https://www.facebook.com/103452812451599/

Horror Tales:KABABALAGHAN, Palincaro Tuy Batangas, Tuy (2026)

29/05/2026

NANINIDIGAN SI KAPITAN

25/05/2026

Ano nga ba ang TUKSO???

basahin sa comment section ⬇️⬇️⬇️

21/05/2026

May gusto lang akong ikwento…
at baka pagkatapos mong basahin, mapapalingon ka rin.
👇 Nasa comment section.

20/05/2026

Ang Unang Ulan sa Mayo”
Hindi na dapat umuulan sa Mayo.
Iyan ang paulit-ulit na paalala ng matatanda sa baryo ng San Isidro. Kapag unang patak ng ulan sa buwan na iyon, dapat sarado ang mga bintana, patay ang ilaw, at walang sinumang lalabas.
Ngunit noong taong iyon, hindi sumunod si Liza.
Bago pa man sumapit ang gabi, ramdam na nila ang bigat ng hangin—parang may nakabantay sa ulap. Mainit pa rin ang paligid, pero nanginginig ang mga a*o sa kalye. Pati mga kuliglig, biglang tumahimik.
“Ma, uulan yata,” sabi ni Liza habang nakatingin sa langit na kulay abo kahit alas-singko pa lang.
Hindi sumagot ang nanay niya. Abala itong nagsasara ng mga bintana, nanginginig ang mga kamay.
“Bakit po ba takot na takot kayo sa ulan sa Mayo?” tanong ni Liza.
Natigilan ang nanay niya. “Kapag unang ulan sa Mayo… hindi lang tubig ang bumabagsak.”
Hindi na niya ipinaliwanag.
Bandang 7:13 ng gabi, dumating ang unang patak.
Tuk… tuk… tuk…
Mabagal. Mabigat. Parang hindi tubig kundi yelong may buhay.
Sumunod ang hangin—at kasabay nito, ang amoy ng lupa… na parang nabubulok.
Patay ang ilaw sa buong baryo. Isa-isa ring nawalan ng kuryente ang mga bahay. Tanging kandila lang ang liwanag nina Liza.
At doon niya narinig.
May kumakatok sa labas.
“Liza…” bulong ng boses, parang pamilyar… parang kapatid niya.
Ngunit wala naman siyang kapatid.
“Liza… papasukin mo ako. Basang-basa na ako.”
Tumayo ang nanay niya bigla, hinawakan ang bra*o niya nang mahigpit. “Huwag kang titingin sa pinto.”
Pero huli na.
Dahan-dahang lumingon si Liza.
Sa salamin ng pintuan, may nakatayo.
Basang-basa. Walang mukha. Tumatagas ang tubig mula sa balat nitong parang putik. Ngunit ang boses…
iyon ang boses ng lahat ng taong namatay sa baryo.
Isa-isa.
Sabay-sabay.
“Papa*ok na kami…” bulong nila mula sa ulan.
Biglang bumagsak ang malakas na buhos ng ulan—parang binuksan ang langit.
At sa bawat patak sa bubong, may katok sa loob ng bahay.
TOK. TOK. TOK.
Hindi na alam ni Liza kung alin ang ulan… at alin ang kumakatok sa kisame.

16/05/2026

Sa baryo ng San Isidro, si Aling Celeste ay dating babaeng gahaman sa kapangyarihan at kontrol. Lahat ng gusto niya, gusto niyang mapasakanya—desisyon, tao, at pati galaw ng buong baryo. Sa isip niya, siya ang sinusunod ng lahat, kahit ang totoo ay wala namang ganoon.
“Sumusunod sila… hawak ko sila,” lagi niyang bulong sa sarili.
Hanggang sa isang gabi ng malakas na ulan, bigla siyang nagkasakit. Walang makapagsabi kung anong sakit. Nangingitim ang balat, nanlalamig ang katawan, at parang may kumakapit sa loob niya—hinihila siya papalayo sa sarili niyang katinuan.
Pero kahit naghihingalo na, nakangiti pa rin siya.
“Hindi pa tapos… susunod pa sila…”
Nang mamatay si Aling Celeste, walang libing na naging kakaiba. Tahimik lang ang lahat. Pero pagdating ng unang malakas na ulan, nagsimula na ang mga bulong sa baryo.
Sa harap ng mga bahay, sa gitna ng kalsada, may nakikitang babae.
Basang-basa. Maputla. Payat na parang anino ng dating tao.
At sa bawat patak ng ulan, may tunog na unti-unting lumalakas—parang beat na paulit-ulit, walang pinanggagalingan.
“Hawak ko ang beat… hawak ko ang beat…”
At doon nila siya makikita.
Sumasayaw.
Paulit-ulit. Mabagal, pagkatapos biglang mabilis, parang sinusundan ang musikang hindi naririnig ng iba. Ang mga paa niya’y tila hindi na kanya, kundi inuutos ng kung anong puwersa na nagmumula sa loob ng lupa mismo.
Kapag tumitig ka nang matagal, parang bumibigat ang katawan mo. Parang may gustong sumabay.
Isang gabi, may batang nagkamali ng silip sa bintana.
Nakita niya si Aling Celeste na nakatayo sa harap ng bahay—sumasayaw sa ulan.
At habang umiikot ang katawan nito, mas malinaw ang kanta:
“Hawak ko ang beat… hawak ko ang beat…”
Napakalamig ng ngiti niya.
At sa isang iglap, parang ang buong kalsada ay sumasabay sa ritmo—kahit wala namang tumutugtog.

