18/04/2025
Nora: “Kailangang pakasalan niya ko dahil ito’y anak niya. Ikaw, mayaman ka.”
Hilda: “Eh ano ngayon kung mayaman ako? Bakit? Nadadaan ba sa yaman ‘yan?”
NAKAW NA PAG-IBIG (1980)
Cast: Nora Aunor, Hilda Koronel, Philip Salvador
Director: Lino Brocka
Screenplay: Eddie Naval
Producer: Associated Entertainment Corporation, Peter L. Gan Films
Madalas, sa kuwentong pag-ibig, si Nora Aunor ang bida sa kanyang istorya. Sa kanya umiinog ang kuwento at nasa kanya ang simpatya ng audience—whether or not nauwi sa happy ending ang pelikula, nakatuluyan man niya o hindi ang lalaking sinisinta, unrequited man ang kanyang pag-ibig or “situationship” type na walang label, nagpaalipin man siya sa lalaking mahal o nagpahabol-habol sa lalaking baliw sa kanya.
Pero sa “Nakaw na Pag-ibig” (1980), siya ang villain sa pelikula. Siya ang kontrabida sa tragic love story nina Hilda Koronel at Philip Salvador. Siya ang malaking hadlang sa happy ending ng dalawa na hanggang kamatayan, pinipigilan niyang magkasama. ‘Yan ay kung pagtutuunan ang love triangle ng mga bida sa pelikula.
Eto naman kasing si Ate Guy, sablay din mag-isip at magbitaw ng mga linya. In essence, she was the reason of her own demise. Ganito kasi ‘yan.
Magkatrabaho sina Ate Guy at Ipe sa isang factory. Tinutukso-tukso si girl kay boy kasi crush niya. Kaya nang malaman ng friends niya na naghahanap nang malilipatan si Ipe na malapit sa opisina nila, may-I-alok kaagad sila ng balur ni ate. S’ympre sa una, pakipot. Sikip-sikipan pero bumigay din. I mean, pinatuloy niya rin si Ipe sa bahay niya dahil may isang kuwartong hindi na ginagamit. But later on, mawawala na rin ang kipot at sikip. Charot!
Nang lumipat na si Ipe sa bahay niya, silbi-silbihan na ang galawan niya. Pinagluluto ng bonggang ulam (hotdog and bacon for breakfast kahit di naman sila mayaman), pinaghahanda ng damit na susuotin sa trabaho (na kala mo ay naparaming choices ng damit), tinitimpla ng kape (kung uso na ang Starbucks noon, baka siya mismo ang bumibili), hinihintay sa pag-uwi (kung may GPS na noon, baka real time ang pag-check niya). In short, hindi landlady to a boarder ang artehan. Jowaan ang peg. Kulang na lang ay pag-init nya ng tubig na pampaligo at paliguan si koya. (Which Nora did to Ipe months after in another sort of live-in type set-up in “Bona.” This film was released in January 1980 while Bona was in December.)
Eventually, dahil sa affection and familiarity sa isa’t isa, nauwi sa paluwagan. Ang naging mali lang ng ate mo, dahil simple-minded girl, di siya nag-DTR o define the relationship. Nag-assume siya na jowa niya si koya dahil nagbembangan sila. Dahil nakatira sila sa iisang bahay. Pero doon na rin naman nauwi ang assumption kahit di naman siya sinasabihan ni Ipe ng “Love you, too” kapag nagsasabi siyang “Mahal kita.”
Then came Hilda, ang anak ng may-ari ng kumpanya. Love at first sight ang naramdaman ni Ipe pero alam niyang malaki ang agwat ng katayuan nila sa buhay. But he is on his way to pursuing his dreams. Nag-aaral siya ang law at balang araw, aangat din ang estado sa buhay.
Mas naging malapit si Ipe kay Hilda nang gawin siyang driver/bodyguard nito. Na-attract naman si Hilda sa kanya nang hindi ito nagpatinag sa kamalditahan niya. Muntik na niyang masampal minsan dahil late siyang nasundo sa isang lakad at pinigilan nito ang sampal. Ang guilt na naramdaman niya ay nauwi sa liking hanggang sa maging s*xual tension that brewed for days which eventually led to you know what.
So paano na si Ate Guy? Well, inuuwian pa naman siya ni Ipe every now and then. Nakakatunog na siyang may ibang pinagkakaabalahan si koya pero todo deny ito. When she said she’s pregnant at kailangang pakasalan siya nito, he asked for more time. Gusto daw muna niyang makatapos sa pag-aaral at makapasa bilang abogado. Para sa kanilang kinabukasan.
Nagpauto siya for a while but the promise seemed to be taking too long at inip na inip na si ate. So sinugod niya sa bahay si Hilda at kinonpronta. Dito na ang sunod-sunod na sablay ni ate.
Say niya kay Hilda, “Ito’y anak niya. Kailangang pakasalan niya ko dahil ito’y anak niya. Ikaw…” Medyo nag-pause si ate. “Mayaman ka.”
