Galeria KONT

Galeria KONT Galeria Kont powstała w 1978 roku w akademiku przy ul. Zana 11. Galeria, jako studencka, wznawia d Historia Galerii Kont rozpoczyna się w roku 1978.

Od tego czasu Galeria przeżyła kilka „pożegnań” i wznowień działalności w nowej formule, stając się tym samym świadectwem historii Instytutu Wychowania Artystycznego (później Wydziału Artystycznego) UMCS, rozwoju życia artystycznego Lublina i kraju, przemian społeczno-gospodarczych, czy pojawienia się nowych rodzajów sztuki. Można wyróżnić cztery okresy funkcjonowania Galerii Kont: założenie Galer

ii przez studentów Instytutu Wychowania Artystycznego UMCS i prowadzenie jej do momentu wprowadzenia stanu wojennego w Polsce (1978-1981), reaktywacja Galerii i przetworzenie jej na laboratorium działań twórczych w latach 1983-1988, odejście od działań malarskich w kierunku sztuki performance (1988-1991) oraz ostatni okres, w którym miało miejsce wprowadzenie Galerii Kont w ramy organizacyjne Akademickiego Centrum Kultury „Chatka Żaka” i jej prowadzenie przez Zbigniewa Sobczuka w latach 1992-2010. Fakt pojawienia się Galerii Kont w latach 70. i charakter działalności wiąże ją z nurtem studenckich galerii niezależnych powstających w tej dekadzie. W procesie zakładania Galerii uczestniczyli studenci pierwszego roku Instytutu Wychowania Artystycznego UMCS, tacy jak: Stanisław Koba, Marek Andała, Janusz Skowron, Małgorzata Szczur, Przemysław Karwowski, Sławomir Gajuś i Eugeniusz Józefowski. Cenne było również wsparcie nauczycieli IWA. Siedziba Galerii została umiejscowiona w niewielkiej salce Domu Studenckiego „Zana” na ulicy Zana 11, a więc w pobliżu Instytutu. Nazwa Galerii miała odnosić się do posiadania własnego kąta i wywoływać skojarzenia takie jak kontra, kontestować czy kontemplacja, co podkreślało fakt, iż niezależność od początku była istotną wartością dla założycieli Galerii. Galeria Kont zaczynała swoją działalność wystawienniczą od pokazywania prac studenckich, które najczęściej były pracami powstającymi w ramach zajęć z rzeźby, grafiki czy malarstwa. Galeria była aktywna w okresie zajęć w roku akademickim, natomiast zawieszała swą działalność w okresie wakacyjnym. Zmiany ekspozycji następowały bardzo szybko – często dwa razy w miesiącu – co wynikało z dużej produktywności twórczej studentów. Kolejny etap życia Galerii to czas, w którym zyskała ona charakter laboratorium działań twórczych. Przejawiało się to w możliwości prowadzenia eksperymentujących działań, prowadzeniu dyskusji, mających na celu poszukiwanie nowych wartości w sztuce. Od efektu końcowego ważniejszy był sam moment kreacji, w związku z czym funkcja ekspozycyjna schodziła na drugi plan. Wyraźną cechą działalności Konta w tym okresie było tworzenie grup artystycznych. Były to: grupa „Aneks”, grupa „Riders of the Lost Black Volga”, czy późniejsza „Pierś od Słonięta”. Około roku 1990 za sprawą działalności Waldemara Tatarczuka i Dariusza Fodczuka nastąpiło odejście od zainteresowań malarstwem ekspresjonistycznym w kierunku działań performatywnych, które na długie lata stały się bardzo ważnym punktem w programie artystycznym Konta. Od roku 1992, gdy kierownictwo w Koncie przejęli Zbigniew Sobczuk i Agnieszka Korsak (od 1993 wyłącznie Zbigniew Sobczuk), Galeria zyskała