23/04/2026
“Ik woon al dertig jaar in Rotterdam, waar ik leef met mijn kat en drie partners die af en toe invliegen, zodat ik lekker op mezelf kan blijven wonen. Daarnaast ben ik slechtziend; ik zie ongeveer tien procent, en de rest vul ik in met mijn verbeelding. Dat maakt dat de wereld voor mij soms anders is dan hij echt is, maar het houdt me niet tegen om dingen te doen die ik leuk vind.
Mijn grootste passie is altijd mensen geweest.
Ik heb dertig jaar in de psychiatrie gewerkt, en nog steeds ben ik gefascineerd door wat mensen beweegt, door contact, door wat er gebeurt tussen mensen. Die nieuwsgierigheid loopt overal doorheen, in mijn werk en zelfs in de BDSM-omgeving waar ik actief ben: het gaat steeds weer over vertrouwen, dynamiek en echt contact, zonder maskers.
Doordat ik minder ben gaan zien, is dat contact alleen maar belangrijker geworden.
Ik ben blij dat mijn leven geen standaard pad is geworden, dat het verrassend is gebleven en dat ik mezelf ben gebleven. Als ik ooit een zin op mijn graf zou zetten, dan is het dat.”
𝘏𝘶𝘮𝘢𝘯𝘴 𝘰𝘧 𝘔𝘢𝘢𝘴 is een serie portretten van het publiek van het Maaspodium in Rotterdam. Zij zijn wij, wij zijn hen en samen zijn we Maas.
