04/06/2026
Verlof is voorbij...
Potdomme, wat is dat snel gegaan. Zo langzaam als de tijd tijdens het zwanger zijn leek te gaan, zo snel vliegt hij erna voorbij.
Wat is het toch een klein snoepje. En eerlijk is eerlijk: van de ene kant ben ik blij dat ik ook weer wat meer ‘mezelf’ kan zijn. Maar van de andere kant vond ik het vanochtend toch best lastig om Sef achter te laten bij de kinderopvang.
Gelukkig krijg ik tussendoor foto’s en weet ik dat hij in goede handen is. Maar goed... zijn de hormonen, zullen we maar zeggen. Of moederliefde. Of allebei.
Het goede nieuws? Ik ben weer terug! Dus voor iedereen die nog een uitje moet regelen: boek maar raak!
Naast de WildArt-workshops hebben we natuurlijk nog veel meer toffe uitjes. Alleen vergeet ik daar altijd filmpjes van te maken... En nee, dat heeft niks met een zwangerschapsbrein te maken. Daar had ik vóór de zwangerschap namelijk ook al last van.
Enfin, ik ben er weer. Dus er kan weer Nina gebeld worden. ☎️
(En als je me hoort snikken aan de telefoon: geen zorgen, waarschijnlijk heeft de opvang net een foto gestuurd waarop Sef lacht naar iemand anders)