nowe ramy organizacyjne pod postacią Akademickiego Centrum Kultury „Chatka Żaka”, jak również nowe formy działania, takie jak wydarzenia cykliczne: „Videokont”, „Lubelskie Prezentacje Sztuki Video”, „Kontperformance”, Europejski Festiwal Sztuki Performance i Nowych Mediów „Art Kontakt”, czy cykle wykładów i prezentacji, nastawione na refleksję nad sztuką współczesną, jak i działalność edukacyjną. Intensywnie prowadzona była współpraca z galeriami, między innymi: Galerią ON w Poznaniu, Galerią Entropia we Wrocławiu, Galerią Nad Wisłą w Toruniu, Galerią GI z Zielonej Góry, Moim Archiwum w Koszalinie, Galerią QQ w Krakowie, czy Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu, jak i Lubelskim Towarzystwem Zachęty Sztuk Pięknych czy Warsztatami Kultury w Lublinie. Galeria Kont nie dysponowała nigdy dużymi środkami finansowymi, a jej działalność była możliwa głównie dzięki prywatnym pieniądzom studentów. Pojawiały się osoby w różny sposób wspierające Galerię. Kont od zawsze był zainteresowany rozszerzeniem działalności popularyzatorskiej na całe środowisko studenckie, współpracą z innymi środowiskami artystycznym. Można zauważyć, że działalność prowadzona była na trzy sposoby: wykłady o sztuce, pokaz prac studentów oraz pokaz twórczości uznanych artystów. Ważną cechą Galerii było współistnienie twórczości studenckiej z twórczością dojrzałych artystów, co również dawało możliwości edukacyjne, dzięki wymianie doświadczeń. Ponadto, założycielom zależało również na stworzeniu środowiska artystycznego wokół Galerii, a zarazem wokół uczelni. Tym, co było wspólne dla wszystkich okresów funkcjonowania, to elastyczność i spontaniczność w działaniu oraz niezamykanie się w jednym wyraźnym profilu. Kont ewoluował od galerii o charakterze stricte studenckim, po galerię-laboratorium do galerii autorskiej, chociaż nadawanie tak określonych tytułów może być ryzykowne ze względu na niestandardowość działania. Kolejna reaktywacja Galerii Kont, która miała miejsce w roku 2014, podobnie jak poprzednie inicjatywy, wiązała się z potrzebą stworzenia miejsca pierwszych doświadczeń artystycznych, wystawienniczych, wymiany poglądów oraz nawiązania kontaktu z szerszą publicznością przez studentów. Pierwsze wystawy pojawiały się w ramach zajęć w Zakładzie Intermediów Wydziału Artystycznego UMCS, prowadzonych przez Jana Grykę, Roberta Kuśmirowskiego oraz Cezarego Klimaszewskiego. Jednak wystawy z lat 2014-2016 często stanowiły również działalność twórczą studentów wykraczającą poza działania przedmiotowe. Były to wystawy studentów najbardziej związanych z reaktywacją Galerii Kont, takich jak: Anna Biadun, Milena Brudkowska, Agnieszka Dudek, Marta Fic, Kaja Kurczuk, Paweł Łuciuk, Paulina Janowska, Paulina Janczylik, Agnieszka Ozimek, Kinga Stępniewska, Tatiana Talipowa. Galeria Kont gościła w tym okresie Szymona Popielca, Mariana Guzikowskiego i Aleksandrę Potocką-Kuc. Miały miejsce również zbiorowe wystawy studentów: „Przestrzeń intermedialna”, „Antyramy”, „Ślepy zaułek”, „Korowód z Moną Lisą i...”. Mamy nadzieję, że dotychczasowa działalność Galerii Kont zachęci pozostałych studentów do współpracy w roku akademickim 2016/2017, oraz że pojawią się inne osoby, jak i instytucje, mające na celu współpracę z Galerią. Paulina Janczylik

