TULA ng isang Makata

TULA ng isang Makata ito ay para sa iilang makata na lumilikha ng mga tula at bigyan pansin ang mga manunulat at manunula para sa manunula(t)

05/06/2026

Hinuhubog
sa panulat ni K.Lee

Minsan tayo'y sinusubok upang maging malakas,
dumaraan sa problema upang maging matatag.
Dinadarang sa apoy upang maging dalisay,
sapagkat ang bakal ay hindi nagiging matibay nang hindi dumaraan sa paglalagablab.

May mga gabing tila walang katapusan,
mga araw na ang tanging kasama ay pagod at pangamba.
Mga sandaling nais mo nang sumuko,
at itanong sa langit kung bakit ikaw pa ang kailangang makaranas nito.

Ngunit paano mo malalaman ang iyong lakas,
kung hindi ka kailanman nabuwal?
Paano mo matututunang tumayo,
kung hindi mo naranasang madapa?

Ang puno ay hindi tumitibay sa banayad na hangin,
kundi sa unos na pilit itong ibinabagsak.
Ang ginto ay hindi nagiging dalisay sa lamig,
kundi sa apoy na sumusubok sa bawat bahagi nito.

Kaya kung ikaw man ay nasa gitna ng pagdurusa,
kung ang puso mo'y sugatan at ang isip mo'y pagod na,
alalahanin mo

Hindi ka sinusunog upang wasakin,
kundi upang hubugin.
Hindi ka sinusubok upang talunin,
kundi upang ihanda sa mga tagumpay na darating.

Dahil minsan,
ang mga luha ay nagiging aral,
ang mga kabiguan ay nagiging daan,
at ang mga sugat ay nagiging patunay
na ang taong minsang muntik nang sumuko,
siya ring taong natutong lumaban.
At kapag dumating ang araw na malampasan mo ang lahat,

mapapangiti ka na lamang at masasabi
"Hindi pala ako winasak ng mga pagsubok.
Hinubog lamang ako ng mga ito,
upang maging mas matatag,
mas matapang, at mas matibay."

02/06/2026

The Battle
written by: K.Lee

The battle I long to win,
the battle I long to lose,
a war that knows no battlefield,
only the depths I cannot choose.

It lives within my heart and mind,
where endless thoughts collide,
a storm of fear and fragile hope,
with nowhere left to hide.

Silent and unseen by all,
it steals my sleep at night,
pulling me between surrender
and the will to keep the fight.

It is the battle I never speak of,
the pain I rarely show,
the tears concealed behind a smile,
the wounds no one will know.

And though no eyes have seen the scars
this struggle leaves behind,
they tell the story of a soul
at war within itself each time.

Yet every dawn I rise again,
though weary and alone,
carrying a battle in my chest
that only I have known.

Ikaw ang lalaban sa gabing ito ng kantahan,ikaw ang haharap sa liwanag ng entablado.At habang ang madla’y sabik sa iyong...
12/03/2026

Ikaw ang lalaban sa gabing ito ng kantahan,
ikaw ang haharap sa liwanag ng entablado.
At habang ang madla’y sabik sa iyong awitan,
ako naman ay tahimik na humahanga sa’yo.

Hindi man ako ang nasa gitna ng laban,
ramdam ko ang bawat kaba at pag-asa mo.
Para bang sa bawat nota na iyong aakyatin
kasabay din ang dasal ko para sa tagumpay mo.

23/02/2026

“Ako Naman Muna"

Ako yung taong laging okay.
Ako yung laging may sagot.
Yung laging may lakas.
Yung laging nagsasabi na
“kaya natin ‘to.”

Ako yung sandalan.
Ako yung tahimik kapag ako na ang may problema.
Ako yung hindi pwedeng bumigay-
kasi paano na sila?

Pero ang hindi nila alam…
kapag mag-isa na ako,
iba na.

Iba yung katahimikan.
Mas maingay.
Mas totoo.