Medyo nairita si Hilda sa narinig niya. Maski nga ako, napataas ng kilay. Mayaman ako? And so? Anong kinalaman no’n? (Pero di ako mayaman. If ever lang naman sabihin sa akin ‘yan.)
Sumagot si Hilda: “Eh ano ngayon kung mayaman ako? Bakit? Nadadaan ba sa yaman ‘yan? Dapat bang pagbigyan kita dahil mahirap ka? Mahirap naman ‘ata ‘yon.”
Unang tirada pa lang, sablay na. She should’ve stopped with “Buntis ako” but no, she kept going with her pa-victim mode!
Nora: “Nasa sa ‘yo ang lahat. Ako si Robert lang. Makakapamili ka pa sa maraming lalaki.”
Huh? OK ka lang ba diyan, teh? Anong kala mo sa ‘kin, malande???
Nora: “Mayayaman din. Ako, pag nawala si Robert sa akin… wala na.”
Jusq, teh. Di rin naman mayaman si Robert. Aasenso ba buhay mo sa kanya?
Hilda: “Makakapili? Iniinsulto mo ba ko? Anong tingin sa ‘kin? Na ‘pag umibig ako ay parang pumipili ako ng damit o kotse? Gan’yan ba ang pagtingin mo kay Robert?”
Plus points si Hilda dito! Talaga namang nakakainsulto ang linyahan ni ate sa kanya. Slut-shaming ka, ghorl???
Nora: “Hindi. Hindi ‘yon ang ibig kong sabihin…”
Hilda: “Kung ga’yon, eh, ano? Maliwanag ang ibig mong sabihin, hindi ba? Gusto mong i-give up ko sa ‘yo si Robert dahil mahirap ka at ako’y mayaman. Bakit, ikaw lang ba ang may karapatang umibig dahil mahirap ka?”
At this point, feeling ni Nora na nahuhulog na siya sa kumunoy of her own doing. She has to save herself and continue fighting for what she wants.
Nora: “Hindi. Kailangan ko siya dahil… dahil dinadala ko ang anak niya.”
Kinda lame excuse, if you would ask me pero natigilan si Hilda. Kailangan ng matinding rebuttal.
Hilda: “Kailangan ko rin siya… tulad ng pangangailangan mo.”
Sa puntong ito, sino sa kanila ang higit na nangangailangan?
Hilda: “Dahil buntis din ako.”
So paano na ‘yan, Ate Guy? Pareho kayong buntis. Pregnant card vs pregnant card. Sino ang mag-win?
Nora: “Uhm… Pwede mo pang… Pwede mo pang ipalaglag ‘yan.”
Jusq! If I were Hilda, sinapak ko na ang babaeng ito! Eh siya nga, di niya pinalaglag ang bata when Ipe told her to tapos si Hilda ang sasabihan niya ng ganon?
Hilda: “Eh, bakit di mo pinalaglag ‘yan?”
O, ano ka ngayon, teh? Sagutin mo!
Nora: “Dahil… Mahal ko siya.”
Hilda: “Mahal ko rin siya.”
So quits lang kayo! Lakas ng loob mong makipag-confrontation, kulang naman pala ang bala mo. So natameme ang ate mo. Wala na siyang masabe.
One confrontation after another ang sumunod. Si Hilda, first time niyang nalaman ang Nora affair kaya nagalit siya kay Philip. But Philip swears na siya ang mahal niya.
Then Philip confronts Nora na nauwi sa pananakot ni Nora, “Pakasalan mo ko kundi papatayin kita o mamamatay ako.” Alam na ni Nora na talo sa larong pag-ibig nilang tatlo. Wala siyang alas na hawak maliban sa kanilang anak but Hilda has all the cards: yaman, ganda, talino, koneksyon sa buhay, magiging anak. But she has to keep on fighting for what she wants and what she think she deserves.
Sa kanyang sinabi, Nora set her own demise. Nakaisip ng paraan si Ipe to get rid of her once and for all. Si Hilda ang kanyang pipiliin no matter what.
Ipe told Nora na magpapakasal sila sa Baguio. Walang ibang sinama kahit na ang nakababatang kapatid ni Nora. Walang best man. Walang maid of honor. Silang dalawa lang.
Bago ang sinasabing kasal, dinala ni Ipe si Nora sa bundok. Sight-seeing si accla. “Ay, ang ganda rito. Ay, ang taas. Ay, nakakalula. Ay, ang sarap tumira dito. Ay, parang abot mo lang ang langit.” Gan’yan ang linyahan niya habang di pa siya nakakatunog sa maitim na balak ng mapapangasawa.
Nora: “Ang sarap talaga dito. Perfect para sa isang love scene. Pwede ring thriller. ‘Yon bang parang itutulak…”
That was when she realized that she was not in a romantic scene. May masamang balak sa kanya si Ipe. Tiningnan niya ang paligid. Chinek kung gaano kataas ang kanyang kinalalagyan. Sinipat kung gaano kalayo ang kanyang babagsakan.
