02/08/2025
It's ok to rest
"Pagod ka na ba"
Tanong na minsan nakakainsulto pero minsan nakakapanghina...
Na kung pwde mo lang sigawan ang mundo at sabihing
"Oo, sobrang pagod na ako."
Pagod kana sa paulit- ulit na cycle na parang walang katapusan.
Yung araw- araw na parang kinokopya lang ang kahapon.
Pagod kana sa pressure - mula sa sarili, sa paligid, sa expectations.
Pagod kana sa kakaisip kung kailan magiging ayus ang lahat.
Kung kailan ba matatapos itong laban.
Na kahit pagod kana, lumalaban ka parin.
Kahit ang bigat-bigat, bumabangon ka parin.
Gising ka parin kahit late na- hindi dahil sa lakas mo,
Kundi may pinipilit kang lampasan.
May pangarap kang nilalabanan.
May pamilya kang iniisip.
May sarili kang binubuo.
Mabigat ? Oo.
At ang tanong mo- hanggang kailan ko pa 'to kakayanin?
Gusto mo na lang huminto. Huminga ng malalim.
Pero ang alam mo lang gawin magpakatatag-
Kasi pakiramdam mo ikaw lang ang meron ka.
Ilang beses mo na bang sinabing "kaya pa" kahit sa loob-loob mo
Hindi mo naman alam kung paano?
Ilang gabi na ba naiyak mo nang walang nakakaalam?
Ilang beses mo nang pinilit ngumiti para lang masabi mong okay ka?
But here is the thruth:
God never ask you to carry it all alone.
He never required you stay strong every single day just to survive.
Mattew 11:28
" Come to me, all you who are weary and burdened, and i will give you rest."
This isn't just a physical rest.
It's the kind of rest your soul's been begging for.
The kind of peace you can't get from sleep or silence.
The kind of comfort that holds your tired heart and mind without judgement.
So come as you are.
Will all your exhaustion.
Will all your doubts
With your fake smile and silents.
He sees the tired heart and mind.
He sees the fake smiles.
He hears the silent cries that you can't express to anyone.
Wala namang pake ang mundo- may diyos na may pake.
At hindi niya binabalewala ang bigat na binubuhat mo.
Pagod kana, kasi binuhat mo na lahat mag-isa.
Pero hindi mo kailangan buhatin lahat 'yan.
You don't have to pretend you're still okay.
You don't have to always be strong.
You don't have to win every battle on your own.
There's room for your tireness,
There's grace that meet you there.
And even iif you feel exhuasted and broke.
Even if you feel like you're barely holding on...
You are still worth it.
You are still enough.
You are never abandoned.
So if you're tired,
Cry to him.
Talk to him.
Trust him.
Rest in him.
Don't quit.
Take a deep breath.
And when you're ready,
Move forward again- this time, not alone, but with him by your side.
So never fear and start new again.