23/01/2025
Raphael's Painting Palette - Characteristics and Application (Copper Resinate)
The text is an excerpt from Part I of the monograph "Raphael Santi. Reconstructions and Research"
In Italian easel painting of the 16th century, the copper resinate seems to have been widely used, while in the painting of Northern Europe it was already a certain norm in the 15th century. The analysis of the current state of conservation of the works of the Old Masters, the fundamental question arises as to why some paintings have been preserved in good condition while others have been drastically discolored. It was used primarily as a final glaze, and like no other pigment of the time, it allowed for intense, deep greens. In Raphael's paintings, it is most often found in parts of paintings depicting lush pastures, trees, and drapery. Copper resinate, based on verdigris that may have contained large amounts of resins, balsams, and linseed or walnut oil, worked well as a finishing laser, producing a uniformly glossy coating with a deep, enamel-like tone.
The primary research objective was to determine the optimal composition and mutual proportions of the various ingredients needed to prepare copper resinate, as well as to determine the color, drying time, type of dried surface, and degree of decolorization. The monograph contains 4 author's recipes for obtaining copper resinates.
All rights reserved©£.Łukasz Nawrocki
Paleta malarska Rafaela – charakterystyka i zastosowanie (żywiczan miedzi)
Tekst jest fragmentem I. części monografii "Rafael Santi. Rekonstrukcje i badania"
W sztalugowym malarstwie włoskim XVI wieku żywiczan miedzi wydaje się być powszechnie używany, podczas gdy w malarstwie Północnej Europy już w wieku XV jego występowanie stanowiło pewną normę. Analizując obecny stan zachowania dzieł dawnych mistrzów, nasuwa się fundamentalne pytanie, dlaczego na części obrazów żywiczan miedzi zachował się w dobrej kondycji, podczas gdy na innych uległ drastycznej dekoloryzacji? Używany był przede wszystkim jako finalny laserunek, który pozwalał, jak żaden inny ówczesny pigment, na otrzymanie intensywnych głębokich zieleni. W malarstwie Rafaela najczęściej występuje w partiach obrazów przedstawiających bujne pastwiska, drzewa i draperie. Żywiczan miedzi, w skład którego mogły wchodzić duże ilości żywic, balsamów, a także olej lniany lub orzechowy, świetnie sprawdzał się w roli końcowego laserunku, nadając jednolitą błyszczącą powłokę o głębokim, podobnym do emalii tonie.
Podstawowym celem badawczym było ustalenie optymalnego składu oraz wzajemnych proporcji poszczególnych składników potrzebnych do przygotowania żywiczanu miedzi, a także określenie barwy, czasu schnięcia, rodzaju zaschniętej powierzchni, stopnia dekoloryzacji. W monografii przedstawiam 4 autorskie receptury na pozyskanie żywiczanów miedzi.
Wszystkie prawa zastrzeżone©Ł.Nawrocki
