Poppodium Boerderij

Poppodium Boerderij Poppodium Boerderij Venue in Zoetermeer Holland (near The Hague), with a great program; rock, prog, jazz, blues and dance. Check our website for more information!

Werkend zoals gewoonlijk

*LUISTERTIP* Zo leuk! Vanavond tussen 18:00 en 19:00 uur is onze vrijwilliger/columnist Gerrit-Jan Vrielink bij De MAX o...
06/01/2022

*LUISTERTIP* Zo leuk! Vanavond tussen 18:00 en 19:00 uur is onze vrijwilliger/columnist Gerrit-Jan Vrielink bij De MAX op NPO Radio 5! Hij praat in deze show met Henkjan Smits en Manuela Kemp over onze populaire column 'Het Verhaal achter de Platenhoes'.

*LUISTERTIP* Zo leuk! Vanavond tussen 18:00 en 19:00 uur is onze vrijwilliger/columnist Gerrit-Jan Vrielink bij De MAX op NPO Radio 5! Hij praat in deze show met Henkjan Smits en Manuela Kemp over onze populaire column 'Het Verhaal achter de Platenhoes'.

*NIEUWE DATUM* Het concert van Fischer-Z dat plaats zou vinden op 14 januari is verplaatst naar 8 april 2022. kaartkoper...
05/01/2022

*NIEUWE DATUM* Het concert van Fischer-Z dat plaats zou vinden op 14 januari is verplaatst naar 8 april 2022. kaartkopers ontvangen persoonlijk mail; je kaartjes blijven geldig! En had je nog geen kaartjes? Ga naar https://poppodiumboerderij.nl/programma/fischer-z/

*NIEUWE DATUM* Het concert van Fischer-Z dat plaats zou vinden op 14 januari is verplaatst naar 8 april 2022. kaartkopers ontvangen persoonlijk mail; je kaartjes blijven geldig! En had je nog geen kaartjes? Ga naar https://poppodiumboerderij.nl/programma/fischer-z/

COLUMN - Verhaal achter de platenhoesCaravan – For girls who grow plump in the night (1973)“Jarenlang heb ik me afgevraa...
04/01/2022

COLUMN - Verhaal achter de platenhoes

Caravan – For girls who grow plump in the night (1973)

“Jarenlang heb ik me afgevraagd wie de vrouw is die op deze hoes ’s nacht ligt dik te worden, omdat ze zwanger is. Eindelijk heb ik het antwoord gevonden. Voor het eerst het schoppen van een voetje van de baby tegen de wand van de buik van de moeder, mijn vrouw, voelen. Het is één van de tederste momenten uit mijn leven. Wellicht dat de hoes me daarom zo aanspreekt. Ik zie ons daar nog zo liggen met een wereldburger die iets van zich laat horen. Wachtend op het moment dat hij naar buiten mag. Ons kind.

‘For girls’ gaat mee in de koffer als ik naar een onbewoond eiland ga. Het is wat mij betreft nog steeds een van de beste lp’s uit de jaren zeventig en van de progrockmuziek. Er zitten prachtige ritmes in met geweldig drumwerk van Richard Coughlan (die inmiddels is overleden). Mooie solo’s van Peter Geoffrey Richardson op de elektrische viool en Dave Sinclair op de keyboards. En prachtige teksten van zanger en gitarist Pye Hastings. Alles klopt op deze lp.
De levensstijl van de mannen uit Canterbury heb ik in mijn hart gesloten. ‘Het leven is te kort om droevig te wezen. Ik heb mijn pijp en ik heb mijn muziek en ik heb liefde om me gelukkig te voelen. Dat is het enige wat ik wil en wat ik nodig heb’; zingt Hastings op deze lp.