Doon ko naririnig
yung mga tanong na matagal ko nang iniiwasan:

“Hanggang kailan ka magpapanggap?”
“Hanggang kailan ka magiging malakas para sa iba
pero hindi para sa sarili mo?”

Nakakapagod pala.

Nakakapagod ngumiti
kapag ang dibdib mo mabigat.
Nakakapagod tumawa
kapag gusto mo lang umiyak.
Nakakapagod maging matatag
kapag ikaw mismo
bitak-bitak na.

Minsan gusto ko rin magsabi ng,
“Hindi ako okay.”
“Pagod na ako.”
“Pwede bang ako naman yung alagaan?”

Pero ang hirap.

Kasi sanay na silang makita akong buo.
Sanay silang isipin na kaya ko.
Sanay silang ako ang lakas.

Hindi nila alam-
may mga gabi
na pakiramdam ko durog na durog na ako.
Na parang ang dami kong gustong sabihin
pero walang salitang lumalabas.

Kaya tinatago ko.
Sa ngiti.
Sa biro.
Sa “okay lang yan.”

Pero ngayon…
pagod na akong magpanggap.

Pagod na akong maging matatag
kung ang kapalit naman
ay ako.

Hindi ako mahina.
Hindi ako kulang.
Hindi ako masamang tao
dahil napagod ako.

Tao lang ako.

At kung may isang bagay akong gustong matutunan-
yun ay ang magsabi ng:
“Ako naman muna.”

Ako muna ang aalagaan.
Ako muna ang iintindihin.
Ako muna ang pipiliin.

Dahil hindi ko kailangang maging malakas
para lang mahalin.
At kung may makikinig man sa akin ngayon-
sana ako rin.

-TULA NG ISANG MAKATA

03/02/2026

It all came so easy
All the loving you gave me
The feelings we shared
And I still can remember
How your touch was so tender
It told me you cared
We had a once in a lifetime
But I just couldn't see
Until it was gone
A second once in a lifetime
May be too much to ask
But I swear from now on

23/01/2026

Dahil may mga pagmamahal
na hindi sinusukuan dahil lang sa pait.
May mga kape
na kahit hindi na matamis,
ayaw mo pa ring bitawan…

Dahil sa bawat higop,
may alaala pa ring nagsasabing:
Minsan, naging tama tayo.

Walang bukang bibig kundi ang ngalan mosa bawat tibok nitong pusosa bawat oras na lumipas ikaw pa rin ang tanging nasa i...
21/01/2026

Walang bukang bibig kundi ang ngalan mo
sa bawat tibok nitong puso
sa bawat oras na lumipas
ikaw pa rin ang tanging nasa isip at sambit at nangungulila sayo

19/01/2026

sa Sandaling Totoo

May mga taong hindi mo hiniling,
pero dumating.
At may mga taong hindi mo kayang pigilan,
pero umalis.

Hindi kita minahal para manatili ka.
Minahal kita dahil iyon ang totoo
sa sandaling iyon.
At minsan, sapat na ang totoo
kahit panandalian.

Tahimik kang pumasok sa buhay ko
walang pangako,
walang babala.
Pero ang iniwan mo,
ingay na hindi ko matakasan.

Natuto akong ngumiti dahil sa’yo.
Natuto rin akong masaktan
nang hindi nagsisigaw.
Doon ko naintindihan
na ang pag-ibig
hindi laging nananatili,
pero palaging nagtuturo.

Hindi kita sinisisi.
Hindi rin kita hinihintay.
May mga bagay talagang dumaraan
para ipaalala
na marunong pa pala tayong magmahal
kahit masakit ang kapalit.

Kung alaala ka na lang,
hindi kita babaguhin.
Dahil kahit masakit,
ikaw ang patunay
na minsan,
buong-buo akong nagmahal.

At dadalhin ko iyon
hindi bilang sugat,
kundi bilang lakas.

Dahil may mga taong umaalis,
pero may mga iniwan
na hindi kailanman mawawala.

