https://www.facebook.com/292279310636895/

Mga Lihim na Akda

Home
Philippines
Batangas City
Mga Lihim na Akda

Dito sa aking natatagong mga likha, malaya kang magbasa ngunit sikreto ang lahat ng ‘yong makikita.

30/07/2024

07/30/2024 🕝

Naibahagi ng g**o ko sa ingles na ‘oras’ ang pinakamalaki niyang ka-kompitensya,
At agad kitang naalala.

Pasensya kung ang tulang para kahapon sana ay ngangayon ko nagawa, mayroon kasi akong kalaban — oras.

Naibahagi ng isa kong g**o ang kan’yang hinanakit sa oras,
Kan’yang inihayag na sa pagpatak ng kamay ng orasan siya ay malas.
Sa iba mang lenguwahe niya ito ipinaalam,
Ay naiintindihan ko ang bawat salita at nauunawaan ang damdam.

Kasuntukan ko rin ang bawat minuto,
Bawat minutong mapapalagpas ko.

Walang takot kong ipaglalaban ang bawat segundo,
Basta’t ang pinaka-maikling saglit ay para sa’yo.

Sa ilang oras na pananatili sa loob ng silid,
Ay may malaki kang puwang sa’king isip, sa may gilid.
Naghihintay na muling makabalik,
Ngunit sa pagdating ay walang ikaw na sabik.

Mananatiling ako lang mag-isa. Sa kabila ng pagkatuwa sa t’wing maghihiwalay na ang kamay ng orasan dahil sa wakas ay muli ka nang makikita ay mapagtatanto kong umalis ka nga pala.

‘Di bale, mahihintay kita.

Dahil kahit pa gaano kong mortal na kaaway ang oras,
Kayang-kaya kong ipagpalipas — basta ikaw.

02/07/2024

07/02/24 🌈

Kahapon, nakakita ako ng bahaghari. Labis akong napaibig dahil sa nakababaliw na gandang aking nakita.

Lumipas ang ilang minuto kong panonood sa iba’t ibang kulay, minasdan ang kariktang kan’yang taglay. Hanggang sa unti-unti itong nawala…

Nilisan ang kalangitan, wala man lang bakas na iniwanan, tila hindi man lang dumaan sa mata ko’t nagdala ng kapayapaan sa isipan. Matapos ang ilang minuto ay nagulat ako sapagkat bakit parang hindi naman siya naparito?

Wala akong makitang pruweba ng kan’yang pagdating, sapagkat maging ang maputlang liwanag ay kan’yang tinangay, dulot sa aki’y kaguluhan at lumbay.

Matapos niya akong pasayahin sa magandang tanawin, sa huli’y darating din pala na ako’y kan’yang lilisanin. Anong pait, na magtanong at magtaka, kung tunay bang dinalaw ako ng magandang bahaghari sapagkat kahit pa akin nang nakita ay mayroon pa ring pangamba sapagkat bakit hindi ko maalala? Bakit nawala ka?

At kagaya ng bahaghari na babati at magpapaalam, ay ikaw, na magpapasaya at lilisan nang hindi nag-iiwan ng bakas ng presensya.

Masakit ang umibig sa bahagharing hindi nananatili, ngunit gayunpaman ay maganda itong gamot pagkatapos ng salamuot na dala ng matinding delubyo ni ulan — agad ka mang lumisan ay salamat sa pagiging magandang bunga ng pagtangis ng kalangitan.

Labis mo akong napa-ibig.

02/06/2024

06/02/24 🍃

Matagal na rin ang huli kong paglalathala,
Ngunit wala namang ni isang taong sa akin ay umabala,
Nagtatanong kung ako ay napapaano na nga ba,
Kaya’t pagsulat ay hindi ko na rin naalala.

At sa panahon na aking natamasa ang pag-iisa at pangungulila,
Mayroong isang bagay akong napagtanto at nausisa;
Hindi nila mapapansin ang iyong pagkawala.

Kahit pa ilang araw, linggo, o buwan pa ang lumipas,
Hindi kailanman pangalan ko sa kanilang bibig ay lumabas,
Wari mo ba’y ang pagsasamang pinahalagahan ko nang wagas,
Ay tunay na kay bilis kumupas.

At kapag natapos na ang masasayang mga kalakhakan,
Ay magwawakas na rin ang lahat ng pinagsamahan.

Ito ang masakit na katotohanan —

Magpapatuloy ang mundo,
Kahit pa mawala ka rito.

