Krakowska Opera Kameralna

16/03/2026

JUBILEUSZOWY SEZON 35-LECIA TEATRU 1991-2026

Wspominamy, przywołujemy muzyczne precjoza przeszłości.
ciąg dalszy...

Giovanni Battista Pergolesi: Dzisiaj, 16 marca przypada 290 rocznica śmierci kompozytora.

Krakowska Opera Kameralna posiada w swoim repertuarze cztery muzyczne arcydzieła Pergolesiego. Są to: opery buffa: "Livietta e Tracollo", "Il geloso schernito" ("Wyszydzony zazdrośnik") - zaprezentowane w Krakowie jako prapremierowe, krakowskie wykonania, "La serva padrona" ("Służąca panią"), oraz misterium sceniczne "Stabat Mater" - światowa premiera.

fot. z archiwum Krakowskiej Opery Kameralnej

04/03/2026

Altówka harmonicznym spoiwem brzmieniowym czyli słów kilka o melancholii.

Altówka jest instrumentem o brzmieniu bogatym i melancholijnym. Wywodzi się z instrumentów typu viola da braccio. W orkiestrze można ją porównać do skali wokalnej jako alt lub tenor, w odróżnieniu od skrzypiec, które można uznać za sopran, a wiolonczelę za bas. Rola altówki ewoluowała przez wieki, dublując partię wiolonczeli. Z czasem kompozytorzy zaczęli traktować ją bardziej indywidualnie, nadając jej pełnoprawną, samodzielną rolę w orkiestrze.

Niebawem zaprosimy na kolejne spotkania z altówką w Krakowskiej Operze Kameralnej.

na zdjęciu: Muzykujący anioł, fragment fresku „Chrystus w chwale między aniołami i apostołami”, autorstwa Melozza da Forlì (1438–1494). Fresk niegdyś zdobił apsydę kościoła Dwunastu Świętych Apostołów (Basilica dei Santi Apostoli), znajdującego się w pobliżu Piazza Venezia w Rzymie.

14/02/2026

Święty Walenty - patron miłości, ale nie tylko!

Krakowska Opera Kameralna konsekwentie przywraca mało znane lub zapomniane muzyczne i literacke arcydzieła przeszłości

cd...

"Pieśń nad pieśniami Króla Salomona", udramatyzowane oratorium : prapremiera w dniu św. Walentego, 14 lutego 2009 r., Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Niepołomicach

"Każda epoka miała swoje ulubione pieśni. Ponad modami epok trwały pieśni o wątkach uniwersalnych - zawsze i wszędzie żywych, przemawiających do najprostszych uczuć. A jakież jest większe i prostsze zarazem uczucie niż miłość? Nie ma takiego. Nie ma też pieśni ważniejszej i prostszej niż ta, która miłość sławi, opisuje w zachwyceniu, sama zdumiona przedmiotem swoim. Tyko taki, ten jeden jedyny może być motyw pieśni, która jest trwalsza ponad inne. Taka jest PIEŚŃ NAD PIEŚNIAMI."
(prof. Emil Orzechowski, fragm. programu do spektaklu "Pieśń nad Pieśniami Króla Salomona)

Wspomnienie liturgiczne św. Walentego w kościele katolickim przypada na 14 lutego. Św. Walenty jest patronem zakochanych, narzeczonych i małżonków. Legenda o św. Walentym, jako obrońcy zakochanych wiąże się z jego sprzeciwem wobec edyktu cesarza Klaudiusza II, który zakazał młodym mężczyznom wchodzenia w związki małżeńskie by uczynić z nich lepszych żołnierzy. Walenty miał potajemnie udzielać ślubów zakochanym parom, za co został aresztowany i z wyroku władz rzymskich stracony. Jest również patronem chorych na epilepsję, choroby psychiczne, dżumę, pszczelarzy, osób podróżujących i narzeczonych przygotowujących się do sakramentu małżeństwa. Dopiero w ostatnich dekadach, pod wpływem zachodniej tradycji i rozpowszechnieniu się komercyjnych walentynek, na pierwszy plan wysunął się jego patronat nad zakochanymi.

W ikonografii św. Walenty przedstawiany jest jako kapłan, a jego jednym z atrybutów są ptaki(szczególnie jaskółki)-w średniowiecznej tradycji uważano, że jaskółki pojawiają się wokoło dnia św. Walentego, symbolizując nadejście wiosny i czas godów u ptaków, co w następstwie zaczęto kojarzyć z miłością.

"Miłość nigdy nie jest czymś gotowym, czymś tylko 'danym' mężczyźnie i kobiecie, ale zawsze jest równocześnie jest czymś 'zadanym' " (św. Jan Paweł II).

W tym sensie przykład św. Walentego pozostaje wciąż aktualny i inspirujący dla współczesnego człowieka.