Tiningnan niya si Ipe. Not knowing that with a change of heart, Ipe couldn’t do it.
Nora: “Robert… Robert… Hindi… Hindi…”
Sa sobrang di siya mapakapaniwala sa nangyayari, 100 times niya atang sinabi ang salitang “Hindi.” Charot!
Nora: “Hindi mo ko dinala rito para pakasalan. Dinala mo ko para…”
Realizing what is about to happen to her, nagpa-victim at nagpaawa na naman ang ate mo.
Nora: “Bakit? Bakit?”
Still, Ipe couldn’t say a thing.
Nora: “Ang ating anak? Pati ang ating anak? Ang iyong anak, Robert.”
Sige, gamitin ang child card para sa kaligtasan mo. Hindi naman pwedeng iligtas ang bata bago siya patayin, di ba?
So, drama-drama pa si ate. Imbes na tumakbo at lumayo, nag-dramarama siya sa hapon.
Nora: “Minahal kita. Minahal kita.”
Di pa enough ang mga salitang ‘yon. Binago pa niya ang tense. From past to present tense.
Nora: “Mahal kita. Mahal kita.”
Anything just to get through Ipe. Naging descriptive pa.
Nora: “Mahal na mahal kita.”
Pero wa spluk si Ipe. Napipi. So she taunted him.
Nora: “Itulak mo ko. Itulak mo ko. Itulak mo ko.”
May habit talaga si Ate Guy na sabihin ang linya ng three times, ano?
Then she runs to the edge of the cliff. Paawa talaga amputa.
Nora: “Sige, itulak mo ko.”
Pinipigilan siya ni Ipe but she keeps on moving backwards.
Nora: “Itulak mo ko, Robert. Patayin mo ko. Patayin mo pati ang iyong anak.”
Further and further she moves to the edge until ayon, nahulog siya!
Tatanga-tanga! Kainis!
Ginusto niya ‘yan, eh. Pinipigilan ka na nga ni Ipe pero ayaw mo papigil. Dramarama ka hanggang kamatayan tuloy.
Pero nagtagumpay naman ang ate natin na di magkatuluyan sina Ipe at Hilda. Dahil hindi naniwala ang korte na walang sala si Ipe at nahatulan siya ng death penalty. Si Hilda naman, nag-decide na sa ibang bansa na manirahan.
Sa kanilang huling pagtatagpo, may declaration of love sina Ipe at Hilda.
Ipe: “Maraming malabong nangyari sa buhay ko. Maraming kasinungalingan. Ang tanging totoo, ang pag-ibig ko sa ‘yo.”
Hilda: “Alam ko. Naniniwala ako sa ‘yo. At alam kong di mo siya pinatay. Kung inisip mo man ‘yon ay dahil sa mahal mo ko.”
Ipe: “Sayang. Nang matagpuan kita, nagtapuan ko na ang lahat. Sayang, abot-kamay lang pala ang langit.”
Nakuha pa talaga ni Ipe ni gamitin ang linyahan ni Nora bago niya patayin eh este bago kusang nagpatihulog ito sa bangin.
Ipe: “Buong-buo na ang buhay ko. Ngayon ay… Ngayon ay…”
At nagtapos sa yapusan ng magsing-irog ang eksena.
Ayoko rin namang magkatuluyan sina Ipe at Hilda pero tatanga-tanga kasi si Ate Guy, eh! Or was it a clever move from her dahil nga di rin nagkatuluyan ang dalawa? Hmmm…
Anyway, sa framing ng pelikula, it was her na naging hadlang sa love story ng dalawang bida. Na di madalas nangyayari sa ending ng pelikula niya. She always remains victorious kahit pa anong kaapihan ang kanyang dinanas. Hindi man niya makatuluyan ang lalaki, nasa kanya pa rin ang huling baraha. Siya pa rin ang mag-uuwi ng medalya.
Then again, we can also say na siya pa rin ang nagwagi sa huli since napigilan niya ang pagsasama ng dalawa. Napagtanggol niya ang kanyang sarili sa kanilang ginawang panlilinlang. Katulad ng sinabi ni Hilda sa kanya, pareho lamang silang nagmahal. So sinong makapagsasabing mas matimbang ang isa kung ang isa ay kayang ibigay ang sarili nang buong-buo samantalang ang isa ay walang pakialam kung may masaktan sa pag-ibig na inaangkin?
So when we say “Nakaw na Pag-ibig,” sino ang pinapatungkulan nito? Si Nora ba na nakikipisil lang sa pag-ibig ni Philip o si Hilda na umagaw ng atensyon ni Philip kay Nora o si Philip na namangka sa dalawang linggo?
Sig**o, tapusin na lang natin ito sa mga salita ni Gloria Diaz, “Yung anak mo padalan mo ng pera.”
Charot!
P.S.
“Nakaw na Pag-ibig” is available for viewing on YouTube in Nora Aunor Official channel.