Deze hoes uit 1973 symboliseert dat gevoel. Als je nu, in 2022, naar deze hoes kijkt, besef je dat deze vrouw ruim 70 jaar zal zijn. Het ongeboren kind bijna 50 jaar. Leven zij nog en heeft het ongeboren kind ook weer kinderen gekregen? Voordat je het weet, vliegt het leven aan je voorbij. ‘Verspil je tijd niet met sikkeneurig zijn en ontplooi jezelf’, is het motto van Hastings in zijn teksten. Het is ook wel typisch iets uit die tijd, de jaren zeventig, waarin jongeren moesten ‘bijkomen’ van de wilde jaren zestig en naarstig op zoek gingen naar hun eigen identiteit en die van hun groep. Het was de tijd van de toenemende welvaart. Het ging ons allemaal beter dan voorheen. Bovendien kreeg iedereen meer vrije tijd dan ooit. Vrije tijd om je met lezen en muziek bezig te houden. Het was een zeer creatieve periode voor veel mensen. Er ontstond een diversiteit aan stromingen. Neem de muziekwereld. Symphonische rock, jazz-rock, nichten-rock, reggae, punk, new wave. Waar moest je je nu in vredesnaam mee identificeren? Het werd een zoektocht naar jezelf, naar je ware ik.

‘Tekens uit de buitenwereld, zoals een duif met een gebroken vleugel, moeten je helpen naar wie je werkelijk bent,’ zingt Hastings in het eerste nummer. Nu hoef ik daar bij het kind dat dertig jaar geleden in de buik van mijn vrouw zat, niet meer aan te komen. Maar dertig jaar geleden vond ik dat soort teksten prachtig. Al fietsend in de buurt van Canterbury kwam ik destijds een bordje aan lantaarnpaal tegen met de tekst; ‘ Koester de diamantjes in je achterhoofd’. Het bordje zou door Pye Hastings opgehangen kunnen zijn.

O ja, ik zou bijna vergeten te vertellen wie de vrouw op deze hoes was. Het blijkt Kate Allen, de vrouw van bassist John G. Perry, te zijn. Haar kind, ‘de Caravan Baby’, was Emma Allen. Oorspronkelijk zou Kate zonder pyjama op de hoes komen. Maar dat werd als te gewaagd beschouwd door manager Terry King. In een muziekblad verscheen toch een foto van de blote Kate, begeleid door een artikel met de vraag: ‘Wat is er smakeloos aan een prachtige, ingetogen foto van een zwangere vrouw?’ Het artikel met de foto staat op de fanclubsite ‘Cocacamp’ van Caravan. Mocht Pye Hastings nog eens optreden in de Boerderij dan zal ik eens vragen of hij zijn ware ik heeft gevonden. Voor mij geldt dat ik nog even verder ga zoeken.”

Door Gerrit-Jan Vrielink

Met dank aan Jasper A. Smit van de Continental Caravan Campaign (CoCaCamp*), de Caravan-fanclub.

COLUMN - Verhaal achter de platenhoes

Caravan – For girls who grow plump in the night (1973)

“Jarenlang heb ik me afgevraagd wie de vrouw is die op deze hoes ’s nacht ligt dik te worden, omdat ze zwanger is. Eindelijk heb ik het antwoord gevonden. Voor het eerst het schoppen van een voetje van de baby tegen de wand van de buik van de moeder, mijn vrouw, voelen. Het is één van de tederste momenten uit mijn leven. Wellicht dat de hoes me daarom zo aanspreekt. Ik zie ons daar nog zo liggen met een wereldburger die iets van zich laat horen. Wachtend op het moment dat hij naar buiten mag. Ons kind.

‘For girls’ gaat mee in de koffer als ik naar een onbewoond eiland ga. Het is wat mij betreft nog steeds een van de beste lp’s uit de jaren zeventig en van de progrockmuziek. Er zitten prachtige ritmes in met geweldig drumwerk van Richard Coughlan (die inmiddels is overleden). Mooie solo’s van Peter Geoffrey Richardson op de elektrische viool en Dave Sinclair op de keyboards. En prachtige teksten van zanger en gitarist Pye Hastings. Alles klopt op deze lp.
De levensstijl van de mannen uit Canterbury heb ik in mijn hart gesloten. ‘Het leven is te kort om droevig te wezen. Ik heb mijn pijp en ik heb mijn muziek en ik heb liefde om me gelukkig te voelen. Dat is het enige wat ik wil en wat ik nodig heb’; zingt Hastings op deze lp.