15/05/2026

Noong unang panahon sa baryo ng San Isidro, may isang binatang nagngangalang Mateo. Tahimik lamang siya, mahirap, at namamasukan bilang utusan sa hacienda ng pamilyang Villareal. Mabait si Mateo, ngunit dahil sa kanyang kahirapan, madalas siyang alipustahin ng mga mayayaman sa baryo.
Tuwing dadaan siya sa palengke, pinagtatawanan siya ng mga tao.
“Yan ba ang lalaki? Mukhang pulubi!” sigaw ng ilan.
Pinakamasakit sa lahat ang ginagawa ni Don Emilio Villareal — ang pinakamakapangyarihang tao sa lugar. Madalas niyang ipahiya si Mateo sa harap ng maraming tao. Isang gabi, matapos mabasag nang hindi sinasadya ni Mateo ang mamahaling plorera, galit na galit si Don Emilio.
“Wala kang silbi!” sigaw nito bago siya sinampal.
Hindi lumaban si Mateo. Yumuko lamang siya habang pinagtatawanan siya ng mga kasambahay.
Ngunit may isang taong naniwala sa kanya — si Elena, ang anak ni Don Emilio. Palihim nitong binibigyan ng pagkain at gamot si Mateo kapag ito’y sugatan. Unti-unting nahulog ang loob nila sa isa’t isa.
Nang malaman ito ni Don Emilio, nagdilim ang kanyang mukha sa galit.
“Isang hamak na utusan ang mamahalin mo? Kahihiyan!” sigaw niya kay Elena.
Kinabukasan, natagpuan si Mateo sa gubat… duguan at wala nang buhay.
Balita ng mga tao: pinagtulungan daw siya ng mga tauhan ni Don Emilio upang mawala na ang “salot” sa pangalan ng kanilang pamilya.
Nagluksa si Elena. Ngunit kasabay ng kanyang pag-iyak, may kakaibang nangyari sa baryo.
Tuwing sasapit ang hatinggabi, may naririnig na yabag sa hacienda. Sunod ay marahang katok.
Toktok… Toktok…
At kapag binuksan ang pinto — walang tao.
Isa-isang nagkasakit ang mga tauhang sangkot sa pagpatay kay Mateo. Ang iba’y nagsisigaw sa takot tuwing gabi.
“Nandiyan siya! Nakatingin siya sa akin!”
Ngunit walang nakakakita kundi sila.
Hanggang dumating ang gabi para kay Don Emilio.
Habang umiinom siya ng alak sa kanyang silid, biglang namatay ang lahat ng ilaw. Lumamig ang hangin. Sa salamin, nakita niya ang repleksyon ni Mateo — maputla, duguan

