Rood Noot

12/06/2018

WEG D'R MEE - of, veel mooier: als decor voor een eindexamenvoorstelling. (gaat gebeuren namelijk)

11/06/2018

[met dank aan Joe Brainard en Georges Perec]:

Ik herinner me tranen die ik niet nauwelijks kan traceren.
Ik herinner me dat ik wegloop.
Ik herinner me een stellingkast die ik naar beneden smijt.
Ik herinner me een herinnering.
Ik herinner me armen om me heen.
Ik herinner me stil zijn.
Ik herinner me een overall van spijkerstof.
Ik herinner me een blaffende hond.
Ik herinner me een dieprood vlaggetje.
Ik herinner me woedende kraaien.
Ik herinner me een perfect zittende pantalon.
Ik herinner me aanplakbiljetten die in vlammen opgaan.
Ik herinner me een auto in de sloot.
Ik herinner me een triviaal gesprek na een voorstelling.
Ik herinner me kip na een voorstelling.
Ik herinner me giechelende elfjarigen op zolder.
Ik herinner me een bord dat er niet meer staat.
Ik herinner me een boerderij uit 1880.
Ik herinner me alle herinneringen.
Ik herinner me het vuur van de barbecue.
Ik herinner me dat ik niet meer wil herinneren.
Ik herinner me bruine bladeren van de monumentale leilindes.
Ik herinner me mijn favoriete plekje.
Ik herinner me de kiezels onder mijn blote voeten.
Ik herinner me een halve meter sneeuw.
Ik herinner me de woorden op een beeldscherm: hoe lang kan een herinnering duren.

foto Alec Soth

08/06/2018

[met dank aan Joe Brainard en Georges Perec]:

Ik herinner me treinen die bij zonsondergang voorbij razen.
Ik herinner me een nulpunt.
Ik herinner me iemand roepen om oesters.
Ik herinner me verkleedpartijen.
Ik herinner me een diagonale lijn door de boerderij.
Ik herinner me repetities rond middernacht.
Ik herinner me een Volvo die door het hek scheurt.
Ik herinner me snorretjes.
Ik herinner me gitaristen in de badkamer.
Ik herinner me een tractor die ik kan besturen.
Ik herinner me badeentjes in de goot.
Ik herinner me eindeloos servetten vouwen.
Ik herinner me vuur dat langzaam dooft maar de volgende ochtend nog smeult.
Ik herinner me een lamsbout uit de oven.
Ik herinner me hoe iemand gek wordt van een lekker brood.
Ik herinner me dansen op Stevie Wonder.
Ik herinner me dat de nieuwe eigenaren de deur wordt gewezen.
Ik herinner me kreten uit de richting van het buitenbadje.
Ik herinner me een haan in de salon.
Ik herinner me kwakende kikkers.
Ik herinner me grote zandhopen.
Ik herinner me schreeuwende bouwvakkers.
Ik herinner me de eerste populier die wordt omgezaagd.
Ik herinner me tranen bij het zien van de ravage om ons heen.
Ik herinner me tranen wanneer drie jongens 'het voordeel van twijfel' zingen in het licht van een vuurton.
Ik herinner me enorme schilderijen als decor.
Ik herinner me een mondstuk van een Franse hoorn waarmee wordt gesproken.
Ik herinner me studenten aan de keukentafel.
Ik herinner me twee jongens die een schaakbord maken.
Ik herinner me toeschouwers die na een voorstelling doodstil naar buiten lopen en daar gaan klappen.
Ik herinner me dat iemand zegt: je moet vooruitkijken.
Ik herinner me een nacht niet slapen.

foto Baldwin Henderson

07/06/2018

tsja, wat moet ik hier nog over zeggen…

05/06/2018

Tweedejaars studenten Drama (HKU) door Baldwin Henderson Fotografie in het (avond)zonnetje gezet tijdens 'Manifesten' (eindopdracht dramaturgie PK) op 18 april 2018 te Rood Noot.

05/06/2018

Uncommon Ground - vrijdag 1 juni 2018
derdejaars Musician 3.0 conservatorium utrecht
foto's Baldwin Henderson

04/06/2018

Uncommon Ground
vrijdag 1 juni 2018
derdejaars Musician 3.0 conservatorium utrecht
foto's Imre van den Bosch

03/06/2018

03/06/2018

Tijd voor een plaat

03/06/2018

[met dank aan Joe Brainard en Georges Perec]:

Ik herinner me Remi die een rondleiding geeft met een roze bolhoedje op.
Ik herinner me de liefste barman van de wereld.
Ik herinner me met blote voeten dansen in de voortuin.
Ik herinner me een lammetje dat haar eerste, wankele stappen in deze wereld zet.
Ik herinner me felle discussies na een voorstelling.
Ik herinner me een café :) :) hihi.
Ik herinner me met zijn drieën in bed om elkaar warm te houden.
Ik herinner me een barbecue.
Ik herinner me gillende gitaren.
Ik herinner me knisperend grind.
Ik herinner me meerdere barbecues.
Ik herinner me een hoestende pony.
Ik herinner me 'Heaven knows I'm miserable now' (The Smiths).
Ik herinner me een schorre haan.
Ik herinner me oninteressante gesprekken na een voorstelling.
Ik herinner me een meidoorn.
Ik herinner me de liefde voor Rood Noot.
Ik herinner me een blote man in bad.
Ik herinner me TL-lichten.
Ik herinner me (te)veel mensen in de keuken.
Ik herinner me warmte.
Ik herinner me twee blote bemodderde mannen
Ik herinner me een haan die de kop wordt afgehakt.
Ik herinner me verbrand wakker worden in de voortuin.
Ik herinner me onstuimige nachten.
Ik herinner me dansen tot zonsopgang.
Ik herinner me dat er koffie wordt gezet.
Ik herinner me eitjes bakken na middernacht.
Ik herinner me wakker worden in een tent in de voortuin.
Ik herinner me publiek dat niet wil vertrekken.
Ik herinner me publiek dat verdwaalt.
Ik herinner me een muzikant die 's ochtends glimlachend uit de schuur komt lopen.
Ik herinner me 'te heet bad'.
Ik herinner me een cementton met 125 liter koel water.
Ik herinner me lesgeven in de voortuin.
Ik herinner me de laatste zin van Baal (Bertolt Brecht): 'Mmmm… Sterren.'
Ik herinner me de cijfercode van het slot aan het hek.

02/06/2018

MOOIER STIJLVOLLER WAARDIGER LIEFDEVOLLER ONTROERENDER SPETTERENDER VURIGER ONTREGELENDER
hadden we niet kunnen eindigen

DANKJEWEL LIEVE LIEVE Imre, Albert, Luc, Rogier, Rosa, Timo, Barry, Joram, Channe, Lin, Daniel, Lucas, Tato, Tessa, Pepijn, Philip, Esmée, Tet
en iedereen die aan deze prachtige laatste dag heeft meegewerkt!
met speciale vermelding: LIEVE LIEVE Ilias, Myrthe, Sebastiaan Bax, Cédric & Corine

een DIEPE BUIGING voor jullie ALLEN