https://www.facebook.com/126228007237413/

Mga Sulat ni Lit, Zamboanga City (2026)

18/08/2024

Masyado akong natakot na maiwang mag-isa, mapabayaan, at hindi mapahalagahan, gayong alam ko naman na hindi lahat ng taong aking pinipili at pinapahalagahan sa bawat araw ay mananatili rin ng matagal o habang buhay. Sa aking pagninilay-nilay, napagtanto ko na nabuhay ako para hindi matakot, nabuhay ako dahil mayroon akong kailangang gampanan dito sa mundo, at nabuhay ako dahil kailangan yun ng sarili ko mismo. Hindi na magiging mahalaga kung kakailanganin ba ako ng iba o hindi, kung pipiliin din ba nila ako o hindi-- ngayon mas pagtutuunan ko na ng pansin ang buhay ko, hindi dahil gusto kong maging makasarili, ngunit dahil masyado ko nang nabuhos ang sarili ko sa iba, at nakalimutan kong nangangailangan din pala ako ng pagmamahal at ng pagkalinga.

Simula ngayon, hindi na ako matatakot maiwang mag-isa.
Hindi naman talaga kasi ako nag-iisa dahil laging may Siya, na nagpaparamdam at nagpapaalala sa akin na ako'y sapat na.
---
Sa Bawat Pag-Iisa

07/08/2024

Mas matatanggap ko pa kung noong simula pa lamang ay inilahad mo na ang mga ayaw mo sa akin. Mas madaling matanggap ang mga bagay kapag lantaran mo itong sinabi, kahit pa alam mong makakasakit ito sa aking damdamin-- kaysa sa mga malalambing, at mga salitang puno ng pagtanggap at pag-unawa mula sa'yo, ngunit salungat sa lahat ng ikinikilos mo sa tuwing ako ang iyong nakakasama.

Hindi ako manhid, at hindi rin ako ipinanganak kahapon lamang, upang hindi ko mapagtanto ang mga pagbabago sa aking paligid. Sana'y malaman mo na ako'y nagdaramdam, nagtatampo, at napupuno ng mga hinuhang hindi ko nararapat na isipin. Ako'y patuloy na naliligaw sa isang kabanata ng librong nais ko nang takasan at isara, nang hindi na magpatuloy pa ang pagdagdag ng mga malulungkot na alaala.
---
Pagitan

06/08/2024

Nasaan ka na? Maaari bang magpasundo? Hindi na masaya rito, puno ng lungkot ang aking puso. Laging nananaghoy sa kawalan, laging may bakas ng natuyong luha ang mga pisngi-- paulit-ulit na nadudurog, nahuhulog, nalulunod. Sana'y matangay ako ng iyong mga yakap, sapagka't doon lamang ang ligtas kong lugar, ikaw lang ang nagsisilbing lilim mula sa naglaho kong tahanan.

Sana'y magawa mo akong tunguhin at sunduin, sapagka't bumibitaw na ang aking damdamin.
--
Sundo

04/08/2024

May nabasa ako noong nakaraan at ang nakasaad doon ang tungkol sa hindi pagtulog ng maaga tuwing gabi. Kapag parating gawain ang hindi pagtulog ng maaga tuwing gabi, ay maaari kang makalimot ng mga alaala.

Ngunit bakit nananatili ka pa ring buhay sa aking isip? Bakit ang bawat alaala ko patungkol sa'yo at sa ating dalawa ay hindi mawala-wala? Sana'y kaya itong ipaliwanag, hindi ng libro, kundi ng aking sarili mismo.
---
Paglimot

28/04/2024

Sa panglimang hakbang ako'y napahinto
Nakatanaw sa pigurang nasa harapan ko
Isang pamilyar na pangyayari mula sa nakaraan
Ang pagsikip ng damdamin, at ang kailangang pakawalan

Habang ako'y nakatayo, lungkot ang yumayakap sa akin
Bakit ba natagpuan ka kung kailangan namang lisanin?
Naninikip ang dibdib, kahit pa matagal ko nang natanggap
Alam kong hanggang dito lang, at hindi na dapat pang magpanggap

Sa paglingon mo'y, sumalubong sa akin ang iyong ngiti
Pinilit kong itago ang sakit, at ang lihim na paghikbi
Lumapit ka't tumingin sa aking mga mata
Kamay mo'y inabot, binanggit ang mga salitang "halika na"

Gustuhin ko mang sumama kahit saan ka magpunta
Naisin ko mang makita ang tawa mo at ang saya
Ngunit nanatili akong nakatayo at hindi makagalaw
Unti-unting mga kamay ko naman ang bumibitaw