15/05/2026

Noong bagong lipat si Mira sa lumang apartment sa Quiapo, akala niya ingay lang ng kalsada ang magiging problema niya. Hindi niya alam na mas nakakatakot pala ang katahimikan pagsapit ng alas-nuwebe ng gabi.
Sa unang linggo niya roon, napansin niyang tuwing gabi, may malamig na hanging dumadaan sa bintana kahit sarado naman ito. Kasabay noon ang kakaibang amoy ng lumang sampaguita at usok ng kandila.
“Luma lang siguro ang gusali,” sabi niya sa sarili.
Pero isang gabi, habang nagsusuklay siya sa harap ng salamin, may narinig siyang mahinang bulong mula sa kabilang unit.
“Lumabas ka…”
Tumigil siya. Nakiramdam. Wala nang sumunod.
Kinabukasan, kinausap siya ng tindera sa baba.
“Ikaw yung nasa Unit 9?” tanong nito.
“Oo po.”
Biglang nag-iba ang mukha ng matanda.
“Pag alas-nuwebe na, huwag mong bubuksan ang bintana mo. Kahit may kumatok.”
Napatawa si Mira. Akala niya pinagtitripan lang siya.
Pero nang sumapit ang gabing iyon, eksaktong 9:00 PM, namatay ang ilaw sa buong hallway. Kasabay noon ang malamig na hanging tila umiikot sa loob ng kwarto niya.
Toktok.
Toktok.
Toktok.
Mabagal. Mahina. Pero malinaw.
Napatitig siya sa pinto. Nanginginig na ang kamay niya.
“Mira…”
Boses ng nanay niya.
Napaatras siya. Imposible. Nasa probinsya ang nanay niya.
“Mira, anak… pagbuksan mo ako…”
Unti-unting gumalaw mag-isa ang doorknob.
Kasabay noon, napansin niya sa salamin ang repleksyon ng isang babaeng nakatayo sa likod niya — mahaba ang buhok, basa ang puting damit, at nakayuko.
Dahan-dahan itong nag-angat ng ulo.
Wala itong mukha.
Biglang bumukas ang bintana kahit nakakandado.
Humampas paloob ang malamig na hangin.
At mula sa hallway, sabay-sabay bumukas ang lahat ng pinto ng Unit 9.
Kinabukasan, walang nakakita kay Mira.
Pero sabi ng mga bagong umuupa roon, tuwing alas-nuwebe ng gabi, may maririnig daw na mahinang pagsusuklay… at bulong ng isang babae sa salamin:
“Lumabas ka…”

09/05/2026

Mga mister, kung wala man kayong regalo para sa mga asawa ninyo ngayong Mother's Day, huwag n’yo na lang sana silang bigyan ng sama ng loob, pagod, o stress ngayong araw.

07/05/2026

(HANGO SA TOTOONG KWENTO)Noong 1959, siyam na kabataang hiker mula sa Unyong Sobyet ang nagtungo sa Ural Mountains para sa isang ekspedisyon. Masaya sila at puno ng sigla habang binabagtas ang malamig at tahimik na kabundukan.
Pinamunuan sila ni Igor Dyatlov, kaya ang lugar ay kalaunang nakilala bilang Dyatlov Pass. Sa mga unang araw, maayos ang lahat—naglalakad sila sa niyebe, nagtatawanan, at sa gabi ay nagkakampo sa loob ng tent sa gitna ng malamig na kapaligiran.
Ngunit isang gabi, habang lumalakas ang blizzard, may nangyaring hindi maipaliwanag. Ayon sa imbestigasyon, pinunit ang tent mula sa loob.
Dahil dito, bigla silang lumabas sa gitna ng matinding lamig—walang sapatos, walang makakapal na damit, at walang sapat na proteksyon. Tumakbo sila pababa ng bundok sa gitna ng snowstorm, tila sinusubukang iligtas ang sarili mula sa isang hindi nakikitang panganib.
Makalipas ang ilang linggo, natagpuan ang kanilang mga katawan sa iba’t ibang bahagi ng bundok. Ang ilan ay malapit sa puno, ang ilan ay mas malayo, parang pilit na bumaba bago tuluyang manghina.
Ngunit ang pinaka-misteryoso ay ang kalagayan ng ilan sa kanila—may matinding internal injuries na parang dulot ng napakalakas na puwersa, ngunit walang malinaw na panlabas na sugat.
Hanggang ngayon, hindi pa rin tiyak ang totoong nangyari. May mga teoryang avalanche, military experiment, at iba pa, ngunit wala pa ring sagot na lubos na tumutugma sa lahat ng detalye.
Ang Dyatlov Pass Incident ay nananatiling isa sa pinaka-kakaibang hindi pa rin nalulutas na trahedya sa kasaysayan.

31/08/2022

Gustong subukan si Kabogera Whipped Snail Scrub Soap with NIACINAMIDE 10X WHITENING and MICRO PEELING EFFECT pero kuLang ang budget?
Good news mga mars‼ meron na po tayong kabogera soap na budget size,70grams for 60 .00

Horror Tales:KABABALAGHAN

29/05/2026

25/05/2026

21/05/2026

20/05/2026

16/05/2026

15/05/2026

15/05/2026

09/05/2026

07/05/2026

31/08/2022

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share

Category