Scenariusz, reżyseria, choreografia: Jadwiga Leśniak-Jankowska
Muzyka: Ewa Kornecka
Opracowanie i kierownictwo muzyczne: Waldemar Groń
Scenografia, kostiumy: Katarzyna Mucha

Oblubienica: Oksana Pryjmak
Oblubieniec: Tomasz Piluchowski (baryton)
Prorocy: Jadwiga Leśniak-Jankowska, Zbigniew Grygielski (bas)

Orkiestra Krakowskiej Opery Kameralnej
Skrzypce I: Małgorzata Sopel (skrzypce I), Ewa Olejniczak (skrzypce II), Małgorzata Dawid (altówka), Marta Nawagiecka (wiolonczela), Mateusz Frankiewicz (kontrabas), Jerzy Hawryszków (obój), Maciej Rygielski (f***t), Wiktoria Chrobak (instrumenty perkusyjne)

fot. Pawel Zechenter,
fot. www.rabka.pl

10/02/2026

Krakowski Kurs Altówkowy / sobota, 28 lutego 2026

W lutym zapraszamy młodych altowiolistów na kurs altówkowy oraz warsztaty z "Wizytówki Artystycznej".

"Wizytówka Artystyczna" to nowoczesna forma autoprezentacji prezentująca umiejętności, doświadczenie oraz charakter pracy artystycznej.

Kurs poprowadzi prof. Jacek Dumanowski z Katedry Skrzypiec i Altówki Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Szczegóły: www.kok.art.pl/krakowski-kurs-altowkowy

30/01/2026

MUZYCZNE PRECJOZA PRZESZŁOŚCI
ciąg dalszy...

Wolfgang Amadeus Mozart: 27 stycznia minęła 270 rocznica urodzin kompozytora.
"Bastien und Bastienne" opera komiczna
Prapremiera krakowska 22 listopada 2014, siedziba Krakowskiej Opery Kameralnej

"Zabawka dla dorosłych
Krakowska Opera Kameralna (...) to teatr muzyczny o rozpoznawalnym stylu, który, łącząc wykonawstwo muzyczne z grą aktorską, choreografią, pantomimą i teatrem lalek, przedstawia mało znane precjoza przeszłości. Na jubileusz wybrano „Bastien und Bastienne” Mozarta. (…) Krakowska inscenizacja wykorzystuje w recytatywach mówionych nowe, specjalnie na ten cel zamówione tłumaczenie poety Michała Zabłockiego.
Reżyser Wacław Jankowski wykorzystał sprawdzone przez siebie wzorce. Akcja rozgrywa się w trzech planach – śpiewaków, aktorów i lalek; wprowadzona jest też postać dodatkowa – Colassienne, żeńskiego odpowiednika wróżbity. Choreografia Jadwigi Leśniak- Jankowskiej, stylowa i dowcipna (połączenie tańca dworskiego z hip-hopem) dopełnia całości. (...) Krakowska premiera to „zabawka operowa" dla dorosłych – zważywszy , że zabawka bawi, a opera znaczy „dzieło”." (Monika Partyk, Ruch Muzyczny, styczeń 2015)

"Muzyczna obfitość
Uroczy drobiazg młodego Mozarta w reżyserii Wacława Jankowskiego, pod batutą Michała Łukasza Niżyńskiego, w scenografii Katarzyny Muchy, z choreografią Jadwigi Leśniak-Jankowskiej, z tekstami mówionymi Michała Zabłockiego udanie łączącymi osiemnastowieczne libretto ze współczesnością, dał publiczności wiele okazji do śmiechu i dobrej zabawy. A gromkie brawa były nie tylko podziękowaniem za spektakl ale i wyrazem wdzięczności za 10 lat pracy Krakowskiej Opery Kameralnej." (Anna Woźniakowska, polskamuza.eu, 25 listopada 2014r.)

Inscenizacja i reżyseria: Wacław Jankowski
Kierownictwo muzyczne: Michał Łukasz Niżyński
Scenografia, kostiumy: Katarzyna Mucha
Choreografia, plastyka ruchu scenicznego: Jadwiga Leśniak-Jankowska
Bastien - Jarosław Bielecki (tenor) / Maciej Gallas (tenor), Grzegorz Łabuda
Bastienne - Ewelina Koniec (sopran) / Wiktoria Zawistowska (mezzosopran), Dorota Furmaniuk
Colas - Jacek Batarowski (bas), Łukasz Łęcki
Colassienne - Katarzyna Domanus

Orkiestra Krakowskiej Opery Kameralnej
Marta Rychlik (skrzypce I), Karolina Bartczyszyn (skrzypce II), Aleksandra Okarmus (altówka), Magdalena Cymer (wiolonczela), Lesław Wydrzyński (kontrabas), Ewa Tupik (flet), Marcin Starowicz (obój I), Zofia Trystuła (obój II), Anna Huszczo (szpinet)

fot. Paweł Zechenter

27/01/2026

MAŁO ZNANE, MOZARTOWSKIE MUZYCZNE PRECJOZA PRZESZŁOŚCI

ciąg dalszy...