Deze hoes uit 1973 symboliseert dat gevoel. Als je nu, in 2022, naar deze hoes kijkt, besef je dat deze vrouw ruim 70 jaar zal zijn. Het ongeboren kind bijna 50 jaar. Leven zij nog en heeft het ongeboren kind ook weer kinderen gekregen? Voordat je het weet, vliegt het leven aan je voorbij. ‘Verspil je tijd niet met sikkeneurig zijn en ontplooi jezelf’, is het motto van Hastings in zijn teksten. Het is ook wel typisch iets uit die tijd, de jaren zeventig, waarin jongeren moesten ‘bijkomen’ van de wilde jaren zestig en naarstig op zoek gingen naar hun eigen identiteit en die van hun groep. Het was de tijd van de toenemende welvaart. Het ging ons allemaal beter dan voorheen. Bovendien kreeg iedereen meer vrije tijd dan ooit. Vrije tijd om je met lezen en muziek bezig te houden. Het was een zeer creatieve periode voor veel mensen. Er ontstond een diversiteit aan stromingen. Neem de muziekwereld. Symphonische rock, jazz-rock, nichten-rock, reggae, punk, new wave. Waar moest je je nu in vredesnaam mee identificeren? Het werd een zoektocht naar jezelf, naar je ware ik.

‘Tekens uit de buitenwereld, zoals een duif met een gebroken vleugel, moeten je helpen naar wie je werkelijk bent,’ zingt Hastings in het eerste nummer. Nu hoef ik daar bij het kind dat dertig jaar geleden in de buik van mijn vrouw zat, niet meer aan te komen. Maar dertig jaar geleden vond ik dat soort teksten prachtig. Al fietsend in de buurt van Canterbury kwam ik destijds een bordje aan lantaarnpaal tegen met de tekst; ‘ Koester de diamantjes in je achterhoofd’. Het bordje zou door Pye Hastings opgehangen kunnen zijn.

O ja, ik zou bijna vergeten te vertellen wie de vrouw op deze hoes was. Het blijkt Kate Allen, de vrouw van bassist John G. Perry, te zijn. Haar kind, ‘de Caravan Baby’, was Emma Allen. Oorspronkelijk zou Kate zonder pyjama op de hoes komen. Maar dat werd als te gewaagd beschouwd door manager Terry King. In een muziekblad verscheen toch een foto van de blote Kate, begeleid door een artikel met de vraag: ‘Wat is er smakeloos aan een prachtige, ingetogen foto van een zwangere vrouw?’ Het artikel met de foto staat op de fanclubsite ‘Cocacamp’ van Caravan. Mocht Pye Hastings nog eens optreden in de Boerderij dan zal ik eens vragen of hij zijn ware ik heeft gevonden. Voor mij geldt dat ik nog even verder ga zoeken.”

Door Gerrit-Jan Vrielink

Met dank aan Jasper A. Smit van de Continental Caravan Campaign (CoCaCamp*), de Caravan-fanclub.

Congrats Gavin Harrison! See you at March 5 & 6 with The Pineapple Thief at the Boerderij!
04/01/2022

Congrats Gavin Harrison! See you at March 5 & 6 with The Pineapple Thief at the Boerderij!

Congrats Gavin Harrison! See you at March 5 & 6 with The Pineapple Thief at the Boerderij!

Wij wensen jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling! Tot in het nieuwe jaar.
30/12/2021

Wij wensen jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling! Tot in het nieuwe jaar.

Wij wensen jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling! Tot in het nieuwe jaar.

COLUMN - Verhaal achter de platenhoesPorcupine (1983) - Echo & The Bunnymen"Als je haar maar goed zit. De uitspraak was ...
28/12/2021

COLUMN - Verhaal achter de platenhoes

Porcupine (1983) - Echo & The Bunnymen

"Als je haar maar goed zit. De uitspraak was zanger en gitarist Ian McCulloch van Echo & the Bunnymen op het lijf geschreven. Hij wilde per se dat zijn kapsel goed zat voor deze foto voor de hoes van Porcupine. De foto is gemaakt in IJsland. Het was stervenskoud bij de Gullfos waterval, tachtig kilometer ten noordoosten van Reykjavik. De bandleden en fotograaf Brian Griffin vroren bijna dood. Het water van de waterval bevroor op de jassen en op hun lichaam. Maar McCulloch stond erop dat er pas een foto gemaakt werd als hij het zei. Het werd een prachtige foto. Maar het scheelde niet veel of de New Waveband Echo & the Bunnymen had niet meer bestaan.

