07/11/2024
مادریں ھاک شھید رزا جہانگیر ءِ اولی شائری ئے کتاب انت "مَادریں ھاک "ءِ واننگ ءَ ونوک ءَ ماردیں ھاک، مئے پلیں بلوچستان ءِ ھما پاکیں ھاک ئے وشبو گین ءَ کیت کہ پہ آ ھاک ءَ بازیں ورناہاں، کماشاں، زالبولاں، وتی سر ندر کُرتگ۔
رزا جھانگیر ھم ھما سَر ندریگانی لڑ ءَ آوار انت کہ ھائی ءَ وتی زندے ھَمک تَک َ پَنات ، دُرست پہ ھمے ھاک ءَ ندر کُرتگ اَنت ءُ وتارا پہ ابدی ھمے ھاک ئےبوھوٹ ءِ کُتگ۔
اے کتاب" مادریں ھاک" کہ مروچی مارا شمارا دست ءَ انت اے ھمیں دیدگیں رزا ءِ ھیال ءُ لیکہ انت کہ شائری دروشم ءَ مارا سر کنگ بوتگ َاَنت۔
چونا ءَ وتی اندر ءِ مارشتاں، پھاراں،جیڑگاں گوں گوہریں لبزاں کمائگ ءُ لس مھلوک ءِ دیما آَرگ ارزان ءِ کارے نہ انت، بلے رزا ءَ وتی مارشت یک کَچ ئے ءَ سک باز شوک ءُ زیبائیں دروشم ئے ءَ دَرشان کُتگ ءُ مئے دیما پَدر کُتگ اَنت ۔
ھمے شئیرانی تہا ما شُما دُرست رزا ءِ مارشتاں زانت کرُت کن ایں ، کہ آھی ءَ گوں زمین ءَ وتی مادریں ھاک ءَ چینچو مہر بوتگ۔ھمے شئیرانی تہا سکین، پنت ءُ سوج ھم اَست کہ کمو پہمگ لوٹاں۔
چوش کہ رزا یک آجوئی لوٹوکیں جھد کارے بوتگ، یک بلوچ دوست ءِ بوتگ ، بلوچ پَرست ءِ بوتگ ھمے رَنگ ءَ آئی ءَ وتی ھیال ءُ لیکہ سرجمیں بلوچستان ءَ شنگ ءُ تالان کنگ ءِ جُھد کُرتگ۔
آئی وتی ھیال ءُ لیکہ شائری ئے دروشم ءَ ھم دَرشان کُتگ اَنت۔ آئی وتی جھد داں زندے گُڈی سیمسراں برجاہ داشتگ اَت۔ ھمے رنگ ءَ وتی ھیال ، سوچ ،پگر ، جسم ءُ جان دُرست پہ ماردیں ھاک ءَ ندر کُرت انَت۔
انچو کہ رزا ءَ وتی داتگیں گُشتانک ءُ نبشتانکانی تہا بلوچ راج ، راجی بامردانی ءُ بلوچ سر زمین ءِ توسیپ ءُ ستا کُرتگ ھمے رنگ ءَ آئی ءَ وتی شائری تہا ھم ایشانی ستا کُرتگ۔
من کہ رزا جھانگیر باں
بچ ھمل ءِ پدگیر باں
اے شئیر ءِ تہا رَزا وتی راجی بامرد ھمل ءِ پدیانکاں روئگ لوٹگ ءَ اِنت، کہ انچوش ھمل گوں پرنگیاں جنگ کُرتگ ءُ لگوری کبول نہ کُرتگ، ھمے رنگ ءَ من گلامی ءَ نہ مناں مئے استیں کبزہ گیر ءِ ھلاپ ءَ جھد کن آں، ءُ گُشیت کہ من ھمل ءِ رندگیر باں گوں دژمناں جنگ کناں بلے لگوری ءُ نامردی ءَ کبول نہ کناں ھمے رنگ ءَ رزا ءَ کُرتگ ءُ پیش داشتگ وتی سرے ندر پہ وتی مادریں ھاک ءَ کُرت۔
:دیمتر ءَ جاھے ءَ چوش گُشیت کہ
ھکاں وتی مات ءِ رزا تو در نیائے کیامت ءَ
جند ءَ وتی تو کُشتگ ئے مادر منی مادر منی
اے شئیرے وانگ ءَ انچو سما بیت کہ رزا یک مھروانیں ءُ دلسپائیں مردم دوستیں انسان ءِ بوتگ آئی ءَ وتی ماتیں گل زمین ءُ وتی مات سک دوست بیتگ آں ادا گُشگ ءَ اِنت کہ ماتے کرد مات ئےمھر انچو باز باں کہ ما ھرچی بہ کنیں بلے ھائی ءِ ھک ادا نباں۔
ھچ پڑ ءَ سوبین ھوں نہ بیت زاناں
داں سوار ءِ پیادگ مہ زانت چالاں
ادا گُشیت کہ مارا سوبین بوئگ ءِ وستہ بازیں کُربانی دیگ لوٹیت بازیں پند بُرگی اَنت ءُ بازیں ھڑ ءُ جنجال سگگ لوٹیت۔ ما ھما وھد ءَ تاں سوبیں بوت نہ کنیں داں کہ ما وتی تہا برداشت آورت مہ کن اِنت۔
مارا گژن ءُ تُن سَگگ لوٹیت۔ سرجمیں زند اگاں ما پہ ایمنی گوازینتگ نوں مارا پہ راج ءِ باندات ءَ ھما بزگ ءُ لاچاریں مردمانی واستہ کہ وتی زندگانی ءَ در پہ در انت جُھد کنگی انت سوار ءَ چہ پیادگ بوئگی اِنت۔
ھمے رنگ ءَ رَزا وتی بازیں شئیرانی تہا پنت ءُ سوج دنت بلوچ بوئگ ئے سکین دنت پہ گیشیں سرپدی ءُ رزا ءِ ھیالانی زانگ ءَ شُما دُرست " ماردریں ھاک" ءَ بوان اِت ۔
ما نہ ترسیں رزا زیمی ئیں ٹپاں تئی کہ داتگیں
چاکر ءِ ما وارسیں ماتیں وتن اے مات منی
نبشتہ کار: این جی آر ساجدی
