24/02/2026
Het was gisteren precies 56 jaar geleden dat ik de wereld wat leuker maakte met mijn aanwezigheid. Vorig jaar werd deze foto gereproduceerd door Paul. Dezelfde motor, dezelfde ma****el. Zo ziet u dat er weinig verandert behalve dat het ooit weelderige hoofdhaar nu uit de oren groeit, de rimpels op het voorhoofd lijken op de grille van een antieke auto. Ook moest ik na de foto van de motor worden getild en door een toevallig passerende chiropractor weer aan de praat geholpen worden. Op mijn werk hebben de jonge uitzendkrachten mij de bijnaam "Grote Vriendelijke Reus" gegeven. Daar kan ik wel mee leven. Tot ik bedacht dat de GVR hele grote oren had. Die dingen groeien de hele tijd verder! Als ik mijn oren vergelijk op de foto dan klopt dat ook. Ze zijn enorm! Ik heb gigantische oren!! Ze zijn bij elkaar ongeveer 2 m2. Als ik een (nog grotere..) slurf had, leek ik op een Afrikaanse Olifant. Met haar uit zijn neus. En rugpijn. Ik heb nu eindelijk inspiratie voor nieuwe liedjes. Niet meer over liefde of oppervlakkigheid, maar over ouder worden en de mooie kanten ervan. Over fit blijven en goed voor jezelf zorgen omdat je naasten nog niet klaar met je zijn. En vooral, een inspirerend mens zijn voor je kinderen.
Zodoende ben ik, naast het restaureren van een klassieke zeilboot, ook bezig met het oefenen van wheelies op mijn motor. En ik heb eindelijk door hoe ik moet spelen op mijn nieuwe zevensnarige nylonsnaar (omdat mijn alom geprezen vingergeheugen me eerst tegenwerkte) en het wordt vet!
We gaan er weer voor. 🤘