Przedstawiamy relację z otwarcia wystawy Magdy Wiśniewskiej "Katharsis". Podczas wernisażu artystka wykonała performance...
15/05/2026

Przedstawiamy relację z otwarcia wystawy Magdy Wiśniewskiej "Katharsis". Podczas wernisażu artystka wykonała performance zatytułowany " Przyczyna rodzi skutek".
Galeria Kont, 2026.

Relacja fotograficzna z wernisażu wystawy "Automatyzm przyzwoitych form", który odbył się 28.04.2026. Autorzy prac: Alek...
12/05/2026

Relacja fotograficzna z wernisażu wystawy "Automatyzm przyzwoitych form", który odbył się 28.04.2026.
Autorzy prac: Aleksandra Parka, Patrycja Domin, Patrycja Pycka, Maria Skrocka, Szymon Nowicki
Kurator: dr. Robert Rabiej

Dokumentacja wystawy z "Wystawy" Igora Krajewskiego
21/04/2026

Dokumentacja wystawy z "Wystawy" Igora Krajewskiego

Dzień DobryBędzie WystawaOd 13 Kwietnia 18:00Do 17 KwietniaZapraszamy
09/04/2026

Dzień Dobry
Będzie Wystawa
Od 13 Kwietnia 18:00
Do 17 Kwietnia
Zapraszamy

25/03/2026
Fotorelacja z wernisażu Wystawy INSIDE OUT, 5.03.26
09/03/2026

Fotorelacja z wernisażu Wystawy INSIDE OUT, 5.03.26

Fotorelacja z wystawy Małgorzaty Kot "Autoportret w trzech odbiciach" 25.02.2026
26/02/2026

Fotorelacja z wystawy Małgorzaty Kot "Autoportret w trzech odbiciach" 25.02.2026

26/01/2026

Dokumentacja filmowa z wystawy "Pozaginania rysunkowe. Reaktywacja" 17.01.2026

21/01/2026

Tekst autorstwa: Emilii Trusz

Pozaginania rysunkowe, czyli jak wyjść z błędnego koła.

Koniec lat 90. W budynku po dawnych koszarach przy al. Kraśnickich młodzi twórcy – studenci ówczesnego Instytutu Wychowania Artystycznego – próbowali odnaleźć się w surowych, wojskowych przestrzeniach. Układ i pierwotne przeznaczenie tego miejsca przywodziły na myśl szpital psychiatryczny. Właśnie wtedy zrodził się pomysł wystawy, która znacząco odbiegała charakterem od klasycznych ekspozycji akademickich.

Intermedialne Wypadki Artystyczne (IWA) – bo taki tytuł nosiło pierwotnie to wydarzenie – zajmowały różne, nieprzeznaczone do ekspozycji przestrzenie budynku przy al. Kraśnickich. Prace intermedialne pojawiały się nawet w toaletach. To niekonwencjonalne, a być może zbyt ekstrawaganckie jak na tamte czasy podejście do wystawiennictwa nie spodobało się ówczesnym władzom Instytutu i wkrótce Intermedialne Wypadki Artystyczne zostały zakazane.

Rok 2001. Niepokorni młodzi artyści, a wśród nich student III roku Edukacji Artystycznej Robert Kuśmirowski, wraz z innymi studentkami i studentami, chcąc kontynuować rozpoczęte działania, przemianowali inicjatywę na Pozaginania Rysunkowe. Tytuł odnosił się do klasycznego i typowego działania, jakim był rysunek akademicki, jednak pierwszy człon – „pozaginania” – sugerował inne podejście do tematu: szersze, nietypowe, intermedialne; coś, co być może się nie udało, uległo deformacji, pozaginaniu, a nawet zniszczeniu.

Ingerencja w nazwę przyniosła oczekiwany skutek. Kontynuacja idei Intermedialnych Wypadków Artystycznych została w zawoalowany sposób wcielona w Pozaginania Rysunkowe, które pod zmienioną nazwą doczekały się pięciu edycji.

Kuśmirowski zaprezentował wówczas swoje pierwsze Rysumenty (od połączenia słów „rysunki” i „dokumenty”), które w przyszłości staną się jego znakiem rozpoznawczym. Były to kopie dokumentów wykonane metodą rysunkową, z drobiazgową dbałością o każdy szczegół obecny w oryginale.

Rok 2026. Na wystawie Pozaginania Rysunkowe. Reaktywacja ponownie oglądamy Rysumenty – nie te same co w 2001 roku, lecz takie same. Powstałe jako kopie kopii pierwowzoru. Obok tych artefaktów w Galerii Kont zaprezentowane zostały prace Agnieszki Dudek i Kingi Wójtowicz.

W Centrum Europejskim uwagę przykuwa praca Małgorzaty Gorzelewskiej-Namioty. Jest to rozwinięta rolka papieru, na której widnieje, napisane dziecięcym charakterem pisma, nieco koślawe zdanie: Każde dziecko rodzi się Artystą. Jest ono ścierane gumkami, które stanowią element przedszkolnego krzesełka.

