01/10/2026
पच्चीस वसन्त — संघर्षका कथा–व्यथा
घाँसबाट पहाड हुँदै, हिमशृङ्खला छुने यात्रा गरेँ,
पच्चीस वसन्तमा आइपुग्दा, हजारौँ कथा–व्यथा सँगै बोकेँ।
कसैको हात थामेर शिखर चढाएँ, कसैलाई उड्ने पखेटा दिएँ,
कसैको सपनामा आफ्नै सपना मिसाएँ, कति मनमा उज्यालो छरेँ।
V E
कोही शिखरमा पुगे, कोही बाटोमै हराए—समयका ती दृश्य सम्झन्छु,
हाँसोभित्र लुकेका आँसु र संघर्षका ती अनगिन्ती पलहरू महसुस गर्छु।
विगतका हरेक पाइला, हरेक पात्र र हरेक सम्झनालाई हृदयदेखि सलाम छ,
वर्तमानमा साथ दिने हरेक हातलाई नमन—तपाईंहरूकै साथ मेरो हिम्मत र विश्वास छ।
आगामी यात्रामा साथ, आड र भरोसा दिने सबैभन्दा पहिले परिवारलाई माया,
अग्रजको आशीर्वाद र अनुजको मधुर मायाले सजियोस् जीवनको बाँकी छाया।
पच्चीस वसन्त बिते, कति अनुहार सम्झनामा रहे, कति समयसँगै विलीन भए,
तर पर्दा झरे पनि कथा सकिँदैन—मनमा बाँचेका सपनाहरू कहिल्यै मर्दैनन्।
**आज फर्केर हेर्दा गुनासो केही छैन—पाएका साथहरू नै मेरो सम्पत्ति हुन्,
भोलि जहाँ पुगूँ, यी सबै माया र सम्झनाहरू नै मेरो यात्राका दीप हुन्।
जसले हात दिए, जसले बाटो देखाए, जसले मनदेखि विश्वास गरे—सबैलाई नमन,
२५ वसन्तको यो यात्रामा एउटै प्रण—
सास रहुन्जेल कला, कर्म र मान्छेप्रतिको माया कहिल्यै मर्न दिनेछैन।
विगतलाई सलाम, वर्तमानलाई नमन, भविष्यलाई विश्वास—
यही हो मेरो २५ वसन्तको सबैभन्दा ठूलो विरासत।