06/09/2024
Van ruzie naar compromis tijdens het schilderen.
In 2012 begon ik met het maken van muurschilderingen, na 25 jaar sociaal werk. Eén van de eerste opdrachten was een muur op een pleintje waar vaak overlast werd ervaren van hangjongeren. De Gemeente Den Haag vroeg of ik daar de sfeer kon verbeteren. Muren zaten onder de graffiti en in het midden stond een doel getekend. Op de stoep brandplekken en zwerfvuil. Allereerst belde ik overal aan om te zeggen dat ik daar ging schilderen en of ze wilden meedenken. Ik kreeg meerdere reacties in de trant van “dat wordt niks, ze gaan er zo weer overheen” en klachten dat jongeren tegen die muur voetballen. Sommigen verwelkomden het met open armen. Het mag alles zijn als dat doel maar weggaat. Er is een voetbalkooi vlakbij, daar kunnen ze voetballen. “Ik wordt gek van die bal tegen mijn muur en het geschreeuw erbij, als ik in mijn huiskamer zit. Ze zijn tot laat in de avond bezig”.
Ik kreeg verder geen wensen en maakte een meisje schommelend in de wolken. Terwijl ik bezig was ontstond er meer contact met de buurt. Veel mensen zaten in de middag graag op campingstoelen met een biertje op het plein. We raakten in gesprek en er ontstond waardering voor mijn werk.
Op een dag stond ik hoog op een ladder te werken toen er onder mij een ruzie ontstond over de voetballende jeugd. Ik kwam naar beneden om me in het gesprek te mengen. Iemand wilde dat ik het doel terug zou schilderen de ander was er tegen. Ik vroeg door over wat precies het idee was en zocht naar overeenkomsten. Eigenlijk wilden ze beiden dat kleine kinderen daar konden spelen met een bal en de jongeren naar de voetbalkooi. Terplekke verzon ik toen de ballonnen aan touwtjes in verschillende kleuren. Tussen de ballonnen is het doel, maar je kan er ook een spel van maken dat je op de ballonnen mikt en dat dit punten geeft. Hier was iedereen het mee eens. De volgende dag tekende ik de ballonnen en liet de kinderen uit de straat ze kleuren. De ruziënde ouders keken trots toe.
Dit heeft zeker 10 jaar goed gefunctioneerd en inmiddels bestaat het pleintje niet meer. De huisjes stonden toen al op nominatie voor sloop en nieuwbouw, maar vaak gaan er jaren overheen. In die tussentijd wil je toch een fijne woonplek.