En het avontuur was nog niet over. De bandleden wilden na de fotosessie zo snel mogelijk naar Engeland terug. Maar door het extreme weer viel de elektriciteit op het vliegveld uit. Kaarslicht en alcohol hielden de bandleden op de been. Stomdronken stapten ze uiteindelijk in het vliegtuig. Het opstijgen lukte niet. Tot drie keer toe moest het vliegtuig terug naar de landingsbaan. Toen ze eindelijk in de lucht hingen op weg naar Engeland kregen ze walvisgehakt als ontbijt voorgeschoteld. Het leidde wel tot een hechte vriendschap met fotograaf Brian Griffin.

Het idee om naar IJsland te gaan kwam van manager Bill Drummond. Drummond was gefascineerd door het land, schrijft hij in zijn autobiografie. “IJsland is niet de Oude Wereld maar ook niet de Nieuwe Wereld. Het is een land vol met magie van de goden Odin en Thor…’ Gitarist Will Sergeant heeft een minder prozaïsche versie: “De fotosessies voor de hoezen waren vakantie-uitjes van onze manager. Drummond wilde graag een keer naar IJsland om met een paar IJslandse meiden in een heet-waterbron te kunnen zitten”, verklaarde Sergeant.

Zo zijn er vergelijkbare fotosessies geweest in Zuid Wales (Porthcawl Beach in Mid Glamorgan voor Heaven Up there) en in Zuid-Engeland (in een grot in St Neot in Cornwall voor Ocean Rain). De hoezen hebben allemaal hetzelfde thema. Vier jonge mannen op een missie. Het doet me denken aan het reisgezelschap van Frodo en zijn maten van de film ‘In de ban van de Ring’.

Will Sergeant vond IJsland maar niks. “Alleen maar schapen, schapen en schapen. En koud. Erg koud. Van een ontluikend bloemetje in de lente wordt een IJslander al lyrisch. Maar je ervaart daar wel de absolute vrijheid. IJslanders zijn een onafhankelijk volk en dat willen ze graag zo houden.”

Het blijft aparte muziek op deze lp. Porcupine is geen gemakkelijk luisteralbum. De aparte zang van McCulloch, geluiden van de Indiase violist Shankar en hier en daar een trompet maken de lp in eerste instantie minder toegankelijk. Het is de meest autobiografische lp van zanger Ian McCulloch, die velen in de gordijnen joeg met zijn scherpe tong.

Platenmaatschappij WEA vond het eerste concept niet commercieel genoeg. Bizar genoeg waren de overige bandleden, met uitzondering van McCulloch, het hiermee eens en gingen ze terug naar de studio voor een tweede poging. Maar het resultaat is uiteindelijk de moeite waard. Obscure muziek, die je doet verlangen naar een heet-waterbron (al dan niet met IJslandse meiden)."

Door Gerrit-Jan Vrielink

COLUMN - Verhaal achter de platenhoes

Porcupine (1983) - Echo & The Bunnymen

"Als je haar maar goed zit. De uitspraak was zanger en gitarist Ian McCulloch van Echo & the Bunnymen op het lijf geschreven. Hij wilde per se dat zijn kapsel goed zat voor deze foto voor de hoes van Porcupine. De foto is gemaakt in IJsland. Het was stervenskoud bij de Gullfos waterval, tachtig kilometer ten noordoosten van Reykjavik. De bandleden en fotograaf Brian Griffin vroren bijna dood. Het water van de waterval bevroor op de jassen en op hun lichaam. Maar McCulloch stond erop dat er pas een foto gemaakt werd als hij het zei. Het werd een prachtige foto. Maar het scheelde niet veel of de New Waveband Echo & the Bunnymen had niet meer bestaan.

En het avontuur was nog niet over. De bandleden wilden na de fotosessie zo snel mogelijk naar Engeland terug. Maar door het extreme weer viel de elektriciteit op het vliegveld uit. Kaarslicht en alcohol hielden de bandleden op de been. Stomdronken stapten ze uiteindelijk in het vliegtuig. Het opstijgen lukte niet. Tot drie keer toe moest het vliegtuig terug naar de landingsbaan. Toen ze eindelijk in de lucht hingen op weg naar Engeland kregen ze walvisgehakt als ontbijt voorgeschoteld. Het leidde wel tot een hechte vriendschap met fotograaf Brian Griffin.

Het idee om naar IJsland te gaan kwam van manager Bill Drummond. Drummond was gefascineerd door het land, schrijft hij in zijn autobiografie. “IJsland is niet de Oude Wereld maar ook niet de Nieuwe Wereld. Het is een land vol met magie van de goden Odin en Thor…’ Gitarist Will Sergeant heeft een minder prozaïsche versie: “De fotosessies voor de hoezen waren vakantie-uitjes van onze manager. Drummond wilde graag een keer naar IJsland om met een paar IJslandse meiden in een heet-waterbron te kunnen zitten”, verklaarde Sergeant.

Zo zijn er vergelijkbare fotosessies geweest in Zuid Wales (Porthcawl Beach in Mid Glamorgan voor Heaven Up there) en in Zuid-Engeland (in een grot in St Neot in Cornwall voor Ocean Rain). De hoezen hebben allemaal hetzelfde thema. Vier jonge mannen op een missie. Het doet me denken aan het reisgezelschap van Frodo en zijn maten van de film ‘In de ban van de Ring’.

Will Sergeant vond IJsland maar niks. “Alleen maar schapen, schapen en schapen. En koud. Erg koud. Van een ontluikend bloemetje in de lente wordt een IJslander al lyrisch. Maar je ervaart daar wel de absolute vrijheid. IJslanders zijn een onafhankelijk volk en dat willen ze graag zo houden.”

Het blijft aparte muziek op deze lp. Porcupine is geen gemakkelijk luisteralbum. De aparte zang van McCulloch, geluiden van de Indiase violist Shankar en hier en daar een trompet maken de lp in eerste instantie minder toegankelijk. Het is de meest autobiografische lp van zanger Ian McCulloch, die velen in de gordijnen joeg met zijn scherpe tong.

Platenmaatschappij WEA vond het eerste concept niet commercieel genoeg. Bizar genoeg waren de overige bandleden, met uitzondering van McCulloch, het hiermee eens en gingen ze terug naar de studio voor een tweede poging. Maar het resultaat is uiteindelijk de moeite waard. Obscure muziek, die je doet verlangen naar een heet-waterbron (al dan niet met IJslandse meiden)."

Door Gerrit-Jan Vrielink

Aan welke band die je in de Boerderij gezien hebt moet jij denken in deze tijd van het jaar? Tag de band of artiest!IQ M...
28/12/2021

Aan welke band die je in de Boerderij gezien hebt moet jij denken in deze tijd van het jaar? Tag de band of artiest!
IQ Michael Holmes

Aan welke band die je in de Boerderij gezien hebt moet jij denken in deze tijd van het jaar? Tag de band of artiest!
IQ Michael Holmes

Gefeliciteerd! Vandaag wordt Jan Akkerman 75 jaar. Dat zou vanavond eigenlijk gevierd worden met een jubileumconcert in ...
24/12/2021

Gefeliciteerd! Vandaag wordt Jan Akkerman 75 jaar. Dat zou vanavond eigenlijk gevierd worden met een jubileumconcert in de Boerderij maar dat moest helaas verplaatst worden naar 2 september 2022. Zeker weten dat we er dan ook een muzikaal feestelijke avond van maken met Jan, zijn vaste band, zanger Phil Bee (winnaar The Voice Senior) en special guest(s): https://poppodiumboerderij.nl/programma/jan-akkerman-band-2/

Gefeliciteerd! Vandaag wordt Jan Akkerman 75 jaar. Dat zou vanavond eigenlijk gevierd worden met een jubileumconcert in de Boerderij maar dat moest helaas verplaatst worden naar 2 september 2022. Zeker weten dat we er dan ook een muzikaal feestelijke avond van maken met Jan, zijn vaste band, zanger Phil Bee (winnaar The Voice Senior) en special guest(s): https://poppodiumboerderij.nl/programma/jan-akkerman-band-2/

