treścią i tłem – czasem gęstym i zawiesistym, a czasem lekkim i eterycznym.
Medium projektu jest cyjanotypia – jedna z najstarszych technik fotograficznych, której istotą pozostaje jej chemiczna natura i procesualność. Technika ta opiera się na bezpośrednim oddziaływaniu i kontakcie: światła, światłoczułego roztworu oraz materii. Odbitka jest wynikiem procesu, w którym przypadek i kontrola pozostają w nieustannym napięciu. Niedoskonałości – zacieki, przebarwienia czy nierównomierność emulsji – nie są błędem, lecz integralną częścią metody i istotnym składnikiem języka wizualnego cyjanotypii. To właśnie one budują wrażenie głębi, rozumianej nie jako iluzja przestrzeni, lecz jako warstwowość doświadczenia.
Powstały w tym procesie błękit pruski nie jest jedynie efektem reakcji światła i soli żelazowych. To kolor o silnym ładunku symbolicznym, który w naszym kręgu kulturowym przywołuje skojarzenia z melancholią, ciszą, spokojem, skupieniem, a także z nieskończonością i trwaniem. W uzyskanej odbitce błękit działa jak medium pośredniczące – bardziej transformuje niż reprezentuje rzeczywistość, na co dzień przecież wielobarwną…
Niebieska „nierzeczywistość” przekształca formy niemal do stanu płynnego, przywodząc na myśl doświadczenie zanurzenia. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera woda – nieodzowny element procesu technologicznego. To ona wypłukuje nienaświetloną chemię i utrwala błękit, a jednocześnie staje się nośnikiem znaczeń. Woda to przecież metafora oczyszczenia.
Wystawa zdaje się sugerować, że najistotniejsze pozostaje to, co nie w pełni dostępne: to, co wymaga zanurzenia, skupienia i zgody na niejednoznaczność. Najgłębsze prawdy nie znajdują się na powierzchni, lecz tam, gdzie światło dociera z trudem, czyli ….w głębi…

Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba

17/07/2026

Jeszcze do 3-go sierpnia można obejrzeć wystawę 33 Jacka Boguckiego. Zapraszamy!

A poniżej kilka ujęć z jej otwarcia:

01/07/2026

Otwarcie wystawy "33" Jacka Boguckiego już za dwa dni, tj. w najbliższy piątek 3-go lipca, o godz. 18.30. A już dziś z przyjemnością informujemy, że podczas wernisażu wystąpi wyjątkowa skrzypaczka – Weronika Kisielnicka-Babij!

https://www.facebook.com/weronika.babij
https://www.youtube.com/watch?v=mmClYTSA_Zg

Weronika urodziła się w Dąbrowie Górniczej. Edukację muzyczną rozpoczęła w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I st. Im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej w klasie skrzypiec. Przygodę z orkiestrą oraz zespołem kameralnym zapoczątkowała w 3 klasie szkoły podstawowej. Udzielała się również w chórze. Szkołę ukończyła – a jakże! – z wyróżnieniem. Kolejnym krokiem w jej edukacji była Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna II st. im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, gdzie uczyła się w klasie skrzypiec. W trakcie nauki miała przyjemność prowadzić szkolną Młodzieżową Orkiestrę Symfoniczną im. Karola Szymanowskiego. Szkołę ukończyła – a jakże! – z wyróżnieniem. Studia też zaliczone na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W trakcie nauki miała przyjemność́ współpracować́ z takimi orkiestrami jak m.in.: Filharmonia Śląska, FOK Praque Symphony Orchestra, Orkiestra Muzyki Nowej, Śląska Orkiestra Kameralna, Filharmonia Gorzowska, Filharmonia Opolska czy Młoda Polska Filharmonia. Brała też udział w wielu projektach orkiestrowych. W grudniu 2020r. została laureatką orkiestrowej nagrody Samnium University of Music. Występowała na scenach polskich i zagranicznych. Brała udział w wielu konkursach. Obecnie uczy muzyki w I LO im. M. Kopernika w Będzinie. Zapytana dlaczego właśnie folk odpowiedziała bardzo krótko: „gram w zespole pieśni i tańca Gołowianie z Dąbrowy Górniczej i chyba dlatego. Gdzieś ten folklor jest bliski mojemu sercu.” W swoich audycjach będzie chciała zaprezentować sylwetki różnych artystów związanych, w większym lub mniejszym stopniu, z folklorem i podjąć próbę odpowiedzi na pytanie czym ten folklor właściwie jest. Chyba już więcej nie trzeba pisać. W Radiu Danielka jest autorką cyklicznej audycji Etno na fali.

14/06/2026

Serdecznie zapraszamy na otwarcie indywidualnej wystawy Jacka Boguckiego pt. "33"

Wernisaż - piątek 03.07.2026 o godz. 18.30

Galeria Fotografii Interferencje
Centrum Kultury MOK Olkusz, ul. Szpitalna 32

Kurator wystawy - Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba


Jacek Bogucki (ur. 1991) to fotograf związany z Katowicami, z którymi – mimo braku rodzinnych śląskich korzeni – silnie się utożsamia. Fascynacja fotografią artystyczną prowadzi go w nieustannych poszukiwaniach nieoczywistych kadrów, znaczeń i form wizualnych. W swojej pracy chętnie sięga również po język reportażu, a jako miłośnik przyrody często dokumentuje jej rytm, cykliczność i subtelne piękno.