15/05/2024

05/15/24 👀

Nakakatawa kung iisipin,
Hindi kasi ako ang tipo ng tao na maaalalahanin,
‘Yung tipong dadalhan ka pa sa kung saan ng pagkain,
Handa kang pagsilbihan, at palagi kang hihintayin.

Ngunit sa loob ng ilang buwang paghanga ko sa’yo,
Ako ay tuluyan mong nabago.

Naipagawa mo sa akin ang mga bagay na ‘di ko inakalang taglay ko,
Naipakita mong may itinatago pala akong pagkatao,
Na tanging sa’yo lang iaalay,
Pagkataong ‘yon ay pangalan mo lang ang alam ibaybay.

Hindi ako nayayamot sa t’wing natatagalan,
Walang reklamong ipaghahanda ka ng umagahan, tanghalian, pati pa hapunan.
Hindi nang lahat ng bagay ay kinaiinisan,
Pagkatuwa sa pinaka-maliliit na bagay ay aking natutuhan.

Ang lakas ng iyong epekto,
At dulot sa aking naging pagbabago,
Dahil hindi naman ako dating ganito.

Hindi ako ang taong handang matagalan,
Ang taong pagdating mo ay babantayan?
Ang taong napaka-raming inaasahan?

Hindi ako ito;

Dahil alam mo ba, mainipin akong tao,
Pero basta ikaw, maghihintay ako.

14/05/2024

05/14/24 💢

Noon akala ko ay masakit na ang hindi ka makasama,
Ngunit mas masakit pala ang hindi mo makilala.

Dati ko na ‘tong naging problema,
Ngunit pinilit ko ang tanggapin na lang muna,
Dahil wala naman akong magagawa,
Nadarama para sa’yo ay iba.

Kaya’t kahit dama ko ang panggagamit,
Walang problema kahit pa masakit.
Hindi ko inalintana ang bawat pagtalikod,
Patuloy pa ring sa’yo ang aking sunod.

Ang saya ng iyong mga mata,
Nang makipagpalitan ng mga salita kasama ang iba,
Alam kong sakit at pighati ang aking madarama,
Ngunit hindi inakala na ganitong kalala.

Alam kong katulad nila,
Nasaulo mo na ang bawat kong galaw at litanya,
Subalit kapag may iba na,
Hindi mo na ulit ako kilala.

Pampalipas oras lamang pala,
Para lang hindi ka magmukhang mag-isa.

13/05/2024

05/13/24 ✨

Palagi mo sig**ong naririnig ang mga irit at sigaw,
Baka nayayamot na nga ikaw.
Nakilala mo na sig**o ako bilang ang taong maingay,
Mga salita kanino man ay walang takot kong naibibigay.

Ngunit mayroon akong isang bagay na hindi kayang ihayag,
‘Pag usapang ikaw ay agad akong naduduwag.
Kaya ko namang aminin ang pag-ibig ko sa’yo,
Kaya nga lamang, bilang anonimo.

Hindi ba’t gano’n lamang din iyon,
Ang mahalaga ay nabatid mo ang aking tugon,
Hindi mo man nakilala ang tunay kong pagkatao,
Ang importante ay malaman mo na may ako.

Ako, na humahanga at nadadala.
Ako, na madaldal at maalaga.
Ako, na laging nakakaalala.
Ang ako, na ang gusto ay ikaw lang talaga.

Nakilala mo ang aking kaingayan bilang kalakasan,
Ngunit hindi mo alam, ikaw ang aking kahinaan.

Sapagkat gaano pa man ako kaingay,
Pagiging anonima lang ang paraan para nadarama sa’yo ay maialay.

13/05/2024

05/13/24 🌗

Nang sinabi mong ang bawat yabag ng iyong paa,
Ay sumisimbolo na ikaw ay palapit na,
Tuluyan akong umasa,
Sapagkat alam kong makakasama na kita.

Ngunit bakit iba ang aking naririnig,
Nang pakinggan ko ang bawat pagtapak,
Wari ko ay ibang direksyon na ang tinatahak.

Tiningnan kita mula sa aking likuran,
At aking iiisip ay napatunayan,
Tuluyan ka na ngang lumisan.

Wala man lang akong nagawa para ikaw ay mapigilan,
Wala na akong alam na paraan,
Kundi ang tingnan ka na lang sa malayuan.

Labag sa aking kalooban ang ikaw ay lingunin,
Ngunit kailangan upang katanungan ko’y sagutin,

At dito ko na nga napagtanto;

Hindi na kita naririnig,
Iba na ang pinipintig.

Iba na ang iyong iniibig,
Iba na ang direksyon ng ‘yong hilig.

Address

Batangas City
4200

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mga Lihim na Akda posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.