Sana'y hayaan mo na ang distansyang pumapagitan sa atin
Noon pa lang ay hindi na dapat nagtagpo ang mga landas natin
Ngayong alam ko na kung saan ako lulugar sa buhay mo
Hindi na maiaabot pa ang pag-ibig ko sa'yo

Sa paraang ito ko lang mapo-protektahan
Wala nang maisip pang ibang paraan
Nawa'y dito mapapanatili ang ating pinagsamahan
Mahirap ang tumawid pa, mabigat sa puso ang pinapasan
--
Limang Hakbang, at Paghinto

29/03/2024

Siya ang kailanman ay hindi ko magagawang pagsisihan.
Siya at ang kanyang dalang liwanag sa bawat araw-- mga ngiting pumapawi sa pagod na nararamdaman ng aking puso, mga tingin na nagbibigay ng ginhawa sa aking paghinga, at ang mga matang nangungusap na wari'y sinasabi sa akin na hindi ako nag-iisa.
Siya ang nagpapakalma sa mga rumaragasang emosyon na aking nararanasan, at siya ang nagsilbi kong kapayapaan, katahimikan ng aking magulong isipan.
Nasanay ako sa kanyang presensya at humantong sa mga pagkakataong nakadepende na ang aking saya kapag nakakasama siya, alam kong ito'y isang pagkakamali sapagka't sa tuwing siya'y nawawalay, ako nama'y naliligaw, at napupuno ng kalungkutan kahit pa ilang beses kong pinipigilan-- siya ang nagsilbi kong kanlungan.
Tanggap ko at alam kong hindi masusuklian itong aking espesyal nararamdaman, kaya't kahit salungat sa aking kagustuhan, ay pinili kong dumistansya sa kanyang liwanag at unti-unting kinakain ako ng kadiliman-- ngunit ako'y naging hangal, hindi tamang gawin ito sa isang tulad niyang tinuturing kong napakahalagang kaibigan.
Wala sa aking mga kamay ang kapalaran naming dalawa, wala rin sa aking mga kamay ang pag-asang maaabot ang tulad niya, kaya't inaalay ko na ang lahat ng nararamdaman kong bigat sa Panginoon, alam kong masasagot Niya ang lahat ng katanungan ng aking puso at ang lahat ng aking pag-aalala, pagdating ng tamang panahon.
Siya ay patuloy na isasama ko sa bawat dalangin, kasiyahan niya'y magiging kasiyahan ko na rin, at kung ano man ang nag-aabang para sa amin, malugod kong tatanggapin. Mas mainam na palayain ang aking sarili, palayain ang isang pag-ibig na walang pamagat, palayain ang isang taong minsan kong hinangad, at ipaubaya ang lahat sa Maykapal.
Salamat sa kanya, sa mga alaala, sa mga panahong nakasama siya-- isa siyang kabanata ng aking buhay na hindi ko magagawang pagsisihan kailanman, at kasabay ng paglubog ng araw na aking makikita sa bawat dapit hapon, at ang pagsilip ng buwan sa madilim na gabi, ay ibubulong parati ang mga salitang hindi ko masabi, mga bawat dasal na sana'y tuluyan nang maging tunay na malaya ang damdamin, at magawa nang kumawala ng puso sa isang pagmamahal, lalo pa't ito'y hindi nararapat na makamtan.
---
Liham ng Nakakubling Damdamin

15/12/2023

Hindi ko pa magagawang tumigil sa pagsulat patungkol sa'yo, ngunit ang lahat ng mga salita ay nakakubli lamang at nanatili sa aking isipan. Hindi madali ang magsulat patungkol sa mga bagay-bagay, lalo pa't ang tanging naiisip ko lamang ay ang iyong ngiti at iyong mga mata-- ang mga salita ay hindi sapat upang ilarawan kung gaano ito kaganda, at ang aking kamay ay hindi man lang makasulat ng isang natatanging salita upang maipabatid sa'yo kung gaano ka kahalaga sa akin, at kung gaano kita itinuturing na espesyal at katangi-tangi.
---
Hindi Sapat Ang Mga Salita

15/12/2023

Nabibingi man sa ingay ng ating paligid
Ang mga matang ito'y sa'yo lang nakamasid
Sa iyong bawat galaw, ako'y nabibighani
Ang aking puso'y naliligaw habang nakakulong sa iyong mga ngiti

Napapawi ng iyong mga tawa ang aking lungkot
Ang pagiging mabuting tao ay hindi mo kailanman ipinagdamot
Sa aking imahinasyon, magandang tanawin ang sa iyo'y nakapalibot
Nagkaroon ng mumunting panaginip at ayaw kong makalimot

Pamilyar na rin ako sa tunog ng iyong mga yapak
Sa iyong bawat paglapit ay nag-uumapaw ang aking galak
Kahit gaano man kalayo ay nasasamyo ko ang matamis na halimuyak
Tila nakatayo ako sa isang hardin at kamay mo ang tanging hawak