- TULA NG ISANG MAKATA

May mga damdaminghindi hinihingi ang paliwanag.Hindi sila sumisigawnaninirahan lang sa dibdibat paulit-ulit na binibigka...
18/01/2026

May mga damdaming
hindi hinihingi ang paliwanag.
Hindi sila sumisigaw
naninirahan lang sa dibdib
at paulit-ulit na binibigkas
ang iisang pangalan.

Hindi ko hinanap ang tamang wika,
dahil alam kong kahit matagpuan ko ito,
hindi pa rin nito kakayaning sukatin
ang lawak ng nararamdaman ko.

Sumulat ako
hanggang mangalay ang kamay,
hanggang mapagod ang katahimikan.
Pero kahit ubusin ko ang tinta ng mundo,
may matitira pa ring hindi masabi.

Ito ang pagmamahal na
hindi takot maghintay,
hindi marunong umalis.

Ang uri ng pag-ibig na
pipiliing manatili
kahit walang kasiguraduhan,
kahit walang kapalit.

Ikaw ang tanging direksyong
nakikita ng mga mata ko
hindi dahil wala nang iba,
kundi dahil ikaw ang pinili.

Kapag ikaw ang kausap,
hindi mahalaga kung may salita o wala.
Sapat na ang presensya mo
para matahimik ang lahat ng duda.

Ipaglalaban kita
kahit walang saksi.
Sasamahan kita
kahit hindi malinaw ang daan.
At haharapin ko ang bukas
nang walang takot,
basta ikaw ang kasama.

Nakikita ko ang hinaharap
na hindi na kailangang ipangako.
Nandoon ka
sa bawat plano,
sa bawat pangarap
na hindi na ako nag-iisa sa pagbuo.

Kung may kulang man ang mga salita,
hayaan mong ang mga gawa
ang magsalita para sa akin.
Ito ang pag-ibig na tahimik,
matatag,
at nananatili.

-HINDI SAPAT ANG SALITA
K.Lee

14/01/2026

Hindi ito kwento ng dalawang pusong nagtagpo.
Kwento ito ng isang pusong naghintay
kahit walang kasiguraduhan.

Minahal kita nang walang kontrata,
walang pangako,
walang linaw.
Minahal kita sa paraang
hindi mo kailanman kinailangang suklian.

Habang ikaw,
malaya.
Habang ako,
naghihintay sa pagitan ng mga sagot
na hindi mo binibigay.

Hindi mo ako sinaktan nang sadya,
pero masakit pa rin.
Dahil paano ka iiwasan
kung ni minsan
hindi mo naman ako pinili?

Sabi nila, huwag kang magmahal mag-isa.
Pero paano kung ang puso ko
ikaw na ang piniling tahanan
kahit palaging bisita lang ako?

Kung pagkakamali mang tawagin itong pag-ibig,
ito ang pagkakamaling
hindi marunong umatras.
Alam kong talo,
alam kong wala,
pero nandito pa rin.

Iniwan mo sa akin
hindi sugat
kundi mga alaala.
At mas mahirap iyon.
Dahil ang sugat naghihilom,
pero ang alaala
bumabalik kapag tahimik na ang mundo.

Para kang librong hindi ako kasama sa kwento,
pero kabisado ko ang bawat pahina.
Alam kong hindi ako ang dulo,
pero binabasa pa rin kita
parang umaasang magbabago ang wakas.

At kung darating ang araw
na magmahal ka ng iba,
hindi ako galit.
Pagod lang.

Dahil minsan,
kahit gaano mo kamahal ang isang tao,
hindi ibig sabihin
pipiliin ka rin niya.

At ito ang totoo
hindi ka naging mali.
Hindi lang talaga ako
ang pinili

BISITA LANG AKO
K.Lee

Address

Malabon
1470

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when TULA ng isang Makata posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Establishment

Send a message to TULA ng isang Makata:

Shortcuts

Share

Category