Mushtaq Majrooh Yousafxai

13/07/2026

ملګرو نن درسره دَاستاذ مشتاق مجروح یوسفزی یؤ غزل شريکوو چې دَ نن نه خواوشا اتهـ څلوېښت کاله اګاهو پهـ یوه مجله کښې چاپ شوے وهـ.

*غزل*

دَ انتظار تراخهـ، تراخهـ نهـ لګى
کهـ څو کلونه شى ووږدهـ نهـ لګى

هر څو کهـ تا سره کښينى اؤ پاڅى
بيا هم رقيب دې پهـ ما ښهـ نهـ لګى

رښتيا مې وھ وئيل زهـ څهـ خبر وم
چې دَ خوږو خلقو تراخهـ نهـ لګى

ځار دَ کږو بڼو کږو غشو نه
پهـ زړګى نېغ لګى کاږهـ نهـ لګى

زاهده بس نصيحتونه مهـ کړه
دا ستاخبره مې په زړهـ نهـ لګى

ځار شه مشتاق لهـ خنده روىه اشنا
چې پهـ وودو کښې هم وودهـ نهـ لګى

(استاذ مشتاق مجروح یوسفزے)
دَ ګران مشر پروفېسر ډاکټر زبېر حسرت صاحب پهـ شکريه

25/06/2026

❤️❤️❤️❤️

04/06/2026

05/05/2026

........رباعی؟........

ستا انتظار کښې چې کوم خواږهـ وی
خـواږھ والله کـهـ دومــره خـواږھ وی
لـهـ بې لـوظـۍ دې ځار شم قربان شم
کـوه کـوه ئې چـې څـنـګ دې زړھ وی

استاذ مشتاق مجروح یوسفزے مرحوم

30/04/2026

نن دېرشم اپرېل دَ استاد محترم مشتاق مجروح یوسفزی صاحب دَ زېږون ورځ ده. راځئ چې دَ هغوی دَ یؤ ښکلی غزل نه خوند واخلو

ارمان به وهـ کړې چې دې زهـ له ژوندانهـ نه وهـ ځم
هـم دې لهـ سـترګو، هم نظره، هم لهـ زړهـ نه وهـ ځم

څــهـ ویـرانه نـهـ ده دَ ښــکلیـو ښـاریـه کــښې اوسم
خـو دَ زړهـ ویـره ده والـلٌٰـه کــهـ دَ کالــهـ نـه وهـ ځم

سـتـا دَ وصـال دَ خـوږو داسـې عــادت شـوے یـمــه
نـهـ کړم ګُـمان چـې به دَ شـپې دَ بـېلتانهـ نه وهـ ځم

رقـیـبـه څـنـګه دې نـزدې پـرېـږدم دَ یـار کـوڅې تـه
پـهـ دې خـبـره خـو قــطـار دَ پـښـتـانــهـ نـه وهـ ځم

وازه خُـلهـ ناسـت دې دَ فراق سړی خوارهـ دی راتـه
یوه لـحـظـه کـهـ دې دَ یـادو لـهـ شپـالـهـ نـه وهـ ځم

29/04/2026

رباعی
دَ هر چا لاس کښې، وينم تسبې دی
بـس دَ جـومــات دی، دَ مُــصلې دی
دَ خــېـر الـنــاس نــه، دی ناخــبــره
و الـلـٌٰه ذره کــهـ، دَ چـــا دَ ښــې دی

استاد محترم مشتاق مجروح یوسفزے مرحوم

06/03/2026

مظلوم خوشحال

دَ ډاکټر صاحب دَ مرتب کړی کُلِّيَّات دَ قصائدو برخه کښې يوه قصيده دَ “بهرام ته” دَ عنوان لاندې راغلې ده۔ پھ دې قصيده کښې خوشحال بابا خپل زوی بهرام خان ته نصيحتونه کوی اؤ دَ سردارۍ هنر ورته ښئيی۔ اخری دوه شعرونه ئې داسې دی:
کليله دمنه به څو کړے راشه ګوره
چـې څھ دُر مـې درته توئـې کړھ لھ کلامه
چـې دې زړھ هغه ګوهر به پھ کښـې مومـے
کھ پرې پوه شـے لھ اغازه تر انجامه

