Boya-Żeleńskiego 83 BIURO oraz WARSZTATY AKTORSKIE są w nowej siedzibie (gdzie sala widowiskowa jest w budowie ) przy ul. Gliwickiej 148a (wjazd od ul. Pokoju)
Stowarzyszenie Teatr Żelazny, zostało założone w 2011r. z inicjatywy Piotra Wiśniewskiego, aktora i producenta teatralnego, obecnego prezesa Stowarzyszenia. Jego marzeniem było stworzyć zespół artystyczny gotowy do pracy na kilku płaszczy
znach jednocześnie. „Żelazną” zasadą wprowadzoną przez Piotra jest dbanie o wzajemne relacje twórców i widzów, bo największy efekt daje praca przynosząca jednym i drugim prawdziwą przyjemność.
Przez pierwsze miesiące działalności Teatr Żelazny, dzięki uprzejmości dyrekcji, działał w Domu Kultury na Bogucicach. Dążąc jednak do pełnej niezależności i swobody działania, rozpoczął poszukiwania nowego miejsca. Poszukiwania te, doprowadziły do dworca PKP Katowice Ligota, nieatrakcyjnego miejsca, które wymagało remontu. Piotr Wiśniewski, wychowany na Ligocie, chciał nadać temu miejscu nowego ducha. Teatr działał tam następne dwa lata jako Przestrzeń Twórcza Stacja Ligota
i Teatr Żelazny. Obok sali teatralnej (komercyjnie wynajmowanej od PKP), została otwarta kawiarnia KAFE PEKAPE. Miejsce przyciągało zarówno okolicznych mieszkańców, widzów teatralnych szukających nowych propozycji a także przede wszystkim - artystów. W tym okresie powstały spektakle Teatru Żelaznego "Jeśli pragniesz kobiety, to ją porwij", "Ballada o bezpańskiej s**e i gołębiu", "Kosmos" i "Romanca". Gościnnie przyjeżdżały profesjonalne zespoły z całej Polski m.in. Teatr Strefa Otwarta, Teatr Bez Rzędów, Teatr w Walizce, Teatr XL, Teatr Sparowani, a także artyści teatralni z niezależnie tworzonymi spektaklami (Piotr Zawadzki - Teatr Zagłębia, Bartosz Błaszczyński - Teatr Śląski in.). Przestrzeń Twórcza stała się miejscem dla artystów różnych dyscyplin - organizowano wernisaże, wystawy, jam session, spotkania autorskie a także czytania. W 2013 r., do udziału w jednym z nich zaproszono Krzysztofa Globisza. Aktor przyjął zaproszenie Teatru Żelaznego do wspólnego projektu, którym było czytanie performatywne monodramu Marka Koterskiego pt. „Nienawidzę”. W czytaniu wzięli udział także aktorzy zaprzyjaźnieni z Teatrem, wykonując piosenki do tekstów Koterskiego oraz muzyki Marty Bromboszcz. Krzysztof Globisz, poznawszy Teatr Żelazny i inicjatywy jego twórców a także determinację w tworzeniu sztuki obiął nad nim patronat honorowy. W 2014 r. z powodu modernizacji dworca na Ligocie, Teatr Żelazny musiał kolejny raz szukać nowego miejsca, by ostatecznie odnaleźć je w ruinach starego dworca PKP w Katowicach Piotrowicach. Secesyjny, zabytkowy budynek powstał w roku 1912 i do 2006 funkcjonował jako dworzec PKP. Gdy go zamknięto, przez wiele lat niszczał. Miejsce, które szczyci się posiadaniem dzieła sztuki w postaci rycin Suberlaka, stało się lokalnym wysypiskiem śmieci, a także miejscem przebywania bezdomnych i finalnie został przeznaczony do rozbiórki. Fatalny stan budynku wymagał wiele pracy, by mógł stać się miejscem artystycznych spotkań. Dziesiątki ton wywiezionego gruzu i śmieci, burzenie ścian, modernizacja kanalizacji i elektryki, spawanie amfiteatralnej widowni mieszczącej 110 widzów, czy podniesienie sceny to tylko część wykonanej pracy. Ogromny wysiłek i wsparcie wielu osób umożliwiło nam przekształcić nieużytek w teatr. Dzięki determinacji i marzeniom stał się siedzibą Teatru Żelaznego. Budynek nadal wymaga dużych inwestycji. Kolejne pomieszczenia są stale remontowane z myślą o powstaniu kawiarnio-czytelni dla mieszkańców Katowic, galerii dzieł sztuki z domem aukcyjnym promującej młodych twórców czy pokoi gościnnych dla artystów. Teatr Żelazny staje się przestrzenią twórczą skupiającą artystów wszystkich dziedzin: muzyków, plastyków, aktorów, reżyserów. Pierwszą premierą w nowym-starym budynku było "Ciało Obce", monodram w wykonaniu Piotra Wiśniewskiego, na podstawie skandalizującej prozy R. Ziemkiewicza. Następnie prapremiera "Diwy" - kameralnej sztuki o prawdziwej diwie teatralnej i popularnej aktorce serialowej, z udziałem Małgorzaty Bogdańskiej i Edyty Herbuś, których życiorysy nieprzypadkowo pokrywają się z życiorysami ich scenicznych bohaterek. W 2015 r. powstała "Parapetówka" na motywach powieści "Berek" Mariusza Szczygielskiego, która jest debiutem reżyserskim Ewy Błachnio. Teatr, w odpowiedzi na zapotrzebowanie widzów, tworzy także spektakle dla najmłodszych wierząc, że widza należy zaprzyjaźniać z teatrem od najmłodszych lat, by jako dorosły człowiek czuł się tam dobrze i swobodnie. Bez sztywnych, ograniczających, czasem bezsensownych zasad. Kontynuując założenia Przestrzeni Twórczej Ligota, Teatr nieustannie zaprasza artystów z całej Polski. Współpracują z nami znani i nagradzani artyści, a także debiutanci. Swoją obecnością zaszczycili nas najwięksi twórcy polskiego teatru jak Olgierd Łukaszewicz, Joanna Szczepkowska, Artur Barciś a także Krzysztof Globisz. Pragniemy tworzyć teatr, który trafia w gusta zarówno młodych jak i starszych widzów. Tematyka spektakli dotyka naszej rzeczywistości i problemów współczesnego świata. Staje się komentarzem podanym w przystępny, nierzadko zabawny sposób, jednocześnie dając widzom wiele do myślenia. Chcemy by teatr, jako forma spędzania wolnego czasu była równie popularna jak kino czy wyjście do pub'u. Dzięki kameralności naszego miejsca czujemy się związani z naszymi Widzami, staramy się odpowiadać na ich potrzeby a także dbamy o zaufanie jakim nas obdarzyli, stale nas odwiedzając. Naszą tradycją są rozmowy aktorów z widzami po przedstawieniach, mające na celu zmierzenie się z zagadnieniami jakich dotyczy spektakl a także stworzenia aktywnej społeczności teatralnej.
Niezależność jest dla nas podstawą tworzenia, dlatego też Teatr Żelazny utrzymuje się z własnych wpływów - nie pobieramy dotacji ani grantów.