Dzisiaj, 27 stycznia 2026 roku przypada 270 rocznica urodzin Wolfganga Amadeusa Mozarta.

"Die schuldiegkeit des ersten gebots" ("Powinność pierwszego przykazania")-opera sacra

prapremiera krakowska 14 sierpnia 2009 roku, Bazylika Bożego Ciała w Krakowie, w ramach Festiwalu Cracovia Sacra (Noc Kościołów)

"Słuchając zróżnicowanych, melodyjnych arii chwilami arcytrudnych i dla śpiewaków, i dla instrumentalistów (brawo orkiestra!), trudno było uwierzyć, że to dzieło 11-letniego kompozytora, bo choć chwilami chciałoby się powtórzyć za Józefem II wypowiedziane przecież znacznie później zdanie: „za dużo nut”, to przecież ten 11-latek wiedział już, jak muzyką przekazać stan psychiczny swych bohaterów." (Anna Woźniakowska Dziennik Polski 30 listopada 2009 r.)

Kłamstwa fałszywych bogów
"Pierwsze przykazanie: „Ja jestem Pan, twój Bóg. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”. Motywem przewodnim zdaje się być właśnie potępienie bałwochwalstwa. Fałszywi bogowie – władza, pęd do sukcesu i sławy, pieniądze – odwodzą człowieka od wezwania niezłomnej wiary w Boga, która prawdziwie wyzwala człowieka z wszelkiej niewoli. (...) Ta rzadko wystawiana pozycja to prawdziwy rarytas-rarytas nad rarytasami."("(Gabriella Buzzi, L’opera, nr 248, czerwiec 2010 r.)

Inscenizacja, reżyseria: Wacław Jankowski
Kierownictwo muzyczne: Michał Łukasz Niżyński
Scenografia, kostiumy: Katarzyna Mucha
Kompozycja ruchu scenicznego: Jadwiga Leśniak–Jankowska

Sprawiedliwość, Miłosierdzie - Jadwiga Leśniak-Jankowska
Duch Świata-Anna Bugajska
Duch Chrześcijanina-Martyna Malcharek
Gerechtigkeit-Magdalena Rucińska(sopran)
Barmherigkeit-Anna Stolarczyk(sopran)
Weltgeist-Anna Filimowska(sopran)
Christgeist-Maciej Gallas(tenor)
Christ-Paweł Fundament(tenor)

Orkiestra Krakowskiej Opery Kameralnej:
Małgorzata Sopel(skrzypce I), Elżbieta Zarębska(skrzypce II), Magdalena Sowa (altówka I), Małgorzata Dawid(altówka II), Marta Nagawiecka(wiolonczela), Mateusz Frankiewicz(kontrabas), Ewa Tupik(flet), Konrad Mika(obój), Maciej Rygielski(f***t I), Wiktor Krzak (F***t II), Marcin Gajewski(waltornia), Paweł Cieślak(puzon altowy), Anna Huszczo(szpinet)

24/01/2026

MAŁO ZNANE, MOZARTOWSKIE MUZYCZNE PRECJOZA PRZESZŁOŚCI
ciąg dalszy...
We wtorek, 27 stycznia 2026 roku przypada 270 rocznica urodzin Wolfganga Amadeusa Mozarta.
"Zaide"-opera w dwóch aktach
Prapremiera 27 stycznia 1866 roku (w rocznicę urodzin Mozarta), Frankfurt nad Menem
Prapremiera krakowska 9 grudnia 2006 roku (140 lat od prapremiery) w Krakowskiej Operze Kameralnej
27 stycznia 2026 roku minie 160 lat od pierwszego wystawienia "Zaide"

"Mozartowski singspiel po raz pierwszy na scenie w Krakowie! W roku 1799, porządkując papiery po mężu, Konstancja Mozart natknęła się na rękopis dzieła scenicznego. Utworem tym był singspiel (tzw. śpiewomowa) znany dziś pod tytułem „Zaide”. Wyróżnikiem niemieckiej śpiewomowy jest to, że w miejsce recytatywów wprowadza się tekst mówiony (w wersji pokazanej na scenie Opery Kameralnej jest to tekst w języku polskim). "Zaide" była wystawiona w Krakowie po raz pierwszy, i od razu z sukcesem. Świadczyć mogą o tym nie tylko wypełniona po brzegi sala, ale i owacje po zakończeniu spektaklu."(Monika Frenkiel Gazeta Krakowska 12 grudnia 2006r.)