(دَ خوشحال بابا کُلِّيَّات ص ۲۰۰)
دَ وړومبنی شعر پھ اوله مصرع فاضل محشی داحاشيه ليکلې ده:
“کليله دمنه دَ نصيحتونو مشهور کتاب دے۔ دَ افضل خان پھ تصنيفاتو کښې دَ کليله دمنه ترجمه (عيارِ دانش) هم يادېږی خو پھ دے شعر کښې بهرام خان ته دَ کليله دمنه پھ حقله دَ خان دا نصيحت دې سلسله کښې دا شک پېدا کوی لکه چې دا دَ بهرام خان تصنيف وی۔”
(دَ خوشحال بابا کُلِّيَّات ص ۲۰۰حاشيه لمبر ۲)
پھ دې حاشيه کښې ډاکټر صاحب موصوف يؤ لوئې انکشاف کړے دے چې دَ ډاکټر صاحب نه اګاهو يؤ بل تن سېف الرحمٰن سيّد مرحوم پھ خپل کتاب “دَ اکُو نه تر شېدا” کښې هم کړے دے خو زما ورسره بېخی اتفاق نشته۔ ځکه چې دَ دوی دواړو نه وړاندې ډېرو لويو لويو خوشحال شناسانو داسې انکشاف نھ دے کړے۔ دَ خوشحال بابا پھ دې نامکمله قصيده کښې څلوېښت شعرونه دی نامکمله مې ورته ځکه وھ وئيله چې مقطع نھ لری اؤ مرتبينو حضراتو کښې يؤ تن هم دا نھ دی وئيلی چې دا قصيده مقطع نھ لری۔
دې حاشيه کښې ډاکټر صاحب دَ افضل خان خټک دَ “کليله دمنه” دَ ترجمې نوم “عيارِ دانش” ياد کړے دے حالانکې دَ هغې نوم “علم خانهٴ دانش” دے۔
اوس راځو شعر له، پھ دېو ټولو شعرونو کښې بهرام خان ته نصيحت شوے دے اؤ اخری شعر کښې ورته دا وائی چې “کليله دمنه” څھ کوے راشه وھ ګوره چې څنګه دُر مې درته بيان کړل اوس چې دې کوم دُر خوښ وی هغه به پھ کښې مومے خو پھ دے شرط چې دَ اغاز نه تر انجامه پرې پوه شے۔
کھ ډاکټر صاحب ته دَ لفظ “څو” دَ راؤړلو نه اشتباه پېدا شوې وی نو هم دَ هغوی مرتب کړی کُلِّيَّات کښې دا “څو” لفظ دَ “څھ” پھ معنٰی ګڼو ځايونو کښې شته لکه دَ يؤ غزل مطلع ده:
اے چـې لافـې دَ رنځور دَ رغېدو کړے
دَ خپل کلـی رنځور روغ کړه ما به څو کړے

(دَ خوشحال بابا کُلِّيَّات ص ۵۶۷)
دے شعر کښې راغلی “څو” ته ډاکټر صاحب پھ حاشيه “پھ ما څھ کړے، پھ ما څھ کوے” ليکلی دی۔ (وھ ګورئ حاشيه ص ۵۶۷)
دَ بل غزل يؤ شعر دے:
دَ يار کوڅه مـې بيامونده دَ يار لھ بويه پُره
هوا به دَ ګلونو نوره څو کړم دَ رياض

(دَ خوشحال بابا کُلِّيَّات ص ۶۰۰)
دے شعر کښې هم “څو کړم” ته پھ حاشيه کښې ډاکټر صاحب “څھ کړم” ليکلی دی۔ (وھ ګورئ حاشيه ص ۶۰۰)
دَ بل غزل يؤ شعر دے:
لکه مچ پھ انګبين کښـې
پسو بند شوے پھ قليله

(دَ خوشحال بابا کُلِّيَّات ص ۶۱۹)
پھ دے شعر کښې “پسو” ته ډاکټر صاحب پھ حاشيه کښې “پڅو، څنګه، پھ څھ” ليکلی دی۔ (وھ ګورئ حاشيه ص ۶۱۹)
دَ محترم کامل صاحب مرتبه کُلِّيَّات کښې دَ يؤ غزل مطلع ده:
زمانه راته پھ څو پرته پھ څؤ وه
زھ ئـې واخستم خُونـی مزرۍ دَ رؤ وه

(کُلِّيَّاتِ خوشحال خان خټک ص ۲۹۳)
محترم کامل صاحب دے شعر کښې راغلی وړومبی “څو” ته “پھ څو معنٰی پھ څھ يعنی ولې” ليکلی دی۔ (وھ ګورئ دَ کامل صاحب کُلِّيَّات ص ۲۹۳)
نو پھ دغه شعر کښې هم “څو” دَ “څھ” پھ معنٰی راغلے دے اؤ خوشحال بابا بهرام خان ته وائی چې “کليله دمنه” به څھ ګورے راشه چې ما درته کوم نصيحتونه وھ کړل پھ دې دَ شروع نه تر اخره ځان پوه کړه، دا دَ “کليله دمنه” نه زيات سُودمند دی۔ خوشحال بابا خپلو دېو نصيحتونو ته دُر اؤ ګوهر وئيلی دی اؤ دی هم۔

دَ استاذ مشتاق مجروح یوسفزی دَ مشهور کتاب مظلوم خوشحال نه یؤ اقتباس

21/02/2026

دَمورنيو ژبو دَ عالمی ورځې پهـ مناسبت دَ استاذ مشتاق مجروح یوسفزی مرحوم دَ غزل څو شعرونه دَ پښتو مئینانو ته ډالۍ

چــا وې ګـونګـيان اؤ کهـ کاڼهـ ډېر دی
مـــا وئـيـل دلـتــه دواړه ښـهـ ډېـر دی

دَ پــښـتـنـو بــه درتـــه څــهـ وايــمـــه
ويښ پهـ کښې لږ دی اؤ وودھ ډېر دی

ســړو دَ عـــقــل څــهـ خــبـره وھ کړئ
هـسې شــور زوږ لـه خـو واړھ ډېر دی

پـښــتو ئې پـرېـښــې شــاعـرانو ته ده
هــسې پـهـ نـوم خـو پـښتانـهـ ډېـر دی

دَ خــــوږو قــــدر ځــکـــه پــېــژنـمــــه
مـشتاقه ژوند کښې مې تراخهـ ډېر دی