Silnym, cielesnym kontrapunktem dla tych realizacji jest performans Adrianny Grabowskiej Błędne koło. Artystka, unieruchomiona gwoździami i zamknięta w wyrysowanym przez siebie okręgu, wykorzystuje rysunek jako narzędzie opresji – strukturę, która ogranicza ruch, myślenie i rozwój. Moment wyjścia poza zakreśloną granicę ma wyraźny wymiar emancypacyjny, choć jego dosłowność balansuje na granicy patosu. Mimo to działanie pozostaje czytelne i sugestywne, wpisując się w krytykę edukacyjnych schematów reprodukowanych przez akademię.
Zaraz po wyjściu performerki zaczynają docierać do nas niepokojące dźwięki: powtarzalne, nienaturalne, elektroniczne. Swój spektakl zaczyna Kamil Stańczak, którego działania oscylują pomiędzy performansem, rysunkiem mechanicznym, a komentarzem do współczesnych debat o autorstwie. Maszyna ingerująca w reprodukcję Mony Lisy nieuchronnie przywołuje zarówno gest Duchampa, jak i współczesne algorytmy sztucznej inteligencji. Stańczak celnie podważa pojęcie twórczej sprawczości, pokazując rysunek jako efekt negocjacji pomiędzy intencją człowieka,
a autonomią narzędzia. Druga realizacja – z samobieżną zabawką pozostawiającą chaotyczne ślady – dodatkowo wzmacnia ten problem, unaoczniając, że „przypadek” w sztuce jest często starannie reżyserowany. Do zabawki przymocowane zostają mazaki. Początkowo porusza się ona po z góry ustalonym torze. Wraz z rozwojem ścieżki dźwiękowej autor zaczyna ten tor przestawiać – chaotycznie, czasem pomijając jego elementy, innym razem puszczając zabawkę „wolno”. Obserwujemy poszatkowany wzór pozostawiany na kartonie przez to mechaniczne „zwierzę”. W kilku momentach autor pozwala mu przekroczyć granice i wyjść poza ustalone ramy – na podłogę. Na ile obraz może stworzyć nierozumna, bezduszna maszyna, a na ile powstaje on dzięki sugestii i kontroli człowieka?
Na ścianach galerii, nad schodami, w długim rzędzie zawisły podzielone na serie barwne rysunki-opowieści. Wykonane w technikach mieszanych, przypominają komiks. Ich autorami są Jan Gryka, Mariusz Tarkawian oraz tragicznie zmarły kilka miesięcy temu Szymon Popielec. Ta kilkuletnia kooperatywa zaowocowała dziesiątkami prac, z których niewielka część ujrzała światło dzienne właśnie na tej wystawie. Każdy z trzech artystów miał możliwość ingerencji w rysunek rozpoczęty przez innego. W efekcie powstały barwne prace z pogranicza snu, pełne fantastycznych postaci. Część z nich utrzymana jest w czerni i bieli – niczym ilustracje z potwornych ksiąg – inne zaś są całkowicie abstrakcyjne i geometryczne.
Zamykający ekspozycję zespół prac Jana Gryki, Mariusza Tarkawiana i Szymona Popielca stanowi ważny akcent wspólnotowy. Rysunki powstające na zasadzie kolektywnej ingerencji w cudzy gest tworzą oniryczne, wielowątkowe narracje, balansujące pomiędzy figuracją, groteską i abstrakcją. Ich prezentacja ma także wymiar symboliczny – jako świadectwo procesu i relacji, które wykraczają poza indywidualne autorstwo.
Kuratorski wybór Jana Gryki jest spójny i konsekwentny. Wystawa skutecznie realizuje swoje założenie, pokazując rysunek jako medium podatne na deformację, rozszerzenie
i przekroczenie własnych granic. Pozaginania Rysunkowe. Reaktywacja nie tylko przypomina o alternatywnych tradycjach rysunku, lecz także przekonująco dowodzi, że w epoce powszechnej cyfryzacji to właśnie rysunek – rozumiany szeroko, intermedialnie i procesualnie – może stać się narzędziem krytycznego oporu wobec uproszczonych podziałów na to, co analogowe i cyfrowe, ludzkie i maszynowe.

Fotorelacja z wernisażu wystawy "Pozaginania rysunkowe. Reaktywacja" 17.01.2026
21/01/2026

Fotorelacja z wernisażu wystawy "Pozaginania rysunkowe. Reaktywacja" 17.01.2026

Adres

Zana 11
Lublin
20-601

Telefon

+48608886291

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Galeria KONT umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Kategoria