Monumentalista

13/10/2023

Jizō onderweg

22/07/2023

12 juli 2017. Niet wat ’t lijkt, maar toch ook weer wel. Karel Winterink (Uitvaren) nodigde me uit om een performance te geven voor Cure Park in het Amsterdamse Bos.

Wat was voor mij ooit helend? De aarde in mijn handen die ik gooide op de kist van mijn moeder in haar graf. De rouwranden onder mijn nagels bij de koffie naderhand. Ik had haar letterlijk begraven.

De performance begon met het schrijven van een persoonlijke brief aan een overleden dierbare. Het was stil in de tent. Er werden dingen geschreven die misschien wel nooit werden uitgesproken.

We gingen naar buiten en groeven een graf. De verzegelde brieven werden erin gelegd. De één gooide de brief, een ander sprong in het g*t of de brief werd zorgvuldig met een schep op de aarde gelegd. Pas nadat het g*t was gedicht kwamen de gesprekken weer echt op gang. Opgelucht. Als bij een uitvaart.

Het is zoeken naar betekenisvolle rituelen nu we de oude (christelijke) tradities hebben losgelaten. Ik denk niet dat dit ritueel ‘t halen, maar het effect van het fysieke werk en de zintuigen zijn op zijn minst interessant.

Het graven, het zweten. De geur van de aarde en van het potlood. De structuur van het papier waarop de woorden werden geschreven. Het dichtlikken van de enveloppe. Liederen van Winterreise klonken tussen de bomen. Zelfs de laag overvliegende Boeings die meebrulden met Winterreise gaven de ceremonie waardig elan.

22/07/2023

14/05/2023

Deze is voor de alle moeders en dochters met een gebroken hart.

Tekening van . Kijk vooral wat ze nog meer voor prachtigs maakt!

07/05/2023

De wortels van een bonsai kun je tot éénderde inkorten. Afknippen. Snoeischaar erin.

Vorig jaar heb ik twee bonsai boompjes gekocht voor de presentatie van mijn Jizō-collectie, maar de hobby begint inmiddels serieuze vormen aan te nemen. Het is de levenskracht van de miniatuurbomen die me blijft me fascineren.

De oudste bonsai is meer dan 800 jaar oud. Ondanks de kleine pot en de snoeibeurten, dankzij generaties aandacht, liefde en kennis. In Washington leeft een witte den uit Hiroshima, die de atoombom van 1945 heeft overleefd.

Het leven kan meer aan dan je vaak denkt.

Appelboom (ja hij krijgt appeltjes!) van

05/05/2023

Een winactie! Laten we de wereld een stukje liever maken door aandacht en een verrassing die niet per se voor de hand ligt.

Op 14 mei denken we ook aan de moeders met een gebroken hart. Hopelijk doe jij ook mee.

Speciaal voor Moederdag verloten , en ik 3 verrassingspakketten ter waarde van € 25. Als je wint, nemen wij contact op om het pakket af te stemmen op de moeder die jij in gedachten hebt.

Wat moet je doen om kans te maken

🤍 Like dit bericht
🤍 Geef door welke speciale moeder volgens jou moet winnen (en evt waarom)
🤍 Volg ons allebei om meer kans te maken. Wij verloten op onze eigen pagina’s 1 pakket
🤍 Deel dit bericht met anderen

Denk vooral ook aan de moeders die hun kindje moeten missen, die pleegzorg bieden, die niet in verwachting raakten, die in een medisch kinderwens traject zitten,
die …

Woensdag 10 mei om 23:59 sluit de winactie en donderdag wordt het pakket naar je verstuurd. Op tijd voor Moederdag. Volg ons alle drie en houd in de g*ten of jij gewonnen hebt. Dan kun je gauw je adres en eventueel een persoonlijke tekst doorgeven.

02/05/2023

Ieder kind heeft zijn plek in het gezin.

‘Er was nog een broertje. Hij overleed bij de geboorte. Nooit werd over hem gepraat, maar hij was er altijd en het verdriet van mijn moeder voelde ik zolang ze leefde.’ Vertelde een vrouw van in de 50 me ooit.

Ik vroeg aan Willemien in hoeverre haar dochtertje Lauren aanwezig is in haar gezin en hoe het is om Lauren te moeten missen. Lauren overleed in 2016, 8 weken oud. Ze heeft een oudere broer, een jonger broertje en een jonger zusje.