Inscenizacja i reżyseria: Wacław Jankowski
Kierownictwo muzyczne: Tadeusz Wicherek
Choreografia, kompozycja ruchu scenicznego: Jadwiga Leśniak – Jankowska
Scenografia, kostiumy: Katarzyna Mucha

ZAIDE – Kamila Kułakowska/Anna Stolarczyk/Anna Lichorowicz (sopran)
GOMATZ – Maciej Gallas (tenor)
ALLAZIM – Andrzej Biegun/Przemysław Żywczok (baryton)
SOLIMAN – Paweł Fundament (tenor)
OSMIN – Michał Kutnik (baryton)
NARRATOR – Magdalena Kajrowicz
SERIBAN – Agnieszka Findysz

Orkiestra Krakowskiej Opery Kameralnej
Anna Wójtowicz, Elżbieta Zarębska(skrzypce I),Małgorzata Sopel(skrzypce II), Magdalena Podsiadło, Karolina Pazdro(altówka), Kinga Staniszewska (wiolonczela), Jarosław Wilkosz (kontrabas), Paweł Popowicz(waltornia), Ewa Tupik (flet), Maksym Lipień(obój I), Ewa Kieres (obój II), Maciej Rygielski(f***t), Anna Huszczo(szpinet)

21/01/2026

MUZYCZNE PRECJOZA PRZESZŁOŚCI

We wtorek, 27 stycznia 2026 roku przypada 270 rocznica urodzin Wolfganga Amadeusa Mozarta.

Krakowska Opera Kameralna posiada w swoim repertuarze trzy mozartowskie opery. Są to: singspiel "Zaide", opera komiczna "Bastien und Bastienne", opera sacra "Dieschuldiegkeit des ersten gebots". Wszystkie trzy mozartowskie precjoza muzyczne zaprezentowane zostały po raz pierwszy w Krakowie jako prapremierowe, krakowskie wykonania.

ciąg dalszy nastąpi...

proj. plakatów: Paweł Święcicki, Leszek Żebrowski

11/01/2026

"Początek XVII wieku to rozwinięcie na wielką skalę renesansowych maskarad karnawałowych: pochodu alegorycznych i mitologicznych postaci w maskach i kosztownych kostiumach (najdroższe tkaniny, jedwabie, koronki, prawdziwe klejnoty, złote i srebrne maski, kostiumy pasterzy, satyrów, nimf.

Do Polski włoskie wzory renesansowych maskarad dotarły wraz z włoskim dworem królowej Bony. Na ulicach Krakowa pojawiły się karnawałowe pochody i maskarady, świetnością nie ustępujące florenckim. Z publicznych placów i ulic przeniknęły one na Zamek Królewski, na Wawel, stając się z czasem rozrywką przeznaczoną tylko dla dworu." (prof. Jadwiga Leśniak-Jankowska fragm. programu do spektaklu "Satiro e Corisca")

projekty masek: Barbara Mateja, Katarzyna Mucha, Grażyna Żubrowska, Ryszard Hodur

09/01/2026

"KARNAWAŁ - w dzisiejszej postaci wywodzi się bezpośrednio z karnawału dworskiego. W języku polskim oprócz nowej formy "karnawał" i starej formy "mięsopust" istnieją jeszcze dwa terminy nazywające to święto: zapusty oraz ostatki. Zapusty oznaczaly czas od Nowego Roku i Trzech Króli do WIelkiego Postu. Karnawał i zapusty, będąc początkowo świętem religijnym, stały sie z czasem świętem świeckim, pod wyraźnym wpływem arystokracji. Doborem tematów odzwierciedlały bardziej kulturę elitarną, dworską, książęcą, humanistyczną. Parada i maskarada karnawałowa proponowały wzorce bardziej wyrafinowane. Błazenady Święta Głupców i Młodzianków zastąpione zostały przez Święto Mędrców, Święto Dworu stało się świętem arystokratycznym.

W karnawale wszystko było dozwolone. Przyjęto uważać to święto za okazję ku temu, by szaleństwo ukryć pod płaszczykiem zabawy oraz-zapewnić sobie anonimowość poprzez nałożenie karnałowej maski. Złote i srebre maski florenckiego karnawału gloryfikowały piękno i urodę w odróżnieniu od monochromatycznych masek weneckich: białych, nieco upiornych, zakończonych ostrym, spiczastym nosem, lub czarnych." (prof. Jadwiga Leśniak-Jankowska fragm. programu do spektaklu "Satiro e Corisca")

projekty masek: Barbara Mateja, Katarzyna Mucha, Grażyna Żubrowska, Ryszard Hodur

20/12/2025