Maihahalintulad kita sa preskong hangin
Ang ginhawang iyong dala ang pumapawi sa pagod ng aking damdamin
Nagsisilbi ka ring tila isang maaliwalas na kalangitan
Nagbibigay ng katamtamang sigla at kalmadong katahimikan

Ang yaman na mayroon ako ay pluma at kuwaderno
Ikaw ang magiging paksa ng bawat maikling kwento
Isusulat ko ang tungkol sa mga pagkakataong ligaya ang idinulot mo
Kasabay na rin ng ilang beses na pagligtas mo sa aking puso

Isang espesyal na nararamdaman, ngunit hindi maipaalam
Siguro nga'y ang manatiling kaibigan sa iyong tabi ay mas mainam
Hindi ako mag-aalala sa mga darating pang mga araw
Sa aking paghimlay sa malambing mong tinig, ay masaya at malaya akong matutunaw
---
Nabihag Mo

08/12/2023

Nakakatuwang masilayan ang mga matang nagbibigay sa akin ng sigla upang malagpasan ang mga hamon ng bawat araw, kahit pa alam kong ang mga tingin niya'y nakalaan sa iba, at hinding-hindi magagawang tanawin ang nagsusumamo kong damdamin. Marahil nga'y nakuntento na ako sa ganitong sitwasyon, nasanay na laging sawi ang puso, subalit hindi ko rin magagawang pagsisihan ang aking nararamdaman, dahil alam kong may naidulot itong kabutihan sa aking buhay kahit sa pansamantalang sandali lamang. Kaya't hahayaan ko ang sarili na paulit-ulit pang mahulog, hindi dahil ako'y marupok, kundi upang mas makilala pa ang aking sarili, ang aking kapasidad sa paglalaan ng pagmamahal, at malaman ng lubos ang magiging lugar ko sa mundo ng ibang tao. Darating pa rin ang araw na ako'y mapapagod na rin, magsasawa, at baka tumigil na rin sa gawaing ito, ngunit sa ngayon, hangga't kaya ko pang magbahagi ng aking sarili sa iba, hangga't mangangailangan sila ng isang tulad ko, ay hindi ako tatanggi o hihinto-- lahat ng ito'y magiging makabuluhan din balang araw, hanggang sa gabayan ako nito sa landas patungo sa kasiyahan na hinahangad ko.
---
Sa Ngayon...

04/12/2023

Sa paglakas ng buhos ng ulan, kasabay ng pagkulog at pagkidlat, tila sinasabayan nito ang lakas din ng kabog sa aking dibdib habang iniisip kita. Hindi ko mawari kung ano itong aking nararamdaman para sa'yo, ngunit kahit hindi ko rin maamin ito sa aking sarili, ay alam kong espesyal ito. Katulad ng kidlat, bigla akong tinamaan ng ganitong emosyon sa hindi inaasahang pagkakataon, at hindi sinasadyang pagkahulog. Malito man ang aking isipan, at wala ring mahagilap na kasagutan, ay umaasa akong sa aking bawat paghimbing at bawat paggising, ay magawa kong ipaalala sa aking sarili ang kagandahan na naidudulot mo sa aking buhay, nang dahil lamang alam kong nariyan ka lang sa bawat kong pagmulat, at makatabi ka sa mga sandaling ako'y nag-iisa-- sapat na, ang lahat ng iyon ay sapat na, kahit hindi mo man ako ituring na espesyal rin sa buhay mo, sinta.
---
Kahit Hindi Na

03/12/2023

Good Day! Magandang Araw!
Thank you for visiting my page. Posted here are my works from the past years up to the present. Feel free to read and comment, and may the words touch your hearts, I also openly accept constructive criticisms, hence I am expecting respect from the readers and commenters. I am also not a pro-writer, I do not write to impress, but to express my feelings and thoughts. Furthermore, I own all the images/photos that were used/posted here and will be posted in the future. Thank you, and have a great day ahead. ☺️🩶
-Lit Manunulat

03/12/2023

Walang pinipiling araw o oras ang paghikbi
Sana'y wala ring pinipiling araw at oras ang pag ngiti
Mga mata ma'y napakagandang pagmasdan ay 'di hamak na may ikinukubli
Sa mga mata pa rin makikita ang bakas ng naging sugat at hapdi
---
Panan-aw

Mga Sulat ni Lit

18/08/2024

07/08/2024

06/08/2024

04/08/2024

28/04/2024

29/03/2024

15/12/2023

15/12/2023

08/12/2023

04/12/2023

03/12/2023

03/12/2023

Address

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share

Category