‘Soms voelt ze ver weg, maar ze is er altijd. Dat geldt voor mij, maar ook haar broertjes en zusje hebben een lijntje met Lauren. Laurens jongere zusje stelt soms zelf voor om even bij Lauren langs te gaan. Wil ze naar de begraafplaats. Laurens plek in de rij blijft geborgd.’

Verschil je van andere moeders?

‘Absoluut. Als je een kindje hebt verloren, verlies je ook een stuk van jezelf. Je naïviteit, je onbezorgdheid. Ik mis mijn toekomst met haar.’

Mis je Lauren meer op Moederdag?

‘Ik voel ‘m wel, ja, op Moederdag. Krijg ik knutsels van drie kinderen, terwijl het er vier horen te zijn. We gaan die dag altijd naar de begraafplaats. Op het kinderhofje is het dan opvallend druk.’

Laten anderen weten dat ze die dag aan je denken?

‘In het begin kreeg ik veel appjes, heel fijn. Dat wordt steeds minder. Maar Moederdag blijft een heftige dag.’

Willemien runt samen met haar nicht Liefs van Lauren, webshop in herinnering- en troostproducten voor en rondom kinderen. Sinds 2023 heeft ze Liefs van Lauren Coaching. Ze begeleidt vrouwen, mannen en broertjes/zusjes na babyverlies.

24/04/2023

Sterke vrouwen. Ik zie karakter en de adem van het leven dat hen heeft gevormd. Deze portretten zijn van Marjolijn van Dijk. Zij beeldt sterke vrouwen af als geen ander.

Voor Moederdag op de 14e mei heb ik kaarten gemaakt met Marjolijns portretten. Niet met gelukkige moeders in gedachten. Voor hen liggen de winkels toch al vol.

Deze kaarten zijn bedoeld voor de vrouw die haar kind verloor. De moeder die niet voor haar kind kan zorgen. Het kind dat haar moeder niet meer heeft. Zij die haar vrucht moest laten gaan. De vrouw die geen kinderen kan baren.

Voor hen is Moederdag een confronterende dag. Wie ken jij?

Ga bij haar langs, stuur een kaart of bel haar op. Herinner haar aan de sterke, bijzondere vrouw die zij voor jou is.

Deze kaarten, met envelop, zijn verkrijgbaar in mijn webshop. Ze kosten €7,- Website/shop in bio.

voor nog meer prachtige tekeningen

14/04/2023

Vroeger bracht (de commerciële) Moederdag alleen gezonde desinteresse en lichte ergernis bij me teweeg, maar nadat mijn moeder overleed en ik definitief kinderloos zou blijven sloeg dit om in serieus chagrijn. Tijdens de aanloop naar Moederdag raakte ik steeds gedeprimeerder en op de dag zelf sloot ik me op in mijn atelier. En er was niemand die op deze dag aan mij dacht.

Ik neem het mijn vrienden niet kwalijk. Of Moederdag interesseert ze niet zo (herkenbaar) of ze zijn in de weer voor hun eigen moeder (ook herkenbaar).

Omdat chagrijn mij niet verder helpt en het Moederdaggeweld nu eenmaal overal is, heb ik besloten om dit jaar een beweging op gang brengen van aandacht, waardering en verrassing. Volgens mij is dat wat de wereld nodig heeft. Ik wil een Moederdag voor de gebroken harten.

Dit fantastische portret is gemaakt door

😢

13/04/2023

Moederdag is goed, want moeders verdienen liefde en aandacht.

Goed bedoeld. Maar wel pijnlijk voor vrouwen die verdriet hebben bij het moederschap.

Kijk de cijfers, wat zijn het er veel. Het kan niet anders dan dat jij ook een paar van deze vrouwen kent.

Ik stel voor dat we dit jaar ook eens aan hen denken.

Dit is de eerste van een reeks. Het wordt een Moederdagactie: Moederdag van de Gebroken Harten.

Het prachtige portret op de eerste slide is van Marjolijn van Dijk. Ik heb haar gevraagd, ze doet mee met haar sterke vrouwenportretten. Ik vertel er later meer over, maar je kunt haar werk alvast bekijken op

12/04/2023

Ook gearriveerd in de DACH-landen. Dank !

12/04/2023

Nu ook in de DACH-landen. Dank !