31/12/2025
Dag 2025,
Je bracht obstakels die dichterbij kwamen dan me lief was.
Je liet me kanten van het leven zien die niet passen bij hoe ik wil leven,
hoe ik wil kijken, maken en voelen.
Het was een jaar waarin alles snel ging — soms te snel —
waarin ik mezelf regelmatig moest bijbenen.
Tegelijkertijd zag ik de kinderen groeien.
Groter. Wijzer. Zelfstandiger.
Alsof de tijd zich niet liet tegenhouden,
maar me wel uitnodigde om beter te kijken.
Creatief gezien fluisterde dit jaar meer dan ik kon vastpakken.
Er ligt nog zoveel dat eruit wil,
zoveel dat nog vorm mag krijgen.
Misschien was dit jaar niet om af te maken,
maar om voor te bereiden.
Daarom zwaai ik je uit, 2025.
Zonder wrok, maar met opluchting.
Met dank voor de lessen,
en ruimte voor alles wat lichter mag.
Dit werk, samen gemaakt op de laatste dagen van het jaar,
met de lieve
is mijn afsluiting.
En mijn begin.
✨
✨