Autor wystaw fotograficznych, m.in. "Uwięziony" oraz "Wierszyki o miłości". Twórca cyklu „Malowany Las”, prezentowanego w kolejnych odsłonach w rytmie zmieniających się pór roku. Projekt stanowi zbiór impresji fotograficznych inspirowanych lasem – zapisem światła, koloru i czasu zatrzymanego w leśnych obrazach.

Serce Jacka najmocniej bije w górach. Jest przewodnikiem beskidzkim oraz zawodowo pracuje jako alpinista przemysłowy. Poza fotografią pozostaje także wiernym kibicem ukochanego klubu GKS Katowice.


Wystawa „33” Jacka Boguckiego rozpoczyna się od liczby – archetypu i symbolu. Trzydzieści trzy to wiek chrystusowy, liczba mistrzowska, znak inicjacji, ale także moment graniczny: przejście pomiędzy młodością a dojrzałością. To właśnie ta granica staje się punktem wyjścia dla opowieści artysty – osobistej, a jednocześnie uniwersalnej.

Projekt składa się z kilku autonomicznych części o silnym ładunku symbolicznym, które wspólnie tworzą wielowarstwową narrację. Bogucki bada stan autorefleksji, wewnętrznych napięć i duchowych poszukiwań. Krąży wokół pytań, nie oferując jednoznacznych odpowiedzi, lecz budując przestrzeń do ich indywidualnego przeżywania.

Pierwszą część ekspozycji tworzą monochromatyczne autoportrety, zamknięte w formach przypominających kapliczki. Stają się one przystankami na drodze introspekcji – miejscami skupienia, kontemplacji i konfrontacji. Ważną rolę odgrywa tu światło, wbudowane w obiekty. Nie tylko modeluje formę, lecz także nadaje scenom wymiar quasi-sakralny. Nie gloryfikuje jednak efektu końcowego, lecz sam proces – drogę, która pozostaje otwarta i niejednoznaczna.

Kontrapunktem dla tej introspektywnej części są „Witraże” – prace operujące kolorem, ruchem i świetlistością. Powstałe dzięki długim czasom naświetlania, przekształcają fotografię w niemal niematerialne struktury wizualne. Wydrukowane na półprzezroczystej tkaninie, zyskują lekkość i efemeryczność, przywodząc na myśl formy ulotne i nieuchwytne - niemal anielskie…

Światło, obok tytułowej liczby jest drugim ważnym elementem całej wystawy. Jako symbol o wielu znaczeniach: oświecenia, duchowego rozwoju, mistycyzmu- przenika warstwy projektu, łącząc sacrum i profanum, materialność i transcendencję.

Uzupełnieniem całości są pozostałe cykle prac, które nie tylko rozwijają wątek introspekcji, lecz także wypływają na szerokie wody wiary, duchowości, religii i obrzędowości, prowadząc widza poza wymiar indywidualnego doświadczenia ku bardziej uniwersalnym pytaniom. Poszerzają perspektywę odbioru, budując pomost między tym, co osobiste, a tym, co wspólne i archetypiczne.

„33” nie jest zamkniętą narracją ani gotową mapą interpretacyjną. To zapis procesu, w którym najważniejsze staje się samo doświadczenie drogi oraz nieustanny akt poszukiwania.

Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba

06/05/2026

📌Koniecznie zabierzcie na otwarcie najbliższej wystawy swoje aparty lub karty SD!📌

Już pojutrze, czyli w najbliższy piątek otwieramy wystawę zbiorową pt. "Czas niedomknięty". Jak już pisaliśmy - wszystkie prace prezentowane na ekspozycji powstały przy użyciu , czyli unikalnych aparatów skonstruowanych przez japońskiego fotografa Haruhisę Terasakiego. I teraz ważna informacja:

‼️Na otwarciu wystawy będzie można nie tylko obejrzeć te konstrukcje ale również osobiście wypróbować ‼️

Do wyboru będziemy mieć aparaty z mocowaniami pod Canona, Sony, Fuji i Pentaxa. Będzie można podpiąć własny aparat cyfrowy lub umieścić w zestawie swoją kartę SD i zmierzyć się z tym nietypowym sprzętem 📸

Będzie można również porozmawiać z "ambasadorką" Haruhisa Camera w Polsce - Moniką Cichoszewską.

🔸Wystawa zbiorowa „Czas niedomknięty”
🔸Wernisaż 08.05.2026 godz. 18.30
🔸Galeria Fotografii Interferencje
🔸Centrum Kultury MOK Olkusz
🔸Ul. Szpitalna 32

🔸Autorzy:

Gosia Bilicka
Monika Cichoszewska
Mariusz Mykicki
Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba
Alicja Przybyszowska
Haruhisa Terasaki