Była miejscem spotkań środowiska artystycznego, zarówno klubem muzycznym, jak i galerią sztuki. Wnętrze kawiarni zostało zaprojektowane przez Przemysława Kryszaka z Gdańska. W wystrój wkomponowane są oryginalne, polichromowane belki stropowe z XVI wieku. Nazwa kawiarni nawiązuje do legendarnego bydgoskiego diabełka „Węgliszka”, który w XVII w. rzekomo „panował i straszył” w Bydgoszczy. W swoich pr
ogramach repertuarowych Kawiarnia Artystyczna „Węgliszek” uwzględnia: koncerty, recitale, słowno-muzyczne i muzyczno-wokalne formy estradowe, wieczory autorskie oraz promocje książek o różnorodnej tematyce. W latach 1992-1995 „Węgliszek” odwiedziły m.in. sławy polskiego jazzu (J. Śmietana, J. Muniak, Trio S. Kulpowicza) i poezji śpiewanej (L. Długosz, E. Wojnowska, R. Przemyk), a w latach następnych m.in.: Jeremi Przybora, Agnieszka Osiecka, Anna Szałapak, Jacek Kaczmarski, Hanna Banaszak, Krystyna Prońko i wielu innych artystów. W kawiarni prezentowali swą muzykę także miejscowi artyści, m.in. piosenkarze (B. Kalinowska, L. Luther, H. Stróżyk, W. Węgrzyn) i śpiewający aktorzy (A. Mozga, W. Kowalski, M Witkowska). W „debiutach miesiąca” promowano młodych muzyków i artystów. W „Węgliszku” preferuje się jazz, piosenkę poetycką i ambitniejsze, pozabiesiadne i dyskotekowe rytmy muzyczne. Kawiarnia w 2001 r. stała się miejscem narodzin nowego bydgoskiego festiwalu muzycznego - „Bydgoszcz Harmonica Meeting”.