Adres

Amerikaweg 145
Zoetermeer
2717AV

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Poppodium Boerderij nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Poppodium Boerderij:

Video's

Kunst & Vermaak in de buurt


Andere Concertzaal in Zoetermeer

Alles Zien

Comments

Spelend de avondlockdown in😢💙 Poppodium Boerderij Zoetermeer
Lieve medewerkers van de Boerderij! Wat hadden jullie het gisteravond bij Ranestrane 's Filmconcert "The Wall" van Pink Floyd PERFECT geregeld met de opstelling van de stoeltjes zo, kussentjes erop, en iedereen bij binnenkomst een flesje water aanbieden. Grote klasse, dus daarvoor onze complimenten! 👍👏😁
4 years already😱 Nov ‘17 Lesoir ft. Spethsonian Orchestra played at Poppodium Boerderij. What a great night that was! Who was there? Some live footage 🤘👉 https://youtu.be/_KG-diLW9Ck 📸Harry Heuts
Holland, we are coming back!! We are very excited to announce we will be joining Esthesis in September 2022, at the Boerderij Cultuurpodium Having played there in 2019, and desperately wanting to return we have been very eager to go back ever since - we cannot wait! Tickets can be purchased here: https://cultuurpodiumboerderij.nl/programma/esthesis-the-paradox-twin/?fbclid=IwAR1f8d3PbLHcBam0Uwgc8XfwoCv1dcCLCR5AwTbfjzkvU8t8IClEljdEGjU The event is here: https://www.facebook.com/events/341468601077393 For everyone else, we are currently working on some other dates for other countries, so check back soon!
A beautiful matinee show at De Boerderij Cultuurpodium ~ one of our favourite venues 🎶🤍 🇳🇱 🖤🎶 Our performance was part of the Prog Dreams Festival in 2016 ✌️ 📸: Howard Rankin #odindragonfly #livemusic #ontour #singers #musicians #singersongwriters #duo #pianoguitar #flute #newalbum #preordernow #limitededition #vinyllove #vinylcollector #tbt #prog #progdreams #festival
ESTHESIS #2 TOUR - THE NETHERLANDS - 03/09/22 😮⚡ OK folks, here we go... We are delighted to announce Esthesis will play for the FIRST time in The Netherlands and outside France, on 3 September 2022 with The Paradox Twin, on the great Poppodium Boerderij stage !! 🤘 And that's not all... the show will be recorded by 4K cameras 🔥 Even if you see The Awakening cover on the website, it will be our very first Esthesis #2 tour gig with many songs from the new album, which will be released in 2022! Who's coming ??! 😊 ▶️ Tickets are available here : https://cultuurpodiumboerderij.nl/programma/esthesis-the-paradox-twin/ ▶️ Facebook event : https://www.facebook.com/events/341468601077393
NETHERLANDS! I'm coming for ya! 😍🌍🥳🎉🎶👏 I'm SO excited to FINALLY be back in mainland Europe - my first time out of the UK since 2019! AND it'll be my FIRST EVER performance with my band outside the UK, too!!! 🎤🎹🎺🎸🥁 #PROGDREAMS is one of my absolute favourite events in the world, and takes place at one of my absolute favourite venues in the world: Boerderij Cultuurpodium 🙌💖 🎟️ Visit the venue's website for tickets! 🎟️ I had the great pleasure of doing this festival on two occasions when I was singer for The Enid... In fact this will be the ten year anniversary of my first ever appearance in NL, at the exact venue where it happened! 😃💝 See you in #Zoetermeer on Saturday 26th March 2022! 🤘😁
I’ve got x 3 tickets up for sale, Pm me to get them purchased!
Finally a rehearsal with all 4 of us! Thanks everyone in the band+crew and Boerderij Cultuurpodium for taking care of us! Now we’re all set for UK on Nov 12th!
What a fantastic night at Boerderij Cultuurpodium 🇳🇱, thank you so much for keeping this tour rolling in such a special way! Live music is back up and running!
Just announced - 2 nights at Boerderij Cultuurpodium!
Mag ik je verwijzen naar onze website? Www.ewartiestenboekingen.com Hierop vind je een groot aantal toptribute bands