16/08/2018
लोक कथा:-“जस्तो दृष्टि उस्तै सृष्टि”
एक गुरुजीको दुइजना चेला थिए!दुवैजनानै धेरै ईमान्दार थिये!गुरु अनी शिष्यमा सुमधुर सम्बन्ध पनि थियो।
एकदिन गूरुले एक शिष्य लाइ सोध्यो:- भन,यो संसार कस्तो छ?
शिष्यले हात जोड्दै भन्यो:-गुरु,यो संसार एकदमै नराम्रो छ।चारैतिर अंधकारनै अंधकार छ,आफै हेर्नूस!एक दिन अनी रात दुइ।
"दुइ रातको बिचमा एक दिन आउँछ।"पहिला रात थियो अंध्यारोनै अंध्यारो।फेरी दिन आयो।उज्यालोनै उज्यालो!
फेरी रात अॉउछ,अँध्यारो भैहाल्छ!
एकपटक उज्यालो दुइपटक अंध्यारो,अँध्यारो धेरै अनी प्रकाश कम,यो जगतको अनौठो मायाजाल गूरु!
गूरूदेवले फेरी त्यही प्रश्न सोध्यो अर्कों शिष्यलाइ?
अर्को शिष्यले धेरैबेर गहिरिएर सोचेर भन्न थाल्यो:-गुरु,यो संसार एकदमै राम्रो छ!प्रकाशनै प्रकाश चारैतिर छ।रात बितेपछी दिन आयो,प्रकाश फैलियेा सबैतिर,प्रकाश आउने बितिकै अंध्यारो खतम् भयो।बिहानको शांत बाताबरण मनमोहक भयो,
मानिसहरुको आवातजावात सुरु भयो,सबैको शरिरमा स्फुर्ति छायो,रमाइलो भयो सबैलाइ घुम्न फिर्न उज्यालोमा!
दिन सकिने बितिकै रात आयो,रात बित्यो फेरी दिन आयो,"गूरु यो दुइ दिनको बिचमा एक रात अॉउछ"प्रकाश धेरै अनी अँध्यारो कम,दुइचोटी प्रकाश अॉउछ र एकचोटी मात्र अंध्यारो.. त्यसैले यो संसार म बिश्वस्त भएर भन्नु सक्छु कि अति सुन्दर छ!
गुरूले दुवैको उत्तर सुने!तर दृष्टिको फरक हुनाले एकलाइ प्रकाश धेरै देखाइ दियो भने अर्कोलाइ अंध्यारो धेरै।एकले प्रकाशलाइ धेरै महत्व देको पाइयो भने अर्कों अंधकारको चक्रमा फँसेर रह्यो!अन्त्यमा गुरुले दुवैजना लाइ भने'
"यो दुनिया संसार जगत् त्यस्तै नै छ जस्तो तिमीहरुले यस्लाइ देख्छौ"
🖋.....
आशिष✌🏻
#शुभ प्रभात